حرف زدن کودکان، تاثیر آموزش

تبیان: کیفیت و کمیت تعامل گفتاری بین والدین و کودکان بر روی زبان و تولید کودکان تأثیر می‌گذارد. والدین باید تحریک گفتار را زودهنگام و در فاصله کوتاهی پس از تولد کودک آغاز کنند، چراکه برخورداری از کلام روان، هنری است که آموختن آن از بدو تولد آغاز می‌شود. با توجه به این که کودک ابتدا حروف الفبا را با تکیه بر صداهای گفتاری فرا می‌گیرد، می‌توان گفت که خواندن و نوشتن هم بر اساس گفتار فراگرفته می‌شوند.

اگر کودک صداهای گفتاری را اشتباه تلفظ کند، احتمال این که دچار ضعف تحصیلی شود، افزایش می‌یابد، بنا براین رشد گفتار و زبان کودک را باید از بدو تولد تا ۲ سالگی تقویت کرد. کودکان نیاز دارند همراه با صداها و کلمات منفرد، الگوهای صحبت را نیز یاد بگیرند،بنابراین وقتی کودک، تولید صدایی را از روی قصد و میل آغاز می‌کند، والدین برایش حرف بزنند و سپس منتظر بمانند تا او جواب دهد و بدین ترتیب کودک را برای مکالمه تمرین دهند.

میزان یادگیری تکلم کودکان همانند سایر ابعاد رشدشان تا حدود بسیاری با یکدیگر متفاوت است و به عواملی مانند طبیعت و رشد جسمی قسمت‌هایی از بدن که در امر تکلم دخالت دارند و نیز توانایی هوشی و یا وجود انگیزه از سوی محیط بستگی دارد.

نکته: اختصاص زمانی برای صحبت با کودک آنهم بطور مستقیم بسیار اهمیت دارد و قوه تکلم او را تقویت می‌کند و توصیه می‌شود حین صحبت به او نگاه کنید تا حس کند که شما منحصراً به او توجه دارید؛ این کار به او کمک می‌کند تا حالت‌های صورت را یاد گرفته و با گفتار همراه کند. صحبت کردن با کودک ، مهم ترین گام در آموزش زبان به حساب می آید ؛ هر چند ممکن است برخی تصور کنند که صحبت کردن با کودکی که نمی تواند پاسخ آنان را بدهد فایده ای ندارد . مطالعات انجام شده نشان داده است که مادران به ویژه ، نقش بی نظیری در رشد کلامی فرزندان خود دارند.

متخصصان بر این باورند که در طول مرحله رشد سریع واژگان ، یعنی فاصله ی بین ۱۲تا ۱۸ ماهگی، فعالیت های کلامی در خانه ، می تواند بسیار تاثیرگذار باشد. فعالیت هایی مثل : خواندن شعر و سرود ، انجام بازی های تصوری ، خواندن کتاب برای طفل ، تعامل چهره به چهره با وی و ... . افراد بزرگسال ، با صحبت کردن شمرده ، بلندتر کردن صدای خود و همراه با مبالغه در ادای زیر و بم ها ، کار شنیدن و بازشناسی الگوهای کلامی را برای کودک راحت تر می کنند.