چنانچه فرزند شما بسیار پر جنب و جوش است احتمالا پیش از تولد نیز شما را با لگد های دایمی در شکم آماده کرده است. کودک فعال شما هنگام غذا خوردن آنقدر هیجان دارد که نمی تواند به اندازه کافی آرام بگیرد تا از سینه مادر یا شیشه، شیر بخورد. او ممکن است غذای خود را ببلعد یا کم کم بخورد، زیرا نمی تواند برای مدتی آرام بنشیند. شعارش هم این است: «من حرکت می کنم، پس هستم».
والدین کودکان فعال معمولا دو واکنش از خود نشان می دهند: یک واکنش اینکه از جنب و جوش فرزند خود هیجان زده می شوند و به آن با غرور می نگرند و دیگر واکنش آنکه از این همه فعالیت خسته می شوند. چنین کودکانی با رسیدن روز به شب دست از فعالیت خود بر نمی دارند و حتی با فرا رسیدن زمان خواب هوشیارتر می شوند. کودک هیجانی اغلب بیشتر از همتایان آرام خود به در آغوش خوابیدن نیاز دارد. توصیه های زیر می توانند در قبال چنین کودکانی مفید باشند:
به آرامش فکر کنید. توجه خود را بر کارهای آرام کننده متمرکز کنید، مثلا می توانید از موسیقی آرام بخش استفاده کنید.
حرف بزنید، حتی اگر فرزندتان هنوز صحبت نمی کند. چنین کودکانی آنقدر مشغول پرورش مهارت های حرکتی خود هستند که گاهی مهارت های زبانی را به تعویق می اندازند، اما شما بهتر است کلمات را نادیده نگیرید، زیرا فرزندتان بیش از آنچه نشان می دهد می فهمد، بنابراین به او بگویید که وقت آرام شدن است.
قنداق کردن را امتحان کنید. قنداق کردن بعضی از کودکان را آرام می کند و بعضی دیگر را عصبی. یکی از حقه هایی که برای کودکان فعال دست کم در اولین ماه های نوزادی مفید واقع می شود پیچیدن محکم آن ها لای پتو است. اگر این کار به آرامش او کمک می کند حتماً این روش را به کار ببندید، در غیر این صورت این کار را نکنید.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼