آمادگی برای انتقال جنین فریز شده

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) یک اختلال هورمونی است که بیش از ده درصد زنانی را که در سن بارداری قرار دارند تحت تاثیر قرار می‌دهد.زمانی که این زنان متحمل لقاح آزمایشگاهی می‌شوند، با افزایش خطر مشکلات پیچیده مربوط به سندرم تحریک بیش از حد تخمدان مواجه نیستند، اما به هر حال در آنها احتمال سقط، پره‌اکلامپسی و فشار خون بالا طی بارداری، زایمان زودرس، از دست دادن وزن و نقایص تولد وجود دارد. در حالی که در لقاح‌های آزمایشگاهی، استفاده از جنین‌های تازه ارجحیت دارد، این مطالعه نشان داده که استفاده از جنین‌های فریز شده برای کسانی که مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک هستند منجر به افزایش نرخ تولد می‌شود. در این مطالعه که در دانشگاه Pen- state صورت گرفت، محققین ۱۵۰۸ خانم نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک را به صورت تصادفی با جنین‌های تازه و فریز شده بارور کردند.

در استفاده از جنین‌های فریز شده، نرخ سندرم تحریک بیش از حد تخمدانی در مقایسه با استفاده از جنین‌های تازه به میزان معناداری پایین‌تر بود (۳/۱در برابر ۱/۷ درصد). هم چنین نتایج نشان داد گروهی که جنین‌های فریز شده را دریافت کردند، میزان تولد بیشتری نیز داشتند زیرا جنین کمتری را طی بارداری از دست دادند.در مجموع به نظر می‌رسد زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک که جنین‌های فریز شده را به منظور بارداری به‌دست می‌آورند، در مقایسه با آنهایی که از جنین‌های تازه استفاده می‌کنند، نرخ تولد زنده بیشتری دارند. اما دلیل این امر چیست؟ محققین بر این باورند که هورمون‌ها و داروهایی که برای بیش تحریک تخمدان‌ها برای آزادسازی چندین تخمک طی لقاح آزمایشگاهی استفاده می‌شود، محیط مضری را برای لانه‌گزینی، به ویژه برای زنانی که مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک هستند، ایجاد می‌کند.انتقال جنین‌های فریز شده اجازه می‌دهد که تخمدان زنان برای ریکاوری از تحریک تخمدانی طی لقاح آزمایشگاهی ریکاوری شود و همچنین زمان لازم را در اختیار لایه اندومتریوم قرار می‌دهد تا ریزش کند. با انتخاب از بین جنین‌های فریز شده، محیط سالمی نیز برای بهترین جنین‌ها فراهم می‌شود و جنین‌ها در یک محیط مضر قرار نمی‌گیرند.