علت فتق دیافراگمی مادرزادی

فتق دیافراگم مادرزادی که به اصطلاح congenital diaphragmatic hernia شناخته می شود یکی از ناهنجاری های دوران جنینی است که شیوع آن ۱ مورد در ۲۵۰۰ تولد بوده و میزان مرگ و میر ناشی از آن ۵۰ تا ۸۰ درصد است.

علت فتق دیافراگم مادرزادی :

دیافراگم پرده ای است که بین قفسه سینه و شکم قرار دارد و ارگان های این دو قسمت را از هم جدا می کند. درروند تکامل جنین، این امکان وجود دارد که بخشی از پرده دیافراگم به طور کامل تشکیل نشده و محتویات شکم از سوراخ به وجود آمده وارد قفسه سینه می شوند.

تشخیص فتق دیافراگم مادرزادی:
امروزه می توان با انجام سونوگرافی به وجود این ناهنجاری در زمان جنینی پی برد. در سونوگرافی، بخشی از ارگان های شکمی نظیر معده، کبد و روده در قفسه سینه دیده می شوند که منجر به فشار بیش از حد روی ریه ها و در نتیجه کاهش رشد ریه در دوران جنینی می شود.
فقدان هوا در معده و افزایش مایع آمنیون اطراف جنین (پلی هیدرآمنیوس) نیز ممکن است در سونوگرافی جنین مبتلا به فتق دیافراگم مادرزادی دیده شود.

علائم فتق دیافراگم مادرزادی در نوزاد:

تنگی نفس، سیانوز، پرش پرده های بینی، اسیدوز تنفسی، شکم قایقی شکل، حالت تهوع و دل درد علائم وجود فتق دیافراگم مادرزادی در نوزاد است.

در معاینه نوزادف پزشک صداهای روده را درون قفسه سینه و صدای قلب را در سمت راست می شنود.

درمان فتق دیافراگم مادرزادی:
اگر ناهنجاری فتق دیافراگم در دوران جنینی و قبل از هفته ۱۹ بارداری تشخیص داده شود، میتوان سقط قانونی را به مادر پیشنهاد داد.
آمادگی برای تولد نوزاد شرط اول و حیاتی در کمک به جنین است. لذا انجام زایمان در مرکزی مجهز ضروری است و تیم اورژانس نوزادان بایستی پیش از زایمان آماده باشند.
دیسترس تنفسی اولین و اصلی ترین مشکلی است که نوزاد را درگیر می کند. در موارد تنگی نفس خفیف، نوزاد در NICU زیر هود قرار گرفته تا اکسیژن رسانی شود. در مواردی که دیسترس تنفسی شدید تر باشد، لازم است لوله گذاری داخل تراشه انجام شود تا بتوان نوزاد را به دستگاه تنفس مصنوعی وصل کرد.
قرار دادن نوزاد در وضعیت نیمه نشسته، تنظیم دمای بدن و دادن مایعات وریدی جهت تامین نیازهای نوزاد می تواند به بهبود وضعیت وی کمک کند.
در اولین فرصت و با توجه به شرایط نوزاد، بایستی عمل جراحی جهت اصلاح ناهنجاری انجام شود.