نیازهای روانی کودکان، عجیب ولی واقعی

پرسش: دختری دارم سه سال و نیم سن دارد. یک ماهی می شود که علاقه خاصی به اسم مریدا (که یک شخصیت کارتونی است) پیدا کرده و با اینکه مدت هاست این کارتون را ندیده ولی اسم عروسکش را مریدا گذاشته. من باردار هستم و او اسم کودک را نیز مریدا گذاشته. چند روزی هم هست که تاکید می کند اسم خودش هم مریداست. می گوید من اسمم را عوض کردم و گذاشته ام مریدا. شما هم باید من را به همین اسم صدا کنید. اسم دخترم دیاناست.

پاسخ: کودکان بسیار تقلیدپذیر هستند و این برای رشد خلاقیت آن‌ها لازم است. ما در سنین مهدکودک می‌بینیم که حتی کودکان به خانواده خود می‌گویند مثلاً من را سجاد صدا کنید چرا که فرد مورد علاقه اش در کلاس سجاد نام داشته است.

این موردی که مطرح می‌کنید، عجیب و غریب نیست و تخیل در کودکان به شکل یک حالت برای ارضای نیازهای روانی به کار می‌رود. بهتر است شما فضای بازی را بیشتر برای او فراهم کنید. آیا او به اندازه کافی بازی می‌کند یا تنها است؟ آیا او را به پارک می‌برید تا انرژی خودش را تخلیه کنند؟ روابط او با همسالانش چطور است؟ دایره ارتباطی پرتراکمی ‌دارد یا خیلی تنهاست؟ هر چقدر کودکان تنهاتر شوند بیشتر تعیین می‌کنند.