شما هرگز نمی توانید زمانی را که کودکتان اولین گام های خود را برای راه رفتن برمی دارد، حدس بزنید. او ممکن است سعی کند به درستی بایستد، بدون اینکه به چیزی تکیه دهد. این مرحله از زندگی کودکتان که شما به عنوان یک پدر و مادر جوان، زمان شروع آن را حدس می زنید و در انتظارش هستید، ممکن است خیلی زودتر و یا خیلی دیرتر از تخمین های شما اتفاق بیافتد.
برای هر کودک سالمی دوازده ماه اول بعد از تولد، نقاط عطف مهمی در رشد و بالندگی های مختلف او خواهد بود. در این دوران، کودک شما سعی خواهد کرد قدرت هماهنگی و همچنین قدرت عضلانی اندام های خود را توسعه و افزایش دهد. اکثر کودکان برای اولین بار یاد خواهند گرفت که به تنهایی بنشینند. معمولا چهار دست و پا رفتن و خزیدن کودک در روی زمین، قبل از شروع به راه رفتن کودک اتفاق می افتد. برخی از کودکان ممکن است قبل از جست و خیز و چهار دست و پا راه رفتن، به طور کامل و مستقیم شروع به راه رفتن نمایند. هنگامی که کودک شما زودتر از موعد مورد انتظارتان، انجام کاری را یاد می گیرد، یکی از مهمترین مراحل رشد دراو و رسیدن به نقطه عطف را در فرزند خود خواهید دید.
شما به عنوان یک پدر و مادر ممکن است زمان دقیقی را که بچه ها شروع به راه رفتن می کنند، نتوانید حدس بزنید. این نکته مهم است که به یاد داشته باشید رسیدن به نقاط عطف در همه ی کودکان مختلف بوده و سرعت آن بستگی به رشد آن ها دارد. اگر کودکتان کمی دیرتر از سایر کودکان همسن خود، شروع به راه رفتن کند و قبل از کودک شما، دیگر کودکان هم سن و سالش این کار را انجام داده باشند، این امرکاملا طبیعی است.
اکثر کودکان اولین گام های خود را برای راه رفتن زمانی برمی دارند که به 9 تا 12 ماهگی از سن خود رسیده باشند. زمانی که کودک شما به حدود 15 ماهگی سن خود برسد، راه رفتن را به خوبی و بدون کمک دیگران انجام خواهد داد. گاهی اوقات، کودکانی که نقاط عطف رشد آن ها نسبت به دیگر کودکان دیر اتفاق افتاده باشد، ممکن است راه رفتن را در زمانی که آن ها حدود 17 ماهه شده اند، شروع کنند. کودکان معمولا در این سنین با چهار دست و پا حرکت کردن و یا راه رفتن طبیعی، شروع به گشتن در اطراف خانه می نمایند، تا اشیا و مبلمان منزل را برای بالا بردن درک خودشان از محیط پیرامون بررسی می کنند.
نشستن کودک به تنهایی
هنگامی که کودک شما اعتماد به نفس خود را بالا برد و بهتر توانست با حفظ تعادل و هماهنگی خود، بعضی کارها را به تنهایی انجام دهد، در این مرحله، شما می توانید به کودک خود در چند گام با نگه داشتنش بر روی زمین، در ایستادن او کمک کنید. اکثر کودکان به این مرحله از رشد در حدود ماه هشتم یا نهم بعد از تولد می رسند. به کودک خود اجازه دهید تا سعی کند، تا آنجا که می تواند به تنهایی عمل ایستادن را تمرین نماید. او ممکن است چند بار به طور کامل بیافتد، اما این حالت کاملا طبیعی است و شما نباید نگران شوید. به کودک خود اجازه دهید بعد از افتادن سعی کند برای به دست آوردن تعادل، خودش دوباره سرپا بایستد. این کار به افزایش تعادل بهتر او و انجام اعمال بعدی در کودک نوپای شما کمک شایانی خواهد نمود.
کودک را تشویق کنید
در مرحله بعدی، کودک شما احساس اعتماد به نفس بیشتری کرده و خودش در حالی که برخی از مبلمان و یا وسایل خانه را گرفته می ایستد. در برخی از زمان ها، کودک حمایت و گرفتن اشیا را برای چند لحظه ترک کرده و برای چند ثانیه و یا حتی چند دقیقه، بدون هرگونه کمکی ایستادن را تمرین خواهد نمود. اکثر کودکان این مرحله از رشد را در حدود ماه نهم تا ماه دهم بعد از تولد خود تجربه می نمایند. شما به عنوان یک پدر و مادر می توانید با کودکتان در زمان بعد از نشستن او، حالت ایستادن را کم کم تمرین کرده و او را برای به دست آوردن اعتماد به نفس بیشتر و تقویت عضلات یاری کنید. هنگامی که کودک شما توانست روس پای خودش بایستد، شما می توانید با بازی شمارش او را سرگرم کنید تا بتواند مدت زمان بیشتری بایستد.
در نهایت، همه ی این اعمال و تلاش ها باعث برداشتن اولین گام های جادویی در کودک شما خواهد شد. عمل راه رفتن یکی از دستاوردهای بزرگ و اصلی از سعی و تلاش کودک شما است، بنابراین مطمئن باشید که شما به عنوان یک پدر و مادر با نشان دادن قدردانی خودتان از او و تشویق هایتان، به همان اندازه کودک را یاری خواهید نمود. تشویق کردن او می تواند با نمایش بزرگی از کف زدن و لبخند زدن شما صورت گیرد. اکثر کودکان ممکن است این مرحله از رشد را در زمانی که آن ها یک ساله هستند، پشت سر بگذارند، در حالی که حالت طبیعی شروع راه رفتن کودک زمانی است که آن ها ۱۵ یا ۱۷ ماهه شده اند.
هنگامی که کودک شما اولین گام های جادویی خود را برداشت، بعد از آن، او به راه رفتن های متوالی خواهد پرداخت. همانطور که قبلا ممکن بود کودک شما با افتادن بر روی زمین و تلوتلو خوردن در طول یادگیری، عمل راه رفتن را انجام دهد، مطمئن باشید که اگر به او اجازه دهید تا این کار را زیاد تمرین کند، برایش مفید خواهد بود. هیچ وقت با عجله او را وادار به راه رفتن نکنید، شما با احساس عجله ی خودتان به او صدمه خواهید زد و یا او را هیجان زده و شوکه خواهید نمود. این زمانی است که اگر کودک شما به راه بیافتد، هم گریه خواهد کرد. در عوض، تشویق کردن و تحسین نمودن شما به کودک نشان می دهد که وقتی او راه می رود و یا در حین راه رفتن کودک روی زمین می افتد، از او حمایت خواهید کرد.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼