ناهنجاری های رفتار کودکان، خسته‌ام کرده

پرسش: سلام کودک دو ساله ای دارم بعضی زمان‌ ها خیلی پرخاشگر است اگر با خودم بیرون ببرم هر ماشینی را بخواهد جلوی آن مغازه می ایستد و داد و بیداد می‌کند. اگر توجه هم نکنم تو خیابان من را می‌زند. بغل کنم موهایم را می‌کشد که پشیمان می‌شوم از بیرون رفتنم. اگر مهمانی هم بیاید چیزی برای مهمان بیاورم همه را می‌ریزد و مهمان را اذیت می‌کند. واقعا نمی دانم با رفتارهای پرخاشگرانه و نادرست او چگونه رفتار کنم. الکی می‌خندد. در تنهایی خیلی با او صحبت می‌کنم، البته وقتی من هم عصبانی می‌شوم او را کتک می‌زنم، چون بعد از زایمان اعصاب من خیلی ضعیف شده است. او به نقاشی خیلی علاقه داشت چون روی مبل من را نقاشی کرد و همه مبلم را خراب کرد. همه مدادها و ماژیک ها را گرفتم تمام وسایل زندگی را خراب می‌کند. اسباب بازی را به یخچال می‌کوبد یخچالم فرو رفتگی پیدا کرده در کابینت ها را محکم بهم می‌کوبد و خلاصه اذیت کردن را خوب بلد است. بهش می‌گویم پشیمانم از اینکه تو به دنیا آوردم کاش بچه نداشتم!

پاسخ: اولا سعی کنید به جای اینکه کودک را کنترل کنید (مثلا ماژیک را از او بگیرید) محیط را کنترل کنید (ماژیک قابل پاک شدن در اختیارش قرار دهید، مبلمان را با پوششی حفاظتی بپوشانید و ...) ثانیا بچه ها بسیار الگو پذیرند و رفتار های خشونت آمیز، لجبازی و داد زدن را از دیگران و از والدین به سرعت یاد می‌گیرند، بنابراین خود الگوی مناسبی برایش باشید.

ثالثا زمانی که اقدام به اجرای یک تنبیه یا شیوه تربیتی می‌کنید (مثلا در خیابان به او توجه نمی‌کنید) باید تا پایان کار و گرفتن نتیجه بر روش خود اصرار کنید و تحت هیچ شرایطی تسلیم او نشوید (برای مثال اگر با جیغ فریاد تمام خیابان روی سرش گذاشت اجازه دهید آنقدر جیغ بزند تا خسته شود. اما اگر تسلیم شوید او برای کنترل شما هر بار راه تازه ای پیدا می‌کند.

شاید بپرسید که نمی‌شود، سخت است و نمی‌توانم. در این مورد مقایسه کنید اگر همین کودک با اصرار و گریه و جیغ زدن بخواهد به تنهایی از یک اتوبان شلوغ رد شود آیا اجازه می‌دهید؟ چگونه مانع او می‌شوید؟