چند اشتباهی که والدین در ماه اول تولد نوزاد مرتکب می‌شوید

نی‌نی‌بان: ماه اول تولد نوزاد برای بسیاری از والدین ترکیبی از شیرینی، نگرانی، بی‌خوابی و سؤال‌های بی‌پایان است. نوزاد تازه وارد خانه شده و کوچک‌ترین تغییر در خواب، گریه، شیر خوردن یا ظاهر پوستش می‌تواند والدین را نگران کند. از طرف دیگر، توصیه‌های اطرافیان آن‌قدر زیاد است که گاهی تشخیص توصیه درست از عادت‌های قدیمی آسان نیست.

در این روزها قرار نیست والدین همه‌چیز را از روز اول بلد باشند. اما شناخت چند اشتباه رایج می‌تواند هم مراقبت از نوزاد را ساده‌تر کند و هم جلوی بعضی نگرانی‌های غیرضروری را بگیرد.

۱. منتظر گریه نوزاد برای شیر خوردن می‌مانیم

گریه کردن یکی از نشانه‌های گرسنگی است، اما معمولاً اولین نشانه نیست. نوزاد ممکن است پیش از گریه کردن، سرش را به اطراف بچرخاند، دهانش را باز و بسته کند، دستش را بمکد یا برای پیدا کردن سینه حرکت کند. توجه به این نشانه‌های اولیه می‌تواند تغذیه را راحت‌تر کند. در هفته‌های اول، بسیاری از نوزادان به دفعات زیادی شیر می‌خورند و الگوی تغذیه‌شان هنوز منظم نشده است.

۲. خواب نوزاد را با خواب بزرگسالان مقایسه می‌کنیم

بیدار شدن‌های مکرر در هفته‌های اول، بخشی از زندگی با نوزاد است. بعضی نوزادان مدت بیشتری می‌خوابند و بعضی در فواصل کوتاه‌تر بیدار می‌شوند؛ بنابراین مقایسه خواب نوزاد با نوزادان دیگر معمولاً کمکی به والدین نمی‌کند. بهتر است به جای تلاش برای ایجاد یک برنامه سختگیرانه، به تدریج الگوی خواب کودک را بشناسید.

۳. برای خواب، وسایل زیادی داخل تخت می‌گذاریم

یک تخت پر از بالش، پتو، عروسک و وسایل نرم شاید از نظر ظاهری دوست‌داشتنی باشد، اما فضای خواب نوزاد باید تا حد امکان ساده و ایمن باشد. توصیه‌های ایمنی بر خواباندن نوزاد به پشت، روی سطحی سفت و صاف و خالی از بالش، اسباب‌بازی و رختخواب آزاد تأکید دارند. همچنین بهتر است نوزاد در ماه‌های اول در همان اتاق والدین اما در فضای خواب جداگانه بخوابد.

۴. هر چیزی را برای بند ناف امتحان می‌کنیم

بند ناف نوزاد نیاز به مراقبت پیچیده‌ای ندارد. اصل مهم این است که آن را تمیز و خشک نگه دارید و اجازه دهید خودش روند خشک شدن و جدا شدن را طی کند. استفاده خودسرانه از مواد مختلف روی بند ناف ضروری نیست. اگر اطراف آن قرمز شد، ترشح بدبو یا زردرنگ مشاهده کردید یا خونریزی قابل‌توجه داشت، بهتر است با پزشک یا مراقب سلامت کودک تماس بگیرید.

۵. هر گریه‌ای را نشانه یک مشکل جدی می‌دانیم

گریه، زبان اصلی نوزاد است و می‌تواند به دلایل مختلفی مانند گرسنگی، نیاز به تعویض پوشک، خستگی یا نیاز به تماس و آرامش اتفاق بیفتد. در روزهای اول ممکن است پیدا کردن علت گریه همیشه آسان نباشد. به جای اینکه با هر گریه فوراً سراغ چند روش مختلف بروید، می‌توانید نیازهای ساده نوزاد را یکی‌یکی بررسی کنید و با گذشت زمان، الگوهای رفتاری او را بهتر بشناسید.

۶. حمام و محصولات مراقبت از پوست را بیش از حد جدی می‌گیریم

پوست نوزاد در هفته‌های اول ظریف و حساس است و لازم نیست برای مراقبت از آن سراغ تعداد زیادی محصول بروید. منابع پزشکی توصیه می‌کنند در این دوره از مراقبت‌های ساده استفاده شود و از تحریک غیرضروری پوست جلوگیری شود. برای حمام نیز در هفته‌های نخست نیازی به زیاده‌روی نیست و می‌توان مراقبت‌های روزانه را ساده نگه داشت.

۷. فکر می‌کنیم باید از همان هفته اول یک برنامه دقیق داشته باشیم

یکی از فشارهایی که والدین تازه‌کار تجربه می‌کنند، تلاش برای داشتن برنامه‌ای کاملاً منظم برای خواب، شیر خوردن و بیداری نوزاد است. اما نوزاد در هفته‌های اول هنوز الگوی ثابتی ندارد. تغذیه پاسخ‌گو، توجه به نشانه‌های گرسنگی و خواب و ایجاد یک محیط آرام، معمولاً منطقی‌تر از تلاش برای تحمیل یک برنامه سختگیرانه است.

ماه اول، زمان یاد گرفتن است نه کامل بودن

مراقبت از نوزاد یک مهارت است و قرار نیست والدین از همان روز اول همه چیز را بدانند. مهم‌تر از حفظ کردن ده‌ها قانون، شناخت نیازهای اصلی نوزاد و توجه به نشانه‌هایی است که ممکن است نیاز به بررسی پزشکی داشته باشند.

اگر درباره تغذیه، وزن‌گیری، زردی، تنفس، تب، بند ناف یا هر تغییر غیرعادی در وضعیت نوزاد نگرانی دارید، بهتر است به جای مقایسه با تجربه دیگران، با پزشک یا مراقب سلامت کودک مشورت کنید. ماه اول قرار نیست بدون نگرانی بگذرد؛ قرار است والدین و نوزاد کم‌کم یکدیگر را بشناسند.