چرا بعضی چهره‌های اینترنتی از معلم و خانواده اثرگذارتر شده‌اند؟

خبرفوری: بچه‌های امروز ممکن است بیشتر از صدای پدر و مادرش، صدای یک یوتیوبر را بشنوند؛ بیشتر از معلمشان به حرف او گوش بدهند و حتی برای خریدن چیزی که دوست دارند، از او ایده بگیرند.

یوتیوبر برای خیلی از بچه‌ها دیگر فقط یک آدم پشت دوربین نیست. می‌تواند دوست مجازی، الگو و حتی کسی باشد که کودک نظرش را درباره خیلی چیزها جدی می‌گیرد. وقتی یک چهره اینترنتی هر روز وارد زندگی کودک می‌شود، کم‌کم احساس آشنایی و صمیمیت شکل می‌گیرد؛ حتی اگر کودک هیچ‌وقت او را از نزدیک ندیده باشد.

کودک احساس می‌کند این آدم را می‌شناسد؛ با شوخی‌هایش می‌خندد، حرف‌هایش را دنبال می‌کند و از زندگی‌اش باخبر می‌شود. همین احساس می‌تواند روی سلیقه و رفتار کودک اثر بگذارد.

الگوریتم یوتیوب مدام دنبال این است که بفهمد آدم‌ها چه چیزی را بیشتر دوست دارند و همان مدل محتوا را دوباره جلوی چشمشان بگذارد.

کودک فقط تماشا نمی‌کند. کم‌کم لحن یوتیوبر را تکرار می‌کند، کلماتش را یاد می‌گیرد، چیزهایی را که او معرفی می‌کند می‌خواهد و ممکن است حتی تصورش از موفقیت و زندگی خوب را از همان ویدئوها بسازد.

از طرف دیگر، معلم زمان محدودی با بچه‌هاست و پدر و مادر هم همیشه فرصت کافی ندارند. یوتیوبر اما هر بار که کودک موبایل را باز کند، حاضر است.

یوتیوب می‌تواند سرگرم‌کننده و حتی آموزشی باشد. نگرانی زمانی شروع می‌شود که کودک ساعت‌های زیادی را با چند چهره اینترنتی بگذراند و خانواده نداند این آدم‌ها چه تصویری از دنیا به او می‌دهند.

بهتر است پدر و مادر هم پای همان ویدئوهایی بنشینند که بچه‌شان هر روز تماشا می‌کند. بفهمند چه کسی را دوست دارد، چرا دوستش دارد و چه چیزهایی از او یاد می‌گیرد.

چون بچه‌ها از آدم‌هایی که هر روز می‌بینند اثر می‌گیرند؛ حتی اگر آن آدم، فقط داخل صفحه موبایل باشد.