طرز رفتار با کودک، چی بگیم چی نگیم؟

تا هجده سالگی روزی پنجاه بار به جا و به موقع به فرزندتون بگید تو خوبی (نه تو باهوشی، تو خوشگلی، تو زرنگی، تنها بگید تو خوبی). روزی یکبار بهش بگویید نمی دونید تا بفهمه ندونستن بد نیست و حداقل هفته ای یکبار ازش معذرت بخواهید تا بدونه تنها او نیست که کار اشتباهی انجام میده.

به کودک چه بگوییم و چه نگوییم؟

گفتن تو زیبایی، باهوشی، زرنگی به کودک اشتباه نیست تاثیر بد هم نداره اما اون تاثیر مدنظر که کودک به این نتیجه برسه "من خوبم" و دنیا جای خوبی هست، رو نداره.

- وقتی بهش میگیم زرنگ باهوش خوشگل و او به مدرسه میره و به نحوی یا به خاطر دیدن افراد بهتر و زرنگ تر از خودش یا وقتی احساس حماقت میکنه از نفهمیدن یک مطلب، به این نتیجه میرسه که این حرفها در مورد من خیلی هم درست نیست. در اینصورت حتی ممکنه حسش به خودش بدتر هم بشه. کودک به خاطر ناتوانی، نیازمندیش، اشتباهاتش و افکار بدش و اینکه به اینها واقفه، ته وجودش نوشته "من بد هستم.

- این مورد تمام کودکان تا سه سالگی رو شامل میشه. فرد در بزرگسالی میتونه بدونه خوشگله باهوشه اما باز هم حس کنه من خوب نیستم من کافی نیستم و حتی من بدم.

- اگر هجده سال اول زندگی فرزندمون این سه کار رو انجام بدیم، به مرور این حس بد رو تبدیل به این حس می کنیم که من خوبم. و وقتی انسان به این نتیجه برسه که من خوبم، از خودش خوب مراقبت میکنه، مهرطلب، عزلت طلب یا خودخواه نمیشه. ادمها رو دوست داره و دنیا رو جای خوبی میبینه. به خودش و در نتیجه به دیگران احترام میذاره و در زندگیش تصمیمات درست میگیره. در حالی که بسیاری از زیبارویان که کاملا به زیباییشون واقف بودن تنها به خاطر اون حس که من بد هستم زندگیشون رو به نحوه نادرستی به باد دادند.