عوارض استفاده از موبایل برای کودکان
امروزه، تبلتها و دستگاههای تلفن همراه به اسباب بازی کودکان پیش دبستانی تبدیل شده است و نگرانیهای بسیاری را نیز بوجود آورده است.
امروزه، تبلتها و دستگاههای تلفن همراه به اسباب بازی کودکان پیش دبستانی تبدیل شده است و نگرانیهای بسیاری را نیز بوجود آورده است.
وقتی در مورد تکنولوژی فکر میکنیم مثلاً تلویزیون و یا گوشیهای هوشمند، آنها را نوعی وسیله برای حواس پرتی کودکانمان میدانیم که میتوانیم با استفاده از آنها کودکان را مشغول کرده و به کارهایمان برسیم. مثلاً وقتی با مادران مختلف مصاحبه کردیم یکی از آنها گفت:
«اگر صبح زود بخواهم به کلاس شنا بروم و یا در پارک ورزش کنم، هیچ مشکلی با سه فرزند خود ندارم، آنها می نشینند و تلویزیون تماشا میکنند، همین باعث میشود زمان زیادی پیدا کنم تا به کارهای بعدازظهر خودم برسم»
دکتر ییل نیکولا در این باره میگوید: قبل از اینکه از رفتارهای کودکانمان نگران باشیم، باید به عادتهایی که خود در آنها بوجود می آوریم، نگاهی بیندازیم و بررسی کنیم که آیا عادتهای سالمی را برای آنها مدلسازی میکنیم یا خیر. علیرغم تمام نگرانیها در رابطه با تلویزیون، هیچ گونه شواهدی وجود ندارد که نشان دهد تماشای تلویزیون باعث توقف پیشرفت مغز میشود. او همچنین ادامه میدهد:
«زمانی که در رابطه با کودکان و تکنولوژی بحث میشود، بیشتر در مورد چگونگی استفاده از این تکنولوژی توسط کودکان نگران هستیم. »
رشد کودک در مقابل حواس پرتی
نگرانیهای زیادی در این رابطه وجود دارند که آیپدها و گوشیهای هوشمند چگونه بر مغز کودکان اثر میگذارند و بسیاری این مسئله را اینگونه توجیه میکنند که در حال حاضر هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد آنها زیانآور هستند. دکتر روبین برمن، روانپزشک خانواده در کتاب Hate Me Now میگوید: والدین به کودکانشان اجازه میدهند که از برنامهها و بازیهای دستگاههای هوشمند و تلفن همراه و آیپد استفاده کنند بدون اینکه بدانند این دستگاه ها چگونه بر رشد مغزی آنها اثر میگذارد، بسیاری از ما این تصور را داریم که این دستگاهها بی ضرر هستند و توجیه این است که کودکان نباید از این دنیای رقابت الکترونیکی عقب بمانند. اما بحث اصلی این است که کودکان مهارتهای کسب احساسات و اجتماعی شدن که تنها با تعامل با دیگر افراد کسب خواهند کرد را بدست نمیآورند»
دکتر برمن بیان میدارد به همان اندازه که تکنولوژی میتواند برای کودکان، حواس پرتی ایجاد کند، برای جوانان به عنوان یک کار آرام بخش تلقی میشود.
«هنگامی که سعی میکنیم با در اختیار گذاشتن دستگاههای هوشمند برای کودکانمان حواس آنها را پرت کنیم، کاری میکنیم که آنها در بزرگسالی نیز تنها با این دستگاهها ارامش پیدا میکنند. من همواره زمان زیادی را صرف این میکنم تا بتوانم احساسات نادیده گرفته شده ی بیمارانم را بررسی کنم. تکنولوژی با شما به گونهای متفاوت رفتار میکند و هرگز نمیتواند جایگزین تعامل انسانی شود.»
دستگاههای الکترونیکی، پرستار فرزند شما نیستند، این مسئله در بین درمانگران هم شایع است مثلا از یکی از آنها شنیده شد که میگفت: من دو فرزند دارم، تلویزیون را روشن میکنم تا آنها نگاه کنند و من بتوانم شام درست کنم. اما باید به او گفت تلویزیون هرگز نمیتواند جای تعامل با والدین را بگیرد.
وقتی در مورد تکنولوژی فکر میکنیم مثلاً تلویزیون و یا گوشیهای هوشمند، آنها را نوعی وسیله برای حواس پرتی کودکانمان میدانیم که میتوانیم با استفاده از آنها کودکان را مشغول کرده و به کارهایمان برسیم. مثلاً وقتی با مادران مختلف مصاحبه کردیم یکی از آنها گفت:
«اگر صبح زود بخواهم به کلاس شنا بروم و یا در پارک ورزش کنم، هیچ مشکلی با سه فرزند خود ندارم، آنها می نشینند و تلویزیون تماشا میکنند، همین باعث میشود زمان زیادی پیدا کنم تا به کارهای بعدازظهر خودم برسم»
دکتر ییل نیکولا در این باره میگوید: قبل از اینکه از رفتارهای کودکانمان نگران باشیم، باید به عادتهایی که خود در آنها بوجود می آوریم، نگاهی بیندازیم و بررسی کنیم که آیا عادتهای سالمی را برای آنها مدلسازی میکنیم یا خیر. علیرغم تمام نگرانیها در رابطه با تلویزیون، هیچ گونه شواهدی وجود ندارد که نشان دهد تماشای تلویزیون باعث توقف پیشرفت مغز میشود. او همچنین ادامه میدهد:
«زمانی که در رابطه با کودکان و تکنولوژی بحث میشود، بیشتر در مورد چگونگی استفاده از این تکنولوژی توسط کودکان نگران هستیم. »
رشد کودک در مقابل حواس پرتی
نگرانیهای زیادی در این رابطه وجود دارند که آیپدها و گوشیهای هوشمند چگونه بر مغز کودکان اثر میگذارند و بسیاری این مسئله را اینگونه توجیه میکنند که در حال حاضر هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد آنها زیانآور هستند. دکتر روبین برمن، روانپزشک خانواده در کتاب Hate Me Now میگوید: والدین به کودکانشان اجازه میدهند که از برنامهها و بازیهای دستگاههای هوشمند و تلفن همراه و آیپد استفاده کنند بدون اینکه بدانند این دستگاه ها چگونه بر رشد مغزی آنها اثر میگذارد، بسیاری از ما این تصور را داریم که این دستگاهها بی ضرر هستند و توجیه این است که کودکان نباید از این دنیای رقابت الکترونیکی عقب بمانند. اما بحث اصلی این است که کودکان مهارتهای کسب احساسات و اجتماعی شدن که تنها با تعامل با دیگر افراد کسب خواهند کرد را بدست نمیآورند»
دکتر برمن بیان میدارد به همان اندازه که تکنولوژی میتواند برای کودکان، حواس پرتی ایجاد کند، برای جوانان به عنوان یک کار آرام بخش تلقی میشود.
«هنگامی که سعی میکنیم با در اختیار گذاشتن دستگاههای هوشمند برای کودکانمان حواس آنها را پرت کنیم، کاری میکنیم که آنها در بزرگسالی نیز تنها با این دستگاهها ارامش پیدا میکنند. من همواره زمان زیادی را صرف این میکنم تا بتوانم احساسات نادیده گرفته شده ی بیمارانم را بررسی کنم. تکنولوژی با شما به گونهای متفاوت رفتار میکند و هرگز نمیتواند جایگزین تعامل انسانی شود.»
دستگاههای الکترونیکی، پرستار فرزند شما نیستند، این مسئله در بین درمانگران هم شایع است مثلا از یکی از آنها شنیده شد که میگفت: من دو فرزند دارم، تلویزیون را روشن میکنم تا آنها نگاه کنند و من بتوانم شام درست کنم. اما باید به او گفت تلویزیون هرگز نمیتواند جای تعامل با والدین را بگیرد.
منبع:
طیف نما