پسرم حرف گوش نمیده، خسته شدم

پرسش: پسری 6 ساله دارم که به هیچ وجه به حرفهای من و پدرش گوش نمی دهد و تا به زور و کتک اقدام نکنیم حرف گوش نمی کند. من می دانم که زدن بچه کار غلطی است اما چه کنیم که هم ما و هم پسرم به این کار عادت کرده ایم ما به کتک زدن و او به کتک خوردن! حالا من می خوام دست از زدن او بردارم چون می بینم اثرات بدی روی او گذاشته است اما راهکاری برایش سراغ ندارم. این را هم بگویم که با حرف زدن شاید قانع شود اما بعد مدت زیاد و با کلی داد و بیداد. یعنی خانه ما شده محل داد و فریاد و من و همسرم اصلا از این وضعیت راضی نیستیم و خود پسرم هم اذیت می شود امیدوارم شما بتوانید راه درستی پیش پای ما بگذارید.

پاسخ: اولا تنبیه بچه کار غلطی نیست بلکه بزرگترین اشتباه والدین است و اثرات آن تا مدت ها ادامه خواهد داشت. ثانیا تا ۱۴ سالگی فرصت دارید تربیت صحیح را اعمال کنید.

برای تربیت صحیح روش زیر را به کار ببرید:
در نظم آموزی اقتدار والدین نکته بسیار مهمی است. کودک شما باید بداند که به والدین خود احترام بگذارد و این امکان ندارد مگر اینکه شما تردید خود را کنار بگذارید. کاری که کودک شما با توجه به مرحله رشدی او انجام می دهد یا درست است یا غلط، حد فاصلی این بین وجود ندارد و این شما هستید که این مسئله را تشخیص می دهید. کودک شما باید این نکته را به خوبی بداند که هم اندازه و هم سن پدر و مادر نیست. همینطور اقتدارش هم به اندازه آنها نیست. البته با بزرگ شدنش این فاصله کم و کمتر می شود. همینطور داد زدن و فریاد کشیدن از مواردی است که شدیدا اقتدار شما را کاهش می دهد. البته به یاد داشته باشید اگر سخت گیری از حدی فراتر رود بچه ها سر کشی می کنند و ممکن است برای امنیت خود حتی به دروغ گویی و پنهان کاری پناه ببرند. هنگامی که کودک خواسته ای دارد، ابتدا به کودک اجازه دهید تقاضا کند، سپس خواسته اش را طبق این فرمول اجابت کنید.

به این فرمول توجه کنید:
اول نیاز، بعد تلاش کودک و انجام کارهایی که والدین می خواهند و کسب امتیاز سپس رسیدن به خواسته بر اساس امتیازهای کسب شده.

دلسوزی والدین عاملی است که اجازه نمی دهد این برنامه به خوبی اجراشود. بنابراین اگر برای مثال مسواک زد یک امتیاز می گیرد و این امتیازات با هم جمع می شوند تا بتواند با آنها چیزی را تهیه کند. البته به شرطی که خرید وسایل غیر ضروری،ت نقلات و وسایل شخصی برای او کاملا قطع شده باشد.