پاسخ: در قدم اول باید ، امر ونهی خودتان را به او کم کنید. در مرحله بعد یک برنامه مدون برای مستقل نمودن او داشته باشید. در برنامه مدون شما قدم اول تعریف دقیقی از اعمالی است که کودک شما باید ، آنرا رعایت نماید و در حال حاضر از مسئولیت انجامش شانه خالی می کند.
سپس باید برنامه را از آسان به دشوار الویت بندی نمایید و در هر هفته یک و و یا دوبرنامه را بگنجانید که در آن مسئولیت آن کار را بر عهده فرزندتان بگذارید. در انجام برنامه، بهتر هست موضوع انجام تکلیف را توسط خودش به او عنوان نمایید تا او بداند که مثلا از امشب خودش مسئول آن تکلیفش هست. نحوه انجام کار را برایش تعریف نمایید. عواقب انجام ندادن را برایش خوب تعریف کنید و اگر انجام داد پاداشی را در ذهتان برایش در نظر بگیرید. اما او را عادت به پاداش ندهید.
در مرحله بعدی صبر شماست که برای رسیدن به نتیجه لازم و ضروریست. وسوسه نشوید که اعمالش را انجام دهید. احتمالا فرزندتان در مقابل برنامه شما مقاومت می کند. اما صبر شما برای استقلال شخصیتی ایشان در اکنون و آینده مهم هست.
در برابر گری و بهانه گیریهایش کاملا بی توجه باشید. اما زمانی که فرزند خوبی است به شخصیت و نظرش اهمیت بدهید. اطلاعات خودتان را از مسائل دوران بلوغ و نوجوانی افزایش دهید. زمان هایی که اخلاق مثبتی دارد توجه مثبت بیشتری به او داشته باشید و مشوق اعمال صحیحش باشید.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼