عوامل محیطی، روانی - هیجانی و ارث، سه عامل مهم در ایجاد شکاف لب و کام هستند. در ۳۳ تا ۳۶ درصد موارد، رابطه مثبتی بین شکاف لب و عامل ارث وجود دارد. اگر کودکی با شکاف «دهانی - صورت» متولد شود، شانس ابتلا برای بچه بعدی، پنج درصد اضافه میشود. اگر یکی از والدین کودک، مبتلا به این شکاف باشد، شانس ابتلا برای کودک بعدی تا ۱۵ درصد بیشتر افزایش خواهد یافت. بیماریهای عفونی مادر، اختلال هورمونال (هیپوتیروئیدیسم، دیابت و درمان با داروهای کورتونی)، داروها (مصرف داروهای آرامبخش، ضد تشنج و ضد صرع، احتمال وقوع شکاف لب را تا ۱۰ برابر افزایش میدهد)، ویتامینها (کمبود ریبوفلاوین، اسید فولیک، ویتامین B۶، ویتامین A) و حتی در بعضی موارد مقادیر بیش از حد ویتامین A منجر به بروز شکاف میشود؛ این در حالی است که استفاده از اسیدفولیک در چهار ماهه اول حاملگی اثر محافظتی علیه شکاف دارد)، هیپوکسی (سیگار کشیدن مادر در دوران بارداری منجر به هیپوکسی در کودک شده که متعاقبا وقوع شکاف کام را افزایش میدهد)، از جمله عوامل موثر محیطی بر ایجاد شکاف لب و کام هستند.
عوامل روانی و هیجانی که با ایجاد تنشهای ضربه زننده ممکن است در اتیولوژی شکاف در انسان نقش مهمی داشته باشند از دیگر عوامل شکاف لب و کام به شمار میروند. علاوه بر موارد ذکر شده، سندرمهای شناخته شده متعددی وجود دارد که در آنها شکاف لب و کام، یافته شایعی است و شامل سندرم Teacher-collins، سندرم wander -woude و سندرم pierre - robin است. همچنین در تریزومی ۱۳ و ۸ نیز مواردی از شکاف لب و کام دیده شده است. نگران نباشید شما در بارداری بعدی میتوانید جهت بررسی عوامل ژنتیکی اقدام به آزمایشهای غربالگری و سونوی ان تی نمایید. فعلا یک دوره شش ماه را فاصله بگذارید و به خدا توکل کنید چون خود استرس شرایط را نا مساعدتر میکند. شادباشید.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼