بیشتر نوزادان علاقه ای به خوابیدن در تخت خود نشان نمی دهند . معمولا پس از مدتی تخت نوزاد تبدیل به صندوق یا محلی برای جمع آوری اسباب بازی می شود.
بنابراین بهتر است به جای خریدن یک تخت ، برای مدتی آن را کرایه کنید یا از آشنایان به امانت بگیرید و اگر نوزاد به آن علاقه نشان داد ، درصدد خرید آن برآیید.
به طور کلی ، تخت نوزاد به منظور ایمنی باید ساده و بی پیرایه باشد. از خرید تخت های زینتی با کنده کاری و گلها و تزیینات برجسته که ممکن است به نوزاد صدمه بزند ، خودداری کنید.
قفل ها و چفت های حفاظ ها ، باید دارای لبه های گرد شده و غیر برنده باشند. در چارچوب تخت نباید سوراخ یا شکافی وجود داشته باشد که انگشت نوزاد در آن گیر کند.
اتاق نوزاد باید نزدیک اتاق والدین باشد تا در صورت وقوع حادثه ای ، صدای نوزاد شنیده شود.
تخت نوزاد را باید در جای امن قرار داد. از گذاشتن آن در جلو پنجره و نزدیک پرده ، یا هر چیزی که کودک بتواند به آن آویزان شده و از تخت بالا رود ، خودداری کنید.
تخت نوزاد باید به حفاظ و ضربه گیر مجهز شود و این ضربه گیر به وسیله تسمه ای خوب بسته شده باشد. تسمه های اضافی را باید کوتاه کرد تا نوزاد آنها را به دهان نگیرد.
ابعاد تشک باید طوری باشد که به خوبی در تخت جا بگیرد. لبه های تشک نباید بیش از ۴ سانتی متر از چارچوب تخت فاصله داشته باشد. فاصله بیش از ۲ انگشت بین تشک و کنار تخت ممکن است باعث گیر کردن پا و دست نوزاد در آن شود.
نکته دیگر در ایمنی تخت نوزاد ، استحکام تخته های زیر تشک یا چارچوب فنری آن است. آویزهای این چارچوب و قلاب های آن را باید مرتب وارسی کرد و از استحکام آنها مطمئن شد
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼