البته می دانم که این مشکل ناشی از این است که چون خود و توانایی هایش را در حد کودکان همسن خود نمی بیند بنابراین ناخودآگاه تمایل به برقراری ارتباط با کودکان کوچکتر از خود دارد. لطفا" راهنمایی بفرمایید که با این مشکل چگونه برخورد کنم و برای رفع آن چه کارهایی می توانم انجام دهم؟
پاسخ: می توان گفت این مسئله ارتباط مستقیمی با بیش فعالی ندارد. معمولا کودکان با این عارضه بیشتر مورد انتقاد، امر ونهی و یا بی حرمتی اطرافیان قرار می گیرند، آن ها می دانند که رفتار های نامناسبی دارند اما به دلیل تکانشگری قادر به کنترل آن نیستند لذا این موضوع بر اعتماد به نفس آن ها تاثیر می گذارد لذا در وهله اول باید اعتماد به نفس او را تقویت کنید.
کمتر امر و نهی داشته باشید مگر آنکه ضرورت ایجاب کند. توانمندی هایش را بازگو کنید به خصوص در مواقعی که مثلا فکر می کنید که او نمی شنود اما این طور نیست.
نقش پدر را در رابطه با او پررنگ کنید زمان بیشتری را با او بگذرانند.در مورد وقایع کاری و روزمره با او صحبت کنند. از او راه حل بگیرند.از او مشورت بگیرید. در انتخاب ها او را دخیل کنید. زمینه را برای راتباط با همسالانش فراهم کنید. با شبیه سازی موقعیت ها او را تمرین دهید تا بهترین عملکرد را پیدا کند و در ارتباطات بهتر عمل کند.
از مصرف کاکائو، غذا های آماده ، نوشابه ها و هر موادی که دارای افزودنی می باشد و بیش فعالی را افزون می کند برای او خودداری کنید.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼