گریه کردن کودک، وقت ناکامی!

سوال مخاطب نی‌نی‌بان: مدتیه با دختر پانزده ماهه ام دچار مشکل شدم. نمی دونم عیب کار از کجاست. آرومه ولی اگر در حین بازیش خواستش برآورده نشه خودش رو روی زمین می اندازه و به زور شروع به گریه می کنه و دیگه به هیچ صراطی مستقیم نمی شه. مثلا اگه اسباب بازیش توی پلاستیک باشه بیرون نیاد. نمی دونم چه کنم. یک بار در آغوش گرفتمش و بوسیدمش اما تاثیری نداشته. یک بار ترکش کردم و بهش کم اهمیتی کردم بدتر بود. چجوری باهاش رفتار کنم که شدیدتر نشه؟

پاسخ دکتر پرویز رزاقی، روانشناس خانواده و عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس:
در این جور مواقع شما باید اجازه دهید فرزندتان تنهایی و با خودش بازی کند. با تنهایی بازی کردن، سر زدن این رفتارهای لجبازی و گریه در او کمتر و بهتر می شود. زمانی که فرزندتان در حال بازی خود به خودی یا تنهایی است، شما نباید در بازی های او دخالت کنید و به او بگوید چه کار کند و چه کار نکند. اما گاهی باید با بازی های او همراه شوید. زمانی که دخترتان عصبی می شود و گریه می کند مقداری آستانه تحمل و مقاومت خود را بالا ببرید. یعنی در مقابل لجبازی فرزند خود عکس العمل و واکنش خشم و تند از خود نشان ندهید و با او بداخلاقی نکنید. با نشان دادن رفتار عادی از خود، در کنار فرزندتان باشید و به گریه های او پاسخ ندهید. این رفتارهای بی تفاوتی را ادامه دهید تا فرزندتان آرام آرام یاد بگیرد در موقعیت های ناکامی چگونه از مادر درخواست های خود را عنوان کند. هر چقدر شما درخواست های مطلوب از فرزند خود دیدید، آن را تقویت و حمایت کنید و به او آفرین بگویید تا رفتارهای لجبازی و گریه را در او از بین ببرید.