علائم سندروم کودک آبی

سندرم کودک آبی که به نام متموگلوبین شناخته می شود وضعیتی است که در آن پوست کودک آبی می شود. این به دلیل کاهش میزان هموگلوبین در خون کودک است هموگلوبین یک پروتئین خون است که مسئول حمل اکسیژن در اطراف بدن و تحویل آن به سلول ها و بافت های مختلف است. هنگامی که خون قادر به حمل اکسیژن در اطراف بدن نیست، پوست کودک آبی (cyanotic) می شود.
سندرم کودک آبی در کشورهای صنعتی نادر است، اما گاهی اوقات در مناطق روستایی رخ می دهد. نوزادان متولد شده در کشورهای در حال توسعه با آب دارای کیفیت پایین در معرض خطر ابتلا به این وضعیت هستند.

علل سندرم کودک آبی

شایعترین علت سندرم کودک آبی، آب آلوده به نیترات است. پس از نوشیدنی آب شیرین غنی از نیترات، نیترات به نیتریت تبدیل می شود. این نیتریت ها به هموگلوبین بدن متصل هستند و متموگلوبین را تشکیل می دهند که قادر به حمل اکسیژن نیستند. نیترات بیشتر در آب آشامیدنی جوامع کشاورزی یافت می شود. این آلودگی به دلیل استفاده از کود است.
نوزادانی که کمتر از ۳ ماه دارند بیشترین خطر سندرم کودک آبی را دارند، اما در سایر افراد نیز ممکن است رخ دهد. افراد مبتلا به متموگلوبین شامل بزرگسالان دارای:
- استعداد ژنتیکی
- زخم یا التهاب معده
- نارسایی کلیه که نیاز به دیالیز دارد
می باشد. سایر شرایطی که سبب می شود رنگ پوست نوزاد به رنگ آبی تبدیل شود شامل موارد زیر است:
Tetralogy of Fallot (TOF) TOF یک بیماری قلبی مادرزادی است که باعث ایجاد اختلالات ساختاری در قلب می شود و منجر به کمبود اکسیژن در خون می گردد. این وضعیت می تواند یک کودک را به پوست دارای رنگ آبی مبتلا کند، هرچند که معمولا این مشکل در هنگام تولد اتفاق می افتد.
سایر اختلالات قلب مادرزادی: هر اختلال مادرزادی قلبی که بر میزان اکسیژن در یک نوزاد تاثیر می گذارد می تواند سبب ایجاد پوست آبی شود.
متموگلوبین: این امر به دلیل قرار گرفتن در معرض اکسید نیتریک استنشاقی، یا بعضی از داروهای ضد بیهوشی و آنتی بیوتیک ها است.

علائم سندرم کودک آبی

شایع ترین علامت سندرم کودک آبی تغییر رنگ آبی در اطراف دهان، دست ها و پاها است. این نیز نشانه ای از آن است که کودک یا فرد اکسیژن کافی را دریافت نمی کند. سایر علائم بالقوه سندرم آبی رنگ عبارتند از:
- دشواری تنفس
- استفراغ
- اسهال
- آرامش
- افزایش بزاق
- از دست دادن هوشیاری
- تشنج
در موارد شدید، سندرم کودک آبی حتی می تواند باعث مرگ شود.

تشخیص سندرم کودک آبی

یک پزشک ممکن است متقاعد شود که یک نوزاد دارای سندرم کودک آبی تحت یک بازرسی منظم قرار بگیرد. والدین یا مراقبان که متوجه تغییر رنگ آبی می شوند بایستی یک قرار ملاقات با پزشک داشته باشند.
دکتر تشخیص را با در نظر گرفتن هر گونه علائم، الگوهای تغذیه و شرایط در خانه، با در نظر گرفتن یک تاریخچه کامل پزشکی آغاز خواهد کرد. سپس آنها یک آزمایش فیزیکی را انجام خواهند داد که به دنبال تغییر رنگ در مناطق رنگی و گوش دادن به قلب و ریه ها خواهد بود. آزمایش های تشخیصی دیگر می تواند شامل موارد زیر باشد:
- آزمایش خون
- بررسی قفسه سینه، ریه ها و قلب با اشعه ایکس
- اکوکاردیوگرام برای نگاه کردن به قلب و چگونگی عملکرد آن
- اشباع اکسیژن برای تعیین مقدار اکسیژن در خون
- کاتتریزاسیون قلب برای نگاه مستقیم به رگ های خونی و ساختارهای داخلی قلب
علاوه بر آزمایش نوزاد، ممکن است آب شیرین برای اندازه گیری سطوح نیترات آزمایش شود. به طور کلی، آب با سطوح نیترات زیر ۱۰ میلی لیتر در لیتر (mg / L) در نظر گرفته می شود. اگر نیترات نمونه آب بالاتر از ۱۰ mg / L باشد، نباید آن را به نوزاد بدهید.

درمان سندرم کودک آبی

درمان بستگی به آن دارد که چه چیزی باعث شده است پوست نوزاد آبی شود. اگر بیماری مادرزادی قلبی سبب تغییر رنگ پوست باشد، ممکن است لازم باشد که جراحی برای اصلاح ناهنجاریها انجام شود. یک جراح معمولا قبل از اینکه نوزاد یک ساله شود، به طور کامل در حدود ۶ ماهگی یا حتی کمی زودتر جراحی را انجام می دهد. جراحی موفقیت آمیز بدین معنی است که کودک شروع به گرفتن اکسیژن بیشتری می کند و دیگر پوست آبی نخواهد داشت. اگر سطح بالای نیترات در آب موجب ایجاد سندرم کودک آبی شود، پزشک به احتمال زیاد باید با مرکز کنترل سموم محلی یا سم شناسان مشورت کند تا بهترین راه برای درمان بیماری را بیاموزد.
اجتناب از منبع آلودگی نیترات، مانند آب خوب یا آب شیرین، برای همه کودکان با این شرایط ضروری است.
پزشکان ممکن است کودکانی که دارای فرم ملایم سندرم کودک آبی هستند را کنترل کنند تا اطمینان حاصل شود که این بیماری هیچ مشکلی برای سلامتی ایجاد نمی کند. کودکان مبتلا به شکل شدیدتری از بیماری ممکن است نیاز به یک دارو به نام متیلن آبی باشند.

چشم انداز

سندرم کودک آبی یک بیماری نادر است که وقتی نوزادان، آب آشامیدنی با سطوح بالای نیترات را مصرف می کنند ایجاد می شود. به همین دلیل، ضروری است که از مصرف آب شیرین دارای نیترات زیاد جلوگیری کنیم تا کودک حداقل یک ساله شود.
داروها و نظارت بر نوزاد معمولا می تواند از عوارض پیشگیری کند. با این حال، سندرم کودک آبی ممکن است اگر درمان نشود تهدید کننده زندگی باشد. با این حال اکثر کودکان مبتلا به سندرم کودک آبی دارای زندگی عادی و سالم بدون عوارض طولانی مدت سلامتی هستند.