عبور محتویات معده به داخل مری یک پروسه فیزیولوژیک و شایع در شیرخواران، کودکان و بالغین می باشد که اغلب موارد علامتی برای فرد ایجاد نمی کند و آسیبی به مری نمی زند که این تحت عنوان (GER) شناخته می شود . برعکس زمانیکه برگشت محتویات معده به داخل مری منجر به آسیب مری و ایجاد علامت برای فرد شود بیماری ریفلاکس و یا GERD نامیده می شود .
اپیدمیولوژی
ریفلاکس فیزیولوژیک ( GER) پروسه بسیار شایع در شیرخواران سالم می باشد، به طوری که برگشت محتویات معده به داخل مری می تواند تا سی با ر در روز اتفاق بیفتد. ریفلاکس فیزیولوژیک در ۶۰ % شیر خواران سالم سن ماه دیه می شود که با افزایش سن این در صد کاهش پیدا می کند و تا سن ۱۲ ماهگی به کمتر از ۱۰% رسیده و تا سن ۱۸ ماهگی اغلب موارد بهبود پیدا می کنند .اطلاع دقیقی از شیوع ریفلاکس پاتولوژیک ( GERD ) در کودکان وجود ندارد و اغلب مطالعات شیوع ای بیماری را در گروه های خاص بررسی کرده اند ولی به طور کلی شیوع بیماری را در کودکان در بعضی از مطالعات بین ۲% تا ۸% گزارش کرده اند و به نظر می رسد شیوع ریفلاکس در کودکان روبه افزایش است . مطالعات نشان داده است که شیوع ریفلاکس پاتولوژیک ( GERD ) در شیر خواران پره مچور ، آنهایی که بیماری ریوی دارند ، سندرم داون ، بیماری های عصبی - عضلانی ، چاقی ، سیستیک فیبروزیس و کودکانی که تاخیر تکاملی دارند بیشتر است .
مکانیسم های ایجاد ریفلاکس پاتولوژیک ( GERD)
عدم تعادل بین فاکتور های اسیب رسان ( تعداد دفعات ریفلاکس ، میزان اسید یته مواد ریفلاکس شده و میزان حساسیت مخاط مری ) و مکانیسم های طبیعی ضد ریفلاکس ( فشاراسفنکتر تحتانی مری ، زاویه بین مری و معده ، طول مری که پایین دیافراگم قرار دارد ، ستون های دیافراگماتیک تقویت کننده اسفنکتر تحتانی مری ) منجر به ایجاد ریفلاکس می شود.شل شدن های گذرای اسفنکتر تحتانی مری (TRESR) مکانیسم اولیه بیماری می باشد که هیچ ارتباطی با بلع ندارند و با عث کاهش فشار LES تا حد ۰ تا ۲ میلی متر جیوه می شود و مدت ۱۰ تا ۶۰ ثانیه نیز طول می کشد . این شل شدن های گذرا از هفته ۲۶ جنینی بوجود می آیند . اینکه آیا افزایش شل شدن های گذرا و یا افزایش تعداد دفعات مواد ریفلاکس شده در طی TRESR منجر به GERD می شود مشخص نمی باشد .