۱ . جلب توجه کردن :
برخی از کودکان برای اینکه توجه پدر ، مادر و نزدیکانشان را به خود جلب کنند ، شروع به ناسازگاری و بدرفتاری با خواهر و برادرهایشان می کنند. در بیشتر موارد ، پدر و مادرهای پر مشغله و پرکار که وقت کمی برای بودن در کنار فرزندانشان دارند ، اغلب با حسادت ها و رقابت های آنها ، برای جلب توجه کردنشان ، رو به رو هستند.
یکی از مهمترین دلیل های حسادت کودکان نسبت به خواهر و برادرهایشان ، تولد نوزاد جدید است . در این گونه موارد ، هر یک از فرزندان خانواده می کوشند که به گونه ای نظر پدر و مادرشان را به سوی خود جلب کنند.
علت دیگر ، بیماری یکی از فرزندان خانواده است ، که میتواند عاملی برای کشمکش و مشاجره های بین خواهر و برادرها باشد. برای نمونه ، کودکی که دچار بیماری جسمی مزمن یا ناتوانی و مشکلی حاد است و به وقت زیادی برای رسیدگی و مراقبت نیاز دارد ، اغلب از سوی سایر خواهر و برادرهایش مورد حسادت و رقابت قرار می گیرد.
۲ . تعداد فرزندان :
در بیشتر خانواده های پر جمعیت وسایل و امکانات کمی برای تمامی فرزندان خانواده وجود دارد ، و آنها باید برخی از وسایل و اسباب هایشان را با یکدیگر شریک شوند.
۳ . خلق و خوی کودکان :
در برخی از خانواده ها ممکن است یکی از فرزندان پر توقع ، جنجالی و خودمدارتر یا آرام و مطیع تر از سایر فرزندان باشد و همین موضوع ، یعنی اختلاف منش و خلق و خو ، میتواند زمینه و عاملی برای دعواها و ناسازگاری های کودکان باشد.
۴ . رعایت انصاف :
کودکان مدام در حال سنجیدن و مقایسه کردن امکانات خود با خواهر و برادرهایشان هستند. آنها همیشه به دنبال مساوات و عدالت هستند .
برای نمونه ، پسر کوچک تر خانواده از اینکه مشاهده می کند برادر بزرگش با دوستان و همکلاسی هایش به سینما می رود ، ناراحت میشود و انتظار دارد به او هم اجازه بدهند که به سینما برود.
آنگاه هر یک به نوبت و با صدایی آرام ، نظر و دیدگاه خود را درباره ی مشکل مطرح کند. سپس بکوشند با یافتن راه حل های مختلف و انتخاب راه حلی که هر دو نفر بر سر آن توافق داشته باشند ، مشکل را حل کنند.
برای نمونه ، اگر بازی کامپیوتری جدیدی گرفته اند و برای بازی کردن با آن دچار اختلاف شده اند ، میتوانند جدولی بنویسند و در آن مدت زمان بازی کردن هر نفر را مشخص نمایند.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼