نکاتی برای تربیت کودکان، قابل توجه والدین

پرسش: جدیدا کتابهای روانشناسی مختلف و متنوعی در زمینه های زناشویی کودک و... ترجمه و چاپ میشه که خیلی هم جالبه. من چون ۲ بچه ی کوچک (زیر ۵ سال) دارم آنها را زیاد میخونم ولی همیشه این سوال تو ذهنمه که آیا مثلا روش برخورد با بچه در فرهنگ اسلامی ایرانی ما باید مثل روش خارجیها با همه ی خصلتهای خاص خودشان باشه؟؟ آیا محتوای این کتابها چقدر مبتنی بر آموزه های دینی ماست؟ من خود سالها در غرب زندگی کرده ام و میدانم که آنها در رابطه با بچه مثلا:- از روی اصول نظم برخورد میکنند نه محبت و رافت- اگر بچه خواسته ی غیر منطقی داشت یا گریه ی بی دلیل کرد می گویند مثلا آنقدر بی توجهی کنید تا این پیام را دریافت کند که شما در مواقعی که او بی منطق است هیچ توجهی به او نمی کنیداما در اسلام میگویند بچه باید "سید" باشد "سرور" باشد... آیا کتابهای ترجمه شده ۱۰۰% درسته؟؟


پاسخ: اصول تربیت دینی موازین کامل و جامع برای تربیت کودکان ماست .
تربیت باید همراه با محبت و قاطعیت و بدور از خشونت باشد . قاطعیت به این معنا که اصولی ثابت، هماهنگ و مستدل بر شیوه های رفتار با کودک حاکم باشد . مگر نمی شود هم نظم را اموزش داد و هم به کودک محبت و توجه نمود ؟ اگر کودکان را آموزش دهیم تا در پی هر یادگیری با دلیل و استدلال ان آشنا شوند کودکانی متفکر تربیت می شوند و منطق را در زندگی خود نمود بیشتری می دهند .
سیادت کودک در ۷ سال ابتدایی زندگی به معنای نبود تربیت و آزاد گذاردن او نیست . او باید در این دوران کودکی کند و از تمام فرصت ها برای این امر استفاده کند . در این دوران باید از آموزش های سنگین و اجباری برای او دوری نمود . اگر قرار باشد تربیت را در این دوران رها کنیم و پس از آن آغاز کنیم که دیگر از عهده والدین خارج خواهد بود.
توصیه می کنم در این زمینه بیشتر از کتبی استفاده کنید که یا توسط اساتید دانشگاه و مجرب نوشته می شود و یا توسط اساتید معتمد ترجمه شده است .
کتاب های "نسیم مهر" که توسط استاد دهنوی به صورت تربیت دینی و در قالب پرسش و پاسخ آماده شده نیز می تواند بسیار مفید باشد .