1- سرطان سینه معمولا بدون علامت است. اما علائم دیررس مانند لمس کردن توده، عدم تقارن دو سینه که قبلا مشاهده نشده و به تازگی ظاهر شدهاند، تغییر رنگها یا زخمهایی که به درمان معمولی جواب نمیدهند، کشیده شدن سینهها به سمت داخل منطقهای از سینه یا نوک آن و همچنین علامتهای عفونت سینه که به درمان معمولی جواب نمیدهند، میتوانند از نشانههای ابتلا به سرطان باشند.
۲- اگر خانمها ترشحات خونی را در سینههایشان مشاهده کردند باید فورا به متخصص مراجعه کنند.
۱- همه خانمها باید هر ماه، در یک روز مشخص بعد از عادت ماهیانه، سینههای خود را هم از نظر ظاهر و هم از نظر داشتن توده، بررسی کنند.
2- هر چه سن خانمها در اولین بارداری کمتر باشد بهویژه خانمهای کمتر از 30 سال، بهتر میتوان از سرطان سینه پیشگیری کرد.
1- امکان ابتلا به سرطان سینه در بارداری وجود دارد بنابراین خانمها قبل از اقدام برای بارداری باید از این نظر بررسی شوند.
۱-اگر سرطان سینه به درستی غربالگری شود، حتی دو سال قبل از پیدایش توده قابل تشخیص است. تست غربالگری از ٣٩ تا ٤٠ سالگی آغاز میشود و سپس هر سال تکرار میشود.
2- در موارد پرخطر یا داشتن سابقه این نوع سرطان در خانواده، این غربالگری باید زودتر انجام شود و قبل از بازهی سنی 39 تا 40 سالگی هم، خانمها باید سالانه از نظر ابتلا به سرطان سینه معاینه شوند.
۳- معاینهی خانمها با فاصلههای ۲ تا ۳ سال در تشخیص و پیشگیری از این بیماری بسیار موثر است. برای تشخیص خوشخیم بودن یا بدخیم بودن توده هم، هرگونه تودهی مشکوک باید بررسی شود تا نوع تودهی خوشخیم از بدخیم مشخص شود.
دکتر زارعپور با بیان اینکه درمان سرطان سینه معمولا جراحی است، دربارهی روشدرمان این بیماری توضیح میدهد:« هرچه درمان زودتر انجام شود پیشرفت و گسترش بیماری کمتر خواهد بود. همچنین از رادیوتراپی و شیمیدرمانی به عنوان درمان کمکی استفاده میشود. برای درمان سرطان سینه، خانمها معمولا حدود ۵ سال دارو مصرف میکنند ضمن اینکه همچنان باید تحت نظر پزشک بمانند. بنابراین بعد از پایان درمان هم باید هم تحت نظر جراح و هم انکولوژیست قرار داشته باشند هم از نظر ابتلا به بیماری و عوارض داروهایی که میخورند بررسی شوند».
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼