خشونت والدین نسبت به کودکان، چگونه دلتان می‌آید؟

پرسش: من خواهر زاده ای ۱۰ ساله دارم. او بیش فعال است و به شدت پرخاشگر. یه برادر 10 ماهه دارد . به شدت به او حسادت می کنه و حتی آزارش می ده. حتی بعضی مواقع بهش فحش می ده. خواهر من خیلی سعی می کنه خودشو کنترل کنه ولی بعضی وقتا نمی تونه و اونو کتک می زنه . رفتارش درست مثل آدمای عقده ای است به طوری که ما همه نگرانیم که آینده بدی داشته. خیلی بد دهنی می کنه و جواب مادرش را پس می ده. ناگفته نمونه که زمان بچگی اش به علت مشکلات مالی که خواهرم داشت. رفتار خیلی خوبی باهاش نداشت و خیلی پسر خالشو به رخش می کشه. باباشم رفتارش باهاش خیلی بده و با وجود اینکه باید با یه دختر مهربون باشه، خیلی کتکش می زنه و بهش اخم و تخم می کنه . خواهرم به شدت کلافه شده.

پاسخ: شما با این شرایطی که والدین این کودک با او رفتار می کنند، انتظار چه نوع پاسخی دارید. کودکی که تنبیه می شود به هر حال همیشه در فکر انتقام هست چه با کلام و چه بارفتار پرخاشگرانه. از طرفی عدم رفتار درست والدین و هم زمانی ان با تولد فرزند جدید، سبب شده که این کودک حسادتش بیشتر شود و حتی ورود فرزند جدید را عامل بدبختی خود بداند.

من توصیه می کنم با خواهر خود صحبت کنید و با افزایش احساس گناه در او، ترغیبش کنید تا برای تغییر شیوه های تربیتیش مراجعه حضوری نزد مشاور داشته باشند. به هر حال سرنوشت این کودک به وسیله والدینش در حال تخریب هست. رفتار کودک هم پاسخی است به رفتار های نادرست والدینش .تا زمانی هم که رفتار والدین تغییر نکند، رفتار کودک هم تغییر نخواهد کرد.