141
کد: 227220
30 مهر 1399 - 23:30
عفونت مخمر واژن یک عفونت قارچی است که باعث تحریک، ترشح و خارش شدید واژن و بافت های دهانه واژن می شود.

عفونت مخمر واژن یک عفونت قارچی است که باعث تحریک، ترشح و خارش شدید واژن و بافت های دهانه واژن می شود.
کاندیدیازیس واژن نیز نامیده می شود، عفونت مخمر واژن در هر دوره از زندگی، از هر 4 زن 3 نفر را تحت تأثیر قرار می دهد.
عفونت مخمر واژن عفونت منتقله از راه مقاربتی محسوب نمی شود اما ، خطر ابتلا به عفونت مخمر واژن در زمان اولین فعالیت جنسی منظم افزایش می یابد. همچنین برخی شواهد نشان می دهد که عفونت ها ممکن است به ارتباط دهان با دستگاه تناسلی (رابطه جنسی دهان و دستگاه تناسلی) مرتبط باشند.
داروها می توانند به طور موثر عفونت های مخمر واژن را درمان کنند. اگر دچار عفونت های مکرر مخمری هستید - چهار یا بیشتر در طی یک سال - ممکن است به یک دوره درمان طولانی تر و یک برنامه نگهداری نیاز داشته باشید.
همه ی خانم ها حداقل یکبار عفونت های واژنی را تجربه می کنند و مهم است که نوع و علائم عفونت های واژنی را بشناسید تا بتوانید به موقع به آن ها رسیدگی کنید و برای درمان آن کاری کنید .عفونت ها در صورتی که درمان نشوند و پیشرفت کنند می توانند خطر آفرین باشند.

عفونت های مخمر واژن چیست؟
عفونت مخمر واژن با خارش و ناراحتی همراه است و هیچ کس واقعاً دوست ندارد به آن مبتلا شود. اما عفونت های مخمر واژن در زنان بسیار شایع است. تخمین زده شده است که 75٪ از زنان در طول زندگی خود حداقل یک بار عفونت مخمر واژن را تجربه می کنند.
اگرچه عفونت های مخمری ممکن است در هر زمان برای هر کسی اتفاق بیفتد ، اما موارد خاصی وجود دارد که احتمال ابتلا را بیشتر می کند. بیشتر عفونت ها به سرعت و به راحتی از بین می روند.
واژن به طور معمول دارای تعادل سالم باکتری ها و مخمر است. هورمون استروژن به رشد باکتری هایی موسوم به لاکتوباسیل کمک می کند. این باکتری ها موجودات مضر موجود در واژن را از بین می برند و سلامت شما را حفظ می کنند. اما هنگامی که اتفاقی برای رفع تعادل رخ می دهد ، قارچی به نام کاندیدا می تواند از کنترل خارج شود و باعث ایجاد عفونت مخمری شود.

علائم عفونت مخمر واژن
خارش و ناراحتی از علائم اصلی عفونت مخمری است ، اما موارد دیگری نیز وجود دارد. همچنین ممکن است هر یک یا همه موارد زیر را تجربه کنید:
سوزش ، قرمزی و تورم واژن و ولو (قسمت خارجی اندام های تناسلی زن)
درد یا سوزش هنگام کندن پوست
درد در هنگام رابطه جنسی
ترشحات غلیظ ، سفید و بدون بو ، مشابه پنیر کوارک
اگر فکر می کنید به عفونت مخمر مبتلا هستید ، قبل از اینکه خودتان را معالجه کنید به پزشک مراجعه کنید. علائم عفونت های مخمری مشابه سایر موارد جدی تر ، از جمله عفونت های مقاربتی و واژینوز باکتریایی (رشد بیش از حد باکتری در واژن) است. تشخیص دقیق مهم است تا بتوانید بهترین درمان را انجام دهید.

علل عفونت های مخمر واژن
دلایل زیادی برای ابتلا به عفونت مخمر وجود دارد ، از جمله:
هورمون ها
تغییرات در دوران بارداری ، شیردهی یا یائسگی (یا اگر قرص های ضد بارداری مصرف می کنید) می تواند تعادل واژن شما را تغییر دهد.
دیابت
اگر دیابت شما به خوبی کنترل نشود ، افزایش قند در غشاهای مخاطی (لایه های مرطوب) واژن می تواند محلی برای رشد مخمر ایجاد کند.
آنتی بیوتیک
این داروها می توانند بسیاری از باکتری های خوبی را که در واژن شما زندگی می کنند از بین ببرند.
دوش و اسپری واژن
استفاده از این محصولات می تواند تعادل واژن شما را تغییر دهد.
سیستم ایمنی ضعیف
اگر HIV مثبت دارید یا اختلال سیستم ایمنی دیگری دارید ، ممکن است مخمر نیز کنترل نشده رشد کند.
رابطه جنسی
گرچه عفونت مخمری عفونت مقاربتی محسوب نمی شود ، اما می تواند از طریق تماس جنسی از فردی به فرد دیگر منتقل شود.

درمان های معمول برای عفونت های مخمر واژن
کرم ها ، پمادها یا شیاف های ضد قارچ بدون نسخه (با میکونازول یا کلوتریمازول) رایج ترین راه های درمان عفونت های مخمری هستند. این مدت زمان ممکن است از 1 تا 7 روز باشد. پزشک شما همچنین ممکن است یک قرص تک دوز همراه با فلوکونازول (داروی ضد قارچ) برای شما تجویز کند. اگر باردار هستید ، استفاده از کرم یا شیاف ایمن است ، اما از مصرف فلوکونازول که از راه دهان مصرف می کنید خودداری کنید.
برای شما مهم است که بدانید برخی از داروهای عفونت مخمر اثر کاندوم یا دیافراگم را ضعیف می کنند. این امر بارداری یا ابتلا به بیماری مقاربتی را برای شما آسان می کند. قبل از استفاده حتما دستورالعمل ها و هشدارها را بخوانید.
اگر دیابت یا سیستم ایمنی ضعیفی دارید ، ممکن است بارها و بارها به عفونت های مخمری مبتلا شوید. اگر حداقل چهار بار در سال به عفونت های مخمری مبتلا می شوید ، ممکن است پزشک توصیه کند برای مقابله با آنها یک قرص هفتگی فلوکونازول به مدت 6 ماه بخورید.

آیا پروبیوتیک ها می تواند کمک کنند؟
برخی مطالعات نشان داده است که خوردن ماست پروبیوتیک یا مصرف مکمل های لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس ممکن است باعث رشد مخمر در واژن شود و خطر ابتلا به عفونت را کاهش دهد. اما قبل از ایجاد ارتباط واضح ، تحقیقات بیشتری لازم است.

عفونت مخمر پیشرفته
اگر شما علائم و نشانه های شدیدی دارید ، مانند قرمزی گسترده ، تورم و خارش که منجر به اشک ، ترک یا زخم می شود.
اگر در طول یک سال چهار بار یا بیشتر به عفونت مخمر مبتلا هستید.
اگر باردار هستید.
شما دیابت کنترل نشده دارید.
سیستم ایمنی بدن شما به دلیل داروهای خاص یا شرایطی مانند عفونت HIV ضعیف شده است.
میتواند عفونت مخمر خطرآفرین و مشکل زا باشد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید:
این اولین بار است که علائم عفونت مخمر دارید.
مطمئن نیستید که به عفونت مخمر مبتلا هستید یا خیر.
علائم شما پس از معالجه با کرم های ضد قارچ یا شیاف بدون نسخه از بین نمی روند.
شما علائم دیگری پیدا می کنید.

علائم عفونت مخمر واژن
قارچ کاندیدا آلبیکانس مسئول بیشتر عفونت های مخمر واژن است.
واژن شما به طور طبیعی حاوی مخلوط متعادل مخمر ، از جمله کاندیدا و باکتری ها است. باکتری های خاصی (لاکتوباسیلوس) برای جلوگیری از رشد بیش از حد مخمر عمل می کنند.
اما این تعادل می تواند به هم بخورد. رشد بیش از حد کاندیدا یا نفوذ قارچ به لایه های عمیق سلول واژن باعث ایجاد علائم و نشانه های عفونت مخمری می شود.
رشد بیش از حد مخمر می تواند ناشی از موارد زیر باشد:
استفاده از آنتی بیوتیک ، که باعث عدم تعادل در فلور طبیعی واژن می شود.
بارداری
دیابت کنترل نشده
نقص سیستم ایمنی
مصرف داروهای ضد بارداری خوراکی یا هورمون درمانی که سطح استروژن را افزایش می دهد
کاندیدا آلبیکانس رایج ترین نوع قارچ برای ایجاد عفونت های مخمری است. درمان عفونت های مخمر ناشی از انواع دیگر قارچ کاندیدا دشوارتر است و معمولاً به درمان های پرخاشگرانه تری نیاز دارد.

عوامل خطر
عواملی که خطر ابتلا به عفونت مخمر را افزایش می دهند عبارتند از:
استفاده از آنتی بیوتیک عفونت مخمر در زنانی که آنتی بیوتیک مصرف می کنند شایع است. آنتی بیوتیک های طیف گسترده ، که طیف وسیعی از باکتری ها را از بین می برد ، باکتری های سالم واژن را نیز از بین می برد و منجر به رشد بیش از حد مخمر می شود.
افزایش سطح استروژن. عفونت های مخمری بیشتر در زنان با سطح استروژن بالاتر دیده می شوند - مانند زنان باردار یا زنانی که با دوز بالا قرص های ضد بارداری استروژن یا هورمون درمانی استروژن مصرف می کنند.
دیابت کنترل نشده زنانی که قند خون آنها به میزان کمی کنترل شده است بیشتر از زنان با قند خون کنترل شده در معرض خطر بیشتر عفونت مخمری هستند.
نقص در سیستم ایمنی بدن. زنانی که ایمنی کمتری دارند - مانند درمان کورتیکواستروئید یا عفونت HIV - بیشتر در معرض عفونت های مخمری هستند.

جلوگیری از عفونت مخمر واژن
برای کاهش خطر ابتلا به عفونت های مخمر واژن ، لباس زیر بپوشید که فاقد نخ است و خیلی چسبان و سفت نیست.
همچنین ممکن است جلوگیری از موارد زیر کمک کند:
جوراب شلواری تنگ نپوشید.
دوش ، که برخی از باکتریهای طبیعی واژن را که از شما در برابر عفونت محافظت می کنند ، از بین می برد
محصولات زنانه معطر ، از جمله حمام حبابی ، پد و تامپون
وان های گرم و حمام های بسیار گرم
استفاده بی مورد از آنتی بیوتیک ، مانند سرماخوردگی یا سایر عفونت های ویروسی
مدت طولانی در لباس های خیس مانند لباس شنا و لباس تمرینی بمانید.

مشاوره ویدیویی
ارسال نظر
*پر کردن قسمت هایی که ستاره دارد ضروری است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: