نماز خواندن کودکان، سخت نگیرید
شرایط نماز خواندن را برای او راحت کنید. با سختگیریهای بیجا و بیمورد ذهن او را نسبت به نماز مشوش نکنید.
همه مادرها و پدرها بدون شک دوست دارند فرزندانشان، میل به خوبیها داشته باشند. در این میان ترغیب و توجه بچهها به نماز و نمازخواندن و اهمیت دادن آن ها به خواندن نماز مورد توجه والدین است. برای زمینه سازی دعوت به نماز کودکان تا ۷ سالگی از این شیوهها کمک بگیرید:
حواستان به محیط خانه باشد:
محیط خانه برای بچهها حرف اول را میزند. تا میتوانید احترام به وقت نماز مثل ساکت شدن در زمان شنیدن اذان و صلوات فرستادن در حال شنیدن اذان و نماز خواندن خودتان را جدی بگیرید.
نماز را با خاطرههای دلچسب همراه کنید:
اگر بعد از مسجد رفتن یا نماز خواندن نوبت پارک رفتن یا تفریح دسته جمعی خانوادگی و… باشد و کودک روحیه افراد خانواده را شاد ببیند از نماز خاطره خوبی در ذهن او نقش میبندد. بهطور طبیعی بچهها به این نماز که شادیآفرین است محبت پیدا میکنند.
جاذبه های ظاهری ایجاد کنید:
اجازه پوشیدن بهترین لباس مهمانی برای نماز خواندن، تهیه چادر مخصوص نماز که تزئین شده، سجاده، عطر و… نماز خواندن را برای بچهها جدی میکند حتی اگر گاه گاه به آن روی بیاورند.
دوست شدن با نماز باید دست یافتنی باشد:
شرایط نماز خواندن را برای او راحت کنید. با سختگیریهای بیجا و بیمورد ذهن او را نسبت به نماز مشوش نکنید. اگر فرزندتان میگوید: میشه کارتون ببینم بعد نماز بخوانم؟ میشه بدون چادر نماز بخونم؟ میشه با عبای بابا نماز بخونم و… به او سخت نگیرید. اجازه بدهید شرایط همراه او شود.
مترجم خوبی باشید:
در یاد دادن نماز سختگیر و خشک نباشید. نماز یعنی چه؟ جملات عربی سخت چه جای دوستی برای یک کودک باقی میگذارد؟ این وظیفه شماست که به کمک شعر، قصه، حرف زدن معنی و منظور جملات یا حرکات نماز را برای بچهها توضیح دهید. از ۷ سالگی به بعد نقش آموزشی والدین مهم میشود. بچهها و بهخصوص دختران بهخاطر رسیدن به سن تکلیف در ۹ سالگی به آموزش جدی در این دوران نیاز دارند. آشنایی با مفهوم و احکام نماز را به کمک عکس، فیلم و گفتوگوهای صمیمی اجرا کنید.
وقتشناس باشید:
وقتی بچهها سرحال نیستند یا دغدغه فکری مثل بازی، فیلم، کارتون و… دارند از طرح مسئله نماز چشمپوشی کنید. اگر به سختی درگیر دیدن تلویزیون و کارتون مورد علاقهشان هستند هرگز تلویزیون را به بهانه اجبار به نماز خواندن خاموش نکنید.
روزى پیامبر اکرم(ص) به اتفاق جمعى از مسلمانان، نماز می گزارد. هنگامى که آن حضرت به سجده رفت، امام حسین(ع) که در آن موقع، کودک خردسالى بود، بر پشت پیامبر سوار شد و به پاهاى خود حرکت داد. وقتى پیامبر اکرم (ص) خواست سر از سجده بردارد، او را گرفت و با ملاطفت و آرامی خاصی، کنار خود بر زمین نهاد. باز در سجده هاى دیگر این کار تکرار شد تا این که نماز حضرت به پایان رسید.
یک یهودى که ناظر این صحنه بود، پس از نماز نزد حضرت آمد و به ایشان عرض کرد: «شما با کودکان خود به گونه ای رفتار می کنید که ما هرگز چنین نمی کنیم!». پیامبر اکرم (ص) در جواب او فرمودند: «اگر شما به خدا و رسول او ایمان می داشتید، با کودکان خود، به عطوفت و مهربانى رفتار می کردید». مهر و محبت پیامبر عظیم الشأن اسلام با یک کودک، چنان تأثیر ژرف و عمیقی بر قلب آن مرد یهودى گذاشت که بی درنگ در همانجا، به آیین مقدس اسلام گروید.
منبع:
کودک پرس