رفتارهای مناسب با کودکان، لازم است بدانید

پرسش: یک دختر دو سال و نیمه دارم. به خاطر شغل همسرم در یک محل دور از خانواده هامون (خارج از استان خودمون) زندگی می کنیم. اینجا از لحاظ امکانات تفریحی و گردشی صفر هست و حتی یک پارک هم نداره. ما هم نمی تونیم با کسی رفت و آمد کنیم، طوری که ممکنه توی ۲ یا ۳ روز من و دختر هیچ آدم دیگه ای غیر از خودمون نبینیم.

دختر پرشور و نشاطی داریم که کلی انرژی داره. سوال من اینه..با این شرایط من چقدر باید برای بازی کردن و سرگرم کردن دخترم وقت بذارم؟یه وقتایی واقعا مارو خسته می کنه و ما مجبوریم دعواش کنیم، سرش داد بزنیم یا از خودمون دورش کنیم. چند ساعت و یا تا چه حد باید باهاش سر کنم؟ حدش چقدره؟ آیا من کم می ذارم براش چون گاهی اوقات واقعا عذاب وجدان می گیرم؟

پاسخ: چرا نمی توانید با شخصی رفت و آمد کنید؟ فرزند شما در سنی هست که نیاز به همبازی همسال و خود دارد و بسیاری از مهارت های ارتباطی را باید در این سن بیاموزد. در حال حاضر دقت کنید، احتمالا هستند افرادی که در اطراف شما مناسب رفت و آمد باشند. یا حداقل با نظارت کامل فرزندانشان همبازی فرزندتان شوند.

شما باید به عنوان مادر این تلاش را بکنید. حتی زمان های کم هم شده او باید با همسالان بازی کند. یک تایمی هم با شما و پدرش و یک زمان نه چندان طولانی با خودش. برای یک کودک فعالیتی جز بازی وجود ندارد. شما حدودا از یک کودک سالم انتظار باید داشته باشید به جز زمان خواب بازی کند. اما نمی شود والدین تنها همبازی او باشند. باید شرایطی فراهم شود، با همسالان خود نیز در ارتباط باشد، تا هم شما تحت فشار نباشید، هم او لذت بازی با کودک دیگر را تجربه کند.