چگونه به کودکان خجالتی برای برقراری ارتباط با دیگران کمک کنیم؟
کودکانی که در شروع گفت‌وگو، دوست‌یابی یا حضور در جمع مشکل دارند، ممکن است برای تقویت مهارت‌های اجتماعی خود به حمایت و تمرین نیاز داشته باشند.
- ۱. برای مشاهده و درک رفتار اجتماعی فرزندتان وقت بگذارید
- ۲. الگوی رفتار اجتماعی مثبت باشید
- ۳. مهارت‌های اجتماعی را در خانه تمرین کنید
- ۴. شروع فعالیت‌های اجتماعی را برای فرزندتان آسان‌تر کنید
- ۵. تلاش‌های فرزندتان را تشویق کنید
- ۶. فرصت‌های ارتباط با دیگران را فراهم کنید
- ۷. از موقعیت‌های اجتماعی دشوار کاملاً دوری نکنید
- ۸. فرزندتان را با خودتان یا خواهر و برادرهایش مقایسه نکنید
سلامت نیوز: کودکانی که در شروع گفت‌وگو، دوست‌یابی یا حضور در جمع مشکل دارند، ممکن است برای تقویت مهارت‌های اجتماعی خود به حمایت و تمرین نیاز داشته باشند. والدین می‌توانند با الگوسازی رفتاری، تمرین در خانه، فراهم کردن فرصت‌های ارتباطی و تشویق تدریجی، اعتمادبه‌نفس کودکان را افزایش دهند؛ بدون آنکه آن‌ها را به تغییر شخصیت یا مقایسه با دیگران وادار کنند.
به نقل از clevelandclinic ، مشاوره و تمرین می‌توانند به کودکان کمک کنند مهارت‌های اجتماعی خود را تقویت کنند و در برقراری ارتباط با دیگران اعتمادبه‌نفس بیشتری داشته باشند.
اگر فرزندتان به‌راحتی با دیگران ارتباط برقرار نمی‌کند یا ترجیح می‌دهد تعطیلات و اوقات بعد از مدرسه را به‌تنهایی بگذراند، لازم نیست بلافاصله نگران شوید. کریستن ایستمن، متخصص روان‌شناسی و سلامت رفتاری کودکان، می‌گوید والدین می‌توانند با چند راهکار ساده به فرزندشان کمک کنند تا در موقعیت‌های اجتماعی احساس راحتی بیشتری داشته باشد.
به گفته او، اگر به نظر می‌رسد فرزندتان در مقایسه با همسالان خود برای پیدا کردن دوست مشکل دارد، ممکن است به کمی راهنمایی و تمرین برای یادگیری مهارت‌های اجتماعی پایه نیاز داشته باشد. ایستمن در ادامه راهکارهایی را برای ارزیابی شرایط و تقویت اعتمادبه‌نفس کودکان در برقراری ارتباط با دیگران پیشنهاد می‌کند.
۱. برای مشاهده و درک رفتار اجتماعی فرزندتان وقت بگذارید
ایستمن پیشنهاد می‌کند والدین ابتدا بدون دخالت مستقیم، رفتار فرزندشان را در موقعیت‌های اجتماعی مشاهده کنند. برای مثال، می‌توانید در برخی فعالیت‌های مدرسه یا برنامه‌های ورزشی بعد از مدرسه حضور پیدا کنید و به نحوه تعامل او با دیگران توجه داشته باشید.
آیا فرزندتان در جمع دوستانش رفتاری متفاوت از خانه دارد؟ آیا برای شروع مکالمه مشکل دارد؟ ممکن است در گروه‌های بزرگ مضطرب شود یا از صحبت کردن در جمع بترسد و به همین دلیل نتواند ارتباط معناداری با همسالان خود برقرار کند. برخی کودکان نیز ترجیح می‌دهند به‌جای پیوستن به جمع، از دور دیگران را تماشا کنند.
شناخت این رفتارها به شما کمک می‌کند بفهمید فرزندتان در چه موقعیت‌هایی به حمایت بیشتری نیاز دارد و کدام مهارت‌ها را باید تقویت کند. ایستمن تأکید می‌کند که والدین باید به شناخت و درک خود از فرزندشان اعتماد داشته باشند.
۲. الگوی رفتار اجتماعی مثبت باشید
کودکان بخش زیادی از مهارت‌های اجتماعی را از طریق مشاهده رفتار بزرگسالان یاد می‌گیرند. بنابراین، بهتر است به نحوه تعامل خود با دیگران توجه کنید.
وقتی با دوستان، همسایه‌ها یا حتی فروشنده یک فروشگاه صحبت می‌کنید، فرزندتان رفتار شما را زیر نظر دارد. این موقعیت‌های روزمره فرصتی فراهم می‌کنند تا او ببیند چگونه وارد یک گفت‌وگو می‌شوید، به حرف دیگران گوش می‌دهید، اختلاف‌نظرها را مدیریت می‌کنید و برای حل مشکلات به توافق می‌رسید.
۳. مهارت‌های اجتماعی را در خانه تمرین کنید
اگر فرزندتان در شروع گفت‌وگو با همسالان خود، برای مثال هنگام ناهار یا در اوقات فراغت مدرسه، مشکل دارد، می‌توانید این مهارت را در خانه با او تمرین کنید.
درباره موضوعاتی صحبت کنید که به آن‌ها علاقه دارد و ممکن است برای گفت‌وگو با دیگر کودکان نیز مناسب باشند. سپس موقعیت‌های مختلف را با هم تمرین کنید تا فرزندتان بتواند راهی طبیعی و متناسب با شخصیت خود برای شروع مکالمه پیدا کند.
هدف این نیست که او جمله‌های از پیش تعیین‌شده را حفظ کند، بلکه باید فرصت داشته باشد در محیطی امن، روش‌های مختلف برقراری ارتباط را امتحان کند.
۴. شروع فعالیت‌های اجتماعی را برای فرزندتان آسان‌تر کنید
اگر فرزندتان به یک فعالیت علاقه دارد، اما برای پیوستن به جمع تردید می‌کند، می‌توانید با فراهم کردن مقدمات، شروع کار را برای او آسان‌تر کنید.
برای مثال، اگر می‌خواهد بیسبال بازی کند، پیش از شروع تمرین‌ها همراهش به زمین بروید و با او توپ‌بازی کنید تا با محیط و فعالیت آشناتر شود. همچنین می‌توانید کمی زودتر از زمان شروع تمرین به محل برسید تا پیش از شلوغ شدن فضا، فرصت سازگاری با محیط را داشته باشد.
اگر به شرکت در کلاس شنا علاقه‌مند است، چند جلسه آموزش خصوصی پیش از پیوستن به کلاس گروهی می‌تواند به او کمک کند با آمادگی و اعتمادبه‌نفس بیشتری وارد جمع شود.
۵. تلاش‌های فرزندتان را تشویق کنید
تجربه کردن موقعیت‌های تازه را برای فرزندتان به تجربه‌ای مثبت و لذت‌بخش تبدیل کنید. حتی اگر پیشرفت او آهسته است، تلاش‌هایش را ببینید و به آن‌ها اهمیت بدهید.
هر قدم کوچک، از شروع یک گفت‌وگوی کوتاه گرفته تا شرکت در یک فعالیت گروهی، می‌تواند فرصتی برای تقویت اعتمادبه‌نفس باشد. به فرزندتان نشان دهید که به تلاش او افتخار می‌کنید؛ حتی اگر نتیجه دقیقاً مطابق انتظار نباشد.
۶. فرصت‌های ارتباط با دیگران را فراهم کنید
برای کودکان کم‌سن‌تر، ترتیب دادن یک قرار بازی با یک کودک دیگر می‌تواند نقطه شروع مناسبی باشد. در چنین شرایطی، کودک فرصت دارد بدون فشار حضور در یک جمع بزرگ، ارتباط با همسالانش را تمرین کند.
اگر فرزندتان بزرگ‌تر است، می‌توانید با دعوت از چند هم‌تیمی او برای تماشای فیلم یا خوردن پیتزا، فضایی دوستانه برای تعامل بیشتر فراهم کنید.
ایستمن می‌گوید هدف، به‌ویژه در مراحل ابتدایی، این است که کودک در معاشرت با دیگران احساس راحتی کند و این تجربه را مثبت و خوشایند بداند.
۷. از موقعیت‌های اجتماعی دشوار کاملاً دوری نکنید
اگر فرزندتان در موقعیت‌های اجتماعی احساس ناراحتی می‌کند، ممکن است ساده‌ترین راه این باشد که او را از چنین موقعیت‌هایی دور نگه دارید. بااین‌حال، اجتناب مداوم از این شرایط فرصت یادگیری و تمرین مهارت‌های ارتباطی را از کودک می‌گیرد.
ایستمن توصیه می‌کند والدین به‌تدریج و با تشویق ملایم، فرزند خجالتی خود را به تجربه موقعیت‌های جدید ترغیب کنند؛ موقعیت‌هایی که کمی فراتر از محدوده راحتی او هستند، اما همچنان قابل مدیریت‌اند.
نکته مهم این است که کودک نباید ناگهان در موقعیتی قرار بگیرد که برایش بیش از حد دشوار است. بهتر است قدم‌به‌قدم پیش بروید و به او فرصت دهید با سرعت خودش اعتمادبه‌نفس بیشتری پیدا کند.
۸. فرزندتان را با خودتان یا خواهر و برادرهایش مقایسه نکنید
هر کودک شخصیت و خلق‌وخوی منحصربه‌فردی دارد و این تفاوت‌ها بر میزان تمایل او به تعامل اجتماعی تأثیر می‌گذارند. داشتن دوستان زیاد لزوماً نشانه موفقیت اجتماعی نیست و کم‌بودن تعداد دوستان نیز به‌خودی‌خود به معنای وجود مشکل نیست.
برای مثال، برخی کودکان درون‌گرا ترجیح می‌دهند به‌جای داشتن دوستان متعدد، چند رابطه نزدیک و عمیق داشته باشند. بنابراین، نباید انتظار داشت همه کودکان به یک اندازه اجتماعی باشند یا مانند والدین و خواهر و برادرهایشان رفتار کنند.
ایستمن می‌گوید پذیرش تفاوت میان انتظارات والدین و ویژگی‌های طبیعی کودک ممکن است دشوار باشد. بااین‌حال، اگر کودک فعالیت‌های مورد علاقه‌اش را انجام می‌دهد، احساس شادی دارد و در زندگی روزمره سازگار است، لزوماً نیازی نیست که او را به اجتماعی‌تر شدن وادار کنید.
هدف از تقویت مهارت‌های اجتماعی این نیست که شخصیت کودک را تغییر دهیم، بلکه باید به او کمک کنیم تا در صورت تمایل، بتواند ارتباط‌های سالم‌تری برقرار کند و در موقعیت‌های اجتماعی احساس امنیت و اعتمادبه‌نفس بیشتری داشته باشد.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼