2161
کد: 112442
18 شهريور 1396 - 20:27
هر مادری لباس های تودار و همچنین ابریشمی زیبا را برای نوزادش دوست دارد و می تواند به آسانی آن ها را تهیه کند.
لباس برای نوزاد
هر مادری لباس های تودار و همچنین ابریشمی زیبا را برای نوزادش دوست دارد و می تواند به آسانی آن ها را تهیه کند .توجه داشته باشید که رشد نوزاد بسیار سریع بوده و به زودی لباس هایش غیر قابل استفاده می شوند . لباس ها بایستی نرم و راحت باشند . پوست بچه بسیار لطیف بوده و به سادگی خراشیده می شود .قدیمی ها سنتی داشتند که از لباس های کهنه برای بچه لباس درست می کردند که دلیل آن نرم بودنش است .مادر می تواند با ابتکار ، تکه های توری و مقداری کش دوزی لباس های زیبایی تهیه نماید .جنس نخی بهتر از الیاف مصنوعی می باشد .زیرپوش و لباس روبایستی به آسانی پوشیده شده و بیرون آورده شوند ،از پشت باز شده و توسط ادرار آلوده نشوند .دکمه های لباس نبایستی کودک را در هیچ وضعیتی آزار دهد .از تکه های اضافه و زاید لباس بایستی اجتناب کرد . کهنه ی بچه بایستی نرم و جاذب آب باشد و اندازه اش بایستی طوری باشد که برای هدف تعیین شده مناسب باشد .کهنه های سه گوش کاربرد محدودی دارند ولی کهنه های مربع (75 سانتیمتر ضربدر 75 سانتیمتر )که به شکل زیر تا می شوند ، کارآمدتر می باشند .
 
یک تای اضافه در قسمت عقب ،برای دخترها و در قسمت جلو ، برای پسرها در کهنه ی تا شده انجام می شود .24 عدد کهنه کافی بوده و می توان آن ها را از لباس های کهنه تهیه نمود . کهنه های یک بار مصرف (پوشک )به آسانی در دسترس بوده اما نسبتاً گران می باشد و ممکن است مخارج اضافه ای را بر دوش خانواده تحمیل کند ؛ ولی به هر حال در مسافرت ها بسیار مفید می باشند .
 
رختخواب و بستر
شما برای نوزاد ،به ملحفه ، پارچه ضد آب بزرگ برای زیر تشک ، پتو ، حوله کوچک صورت و حوله بزرگ حمام نیاز دارید .کیسه خواب برای بچه مفید بوده و می توان با پارچه پنبه ای یا نخی آن را درست کرد .این وسیله بچه را گرم نگه می دارد و می توانید از نگرانی این که شبها بچه از زیر پتو بیرون آمده و سرما بخورد ، راحت شوید .در زمستان بایستی از یک لحاف سبک استفاده نمود . تشک بایستی محکم و همچنین نرم باشد .احتیاجی به بالش وجود ندارد . در زمستان به سه یا چهار دست لباس کرکی احتیاج است .نیازی به درست کردن یا تهیه یک کلاه برای هر دست لباس نیست ، بلکه یک عدد آن هنگامی که بیرون می روید و باد می وزد ، کافی است .
 
یک تختخواب بچگانه برای نوزاد لازم می باشد که می توان 2 تا 3 سال از آن استفاده نمود .یک بستر قابل حمل برای حمل و نقل نوزاد به جای بغل گرفتن او نیز مورد نیاز می باشد .بچه می تواند 2 تا 3 ماه اول را در آن بخوابد . انواع گوناگون بندها برای حمل بچه توسط مادر یا پدر که به پشت یا جلو بسته می شود ، وجود دارند .
 
تدارکات برای بچه
حدود تاریخ زایمان ، 9 ماه و 7 روز یا 40 هفته پس از آخرین دوره ی قاعدگی می باشد .فرض کنید که آخرین قاعدگی شما روز اول خرداد بوده است ، بنابراین حدود تاریخ زایمان 7 اسفند خواهد بود ؛ولی چند روز بیشتر یا کمتر از این حد طبیعی می باشد .پس سعی کنید تدارکات نوزاد را به آخرین روزهای حاملگی نیندازید .
 
موارد زیر بایستی در یک ساک کوچک گذاشته و آماده شوند ؛ بنابراین زمان در هنگام درد زایمان تلف خواهد شد و کاملاً برای رفتن به بیمارستان آماده خواهید بود .
1 ـ پتو
2 ـ پودر بچه
3 ـ لباس بچه
4 ـ حوله ی حمام
5 ـ روغن بچه
6 ـ صابون بچه
7 ـ حوله صورت
8 ـ لباس پشمی
9 ـ پارچه ی ضد آب
10 ـ کهنه و سنجاق ریز
11 ـ جلیقه ، لباس کرکی و گرم در زمستان
 
چگونه شروع زایمان را اطلاع دهیم ؟
چند هفته قبل از زایمان سر بچه در لگن و پایین تر قرار گرفته و رحم به طرف پایین و جلو تغییر وضعیت می دهد ، به طوری که شکل شکم تغییر می کند . این امر ممکن است موجب احساس فشار در قسمت پایین شکم شده و همچنین تکرر ادرار و ورم پاها ایجاد شوند .
زایمان با انقباضاتی که به صورت درد کمر بوده و به طرف جلو سیر می کند ، خود را نشان می دهد .این دردها یا انقباضات ، ابتدا هر 15 تا 20 دقیقه تکرار می شوند اما به تدریج فاصله ی این دردها کمتر شده و مدت طولانی تری باقی می مانند .گاهی اوقات ، زایمان با یک ترشح خونی رنگ یا جریان ناگهانی مایع از واژن شروع می شود که به علت پارگی کیسه آب در رحم می باشد .در این صورت باید با پزشک سریعاً تماس گرفته و یا به بیمارستانی که برای زایمان در نظر گرفته شده است ، مراجعه کرد .هنگامی که کیسه ی آب پاره شده است ، نبایستی زیاد راه رفت .
 
اطلاع دادن به بچه های دیگر
دو یا سه ماه آخر حاملگی ، بهترین زمان برای با خبر نمودن کودکان دیگر خانواده می باشد .سؤالات ساده بایستی به سادگی پاسخ داده شوند . خوب است که بچه بزرگ تر را وادار کنیم تا احساس کند بچه جدید به کل خانواده تعلق داشته و تشویق به کمک در نگهداری نوزاد بنماییم .
 
زایمان
وضع حمل حدود 8 تا 16 ساعت در اولین حاملگی و 4 تا 8 ساعت در حاملگی های بعدی طول می کشد .زمان رفتن به بیمارستان بسته به فاصله محل زندگی تا بیمارستان دارد .پس از مراجعه به پزشک یا بیمارستان جهت زایمان ،از تکرار درد زایمانی و مدت آن سؤال می شود.پزشک فشار خون را می گیرد و برای تعیین وضع قرارگیری بچه ، شکم را معاینه نموده و به قلب آن گوش می دهد .این معاینه شامل معاینه واژن نیز می باشد سپس تنقیه (انما )برای خالی نمودن روده انجام می شود .
 
این کار دارای اهمیت می باشد زیرا با هر دوره ی درد زایمانی ،مقداری مدفوع خارج شده و تخت زایمان را آلوده می سازد .اگر درد شدید نبوده و زایمان پیشرفت نداشته باشد ، پزشک ممکن است داروی آرام بخش تجویز نموده تا از هیجان و بی قراری مادر بکاهد .
به تدریج درد و تکرر آن بیشتر گردیده ،کیسه ی مایع پاره شده و جریان مایع از واژن به وجود می آید . سپس انقباضات هر یک یا دو دقیقه به وجود آمده و قوی تر می باشند . احساس پری و فشار در روده شبیه حالت دفع مدفوع به وجود آمده و فشار زایمان زیاد می گردد .به تدریج بچه بیرون خواهد آمد ؛اول جلوی سر، سپس بینی ، صورت و سرانجام دهان و چانه .طی انقباض های بعدی ،بقیه ی بدن بیرون خواهد آمد و سپس گریه ی بلندی را خواهید شنید .بسیاری از متخصصان زنان از رسوم قدیمی زایمان در حالت شبیه چمباتمه زدن یا نشسته یا خوابیده به پهلو پیروی می کنند.
 
مدارک زیادی دال بر بهتر بودن این روش ها نسبت به حالت خوابیده به پشت وجود داشته و در کل به نظر می رسد که قابل اعتمادتر باشد . بند ناف که بچه به آن متصل است با قیچی مخصوص بسته شده یا گره زده و بریده می شود و بچه از مادر جدا می گردد و پس از چند دقیقه ،جفت بیرون می آید . روش های زیادی برای انجام کم دردتر زایمان به وسیله ی کنترل تنفس و تمرینهای ویژه که عضلات اسکلتی و واژن را شل می کند ، وجود دارند .
 
داروها می توانند برای کاهش درد استفاده شده اما بایستی تا آنجا که ممکن است از آن ها اجتناب کرد زیرا احتمال اثر بر کودک مخصوصاً سیستم عصبی او وجود دارد به هر حال ،هیچ خانم حامله نبایستی چنین داروهایی را مصرف نماید زیرا به وسیله ی برخورد مناسب هنگام زایمان ،روش های خاص نفس کشیدن و شل کردن خود ، می توان درد را کاهش داده و وضع حمل طبیعی را انجام داد .به هر حال در فرآیند زایمان طبیعی ،درد قابل توجهی همزمان با انقباضات وجود دارد .حتی در این حالت ، دلیلی برای جیغ کشیدن ، مانند برخی زنان وجود ندارد .درد و ناراحتی زایمان در برابر دیدن نوزاد جدید ، رنگی ندارد . در برخی مراکز در صورت موافقت زن ،به شوهر اجازه داده می شود که در کنار او هنگام زایمان بماند .
 
واکنش ها متفاوت می باشد ؛برخی زن ها از حمایت و دلگرمی شوهرشان استقبال می کنند در حالی که عده ای راضی به بودن شوهرشان در کنار خود به هنگام زایمان نمی باشند.اغلب زایمان ها طبیعی می باشند و بچه از طریق کانال زایمانی و با سر، بدون کمک به دنیا می آیند .گاهی پزشک شما ممکن است برش کوچکی در قسمت میاندوراه (اپی زیوتومی )ایجاد نموده تا خارج ساختن سر بچه را بدون آسیب و پارگی بافت ها تسهیل کند .این برش کوچک از یک پارگی ، بهتر بوده و با بی حسی موضعی بخیه می شود .
گاهی اوقات کودک ممکن است بر عکس حالت طبیعی قرار گرفته باشد یعنی به صورتی که باسن ابتدا از رحم خارج می شود (زایمان بریچ )، روش کار بستگی به پزشک شما دارد .
اگر زایمان به طور طبیعی پیشرفت نمی کند ، پزشک می تواند اقدام به کاربرد فور سپس یا واکیوم بنماید .
 
جراحی سزارین به صورت ایجاد یک برش روی شکم و سپس رحم و خارج ساختن بچه از این طریق ،به جای کانال زایمانی واژن ، می باشد . پس از تشخیص روش زایمان مادر و خانواده اش نبایستی با پزشک در این مورد بحث نموده و او را مجبور به کار دیگری نمایند .با پیشرفت های مدرن جراحی و بیهوشی ،عمل سزارین برای بچه ها و مادر بی خطر می باشد .
در صورت عدم مراجعه در زمان مناسب به مراکز پزشکی ،ممکن است این عمل دارای خطر باشد .به طور معمول پزشک سعی خواهد کرد در صورتی که این عمل غیر ممکن است ، از انجام آن خودداری کند .
 
بازگشت به وضع اولیه
پس از به دنیا آمدن کودک ،عضلات شکم به وضعیت اصلی خود بر می گردند. چربی اضافه در ران ها و باسن نیز از بین می رود .برخی تمرینهای بدنی برای به دست آوردن قدرت عضلانی اولیه لازم می باشند .کتاب های زیادی با تمرینهای بدنی ساده وجود دارند و می توان یکی از روش های آن ها را انجام داد .راهپیمایی سریع ، بدمینتون یا تنیس و شنا از ورزش های مناسب می باشند .
 
مقاربت جنسی
مسایل حاملگی هم به زن و هم به شوهر مربوط بوده و در حالی که ایشان آماده ی پذیرفتن نقش جدید پدر و مادر می باشند ، دلیلی وجود ندارد که الگوی زن و شوهری آن ها دچار تغییر شود . این باور که مقاربت جنسی باعث سقط جنین خواهد شد ،غلط می باشد . اغلب سقط جنین ها به علت اختلالات در تخمک یا اسپرم یا رحم به وجود می آیند .
 
در صورتی که سابقه ی خونریزی واژینال یا سقط قبلی وجود دارد بایستی با پزشک مشورت نمود .مقاربت جنسی تا شش یا هفت ماهگی از حاملگی بی خطر می باشد . پس از به دنیا آوردن بچه ،به محض بهبود زخمها و بخیه ها و همچنین از بین رفتن درد و جراحت های میاندوراه و واژن ،می توان به الگوی قبلی زندگی و مقاربت بازگشت برخی روش های ضد حاملگی در این زمان توصیه می شوند زیرا تا دو سال پس از زایمان باید حاملگی بعدی را به تأخیر انداخت و بایستی با پزشک خود در این زمینه مشورت نمود .
 
فاصله گذاری بین حاملگی ها
بین هر دو حاملگی بایستی دو یا سه سال فاصله وجود داشته باشد تا سلامت مادر و کودک تأمین گردد .بنابراین مادر فرصتی برای تجدید قوا پیدا کرده و می تواند تمام نیرویش را معطوف به نیازهای رشد کودک بنماید . اگر حاملگی بعدی با فاصله کمی از قبلی ایجاد شود ،مادر زمان اندکی برای تجدید قوا جهت حاملگی بعدی ،خواهد داشت .پزشک با توجه به هر فرد بهترین روش ضد حاملگی را تجویز خواهد کرد .
منبع: راسخون
مشاوره ویدیویی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: