نیازها ضروری هستند، خواستهها اختیاری هستند.
بسیاری از والدین به دلیل طبیعت خوبشان و اغلب از سر غفلت فراموش میکنند که بین این دو فرق بگذارند. اگر تسلیم هر نیاز و هوس فرزندانتان شدهاید، اکنون زمان آن است که قبول کنید که در اشتباه بودهاید.
پس اجازه دهید که فرزندانتان بدانند که این که به آنها اجازه داده بودید که هر کاری که دوست دارند را انجام بدهند، کار اشتباهی بود. این کار میتواند با یک گفتگوی صمیمانه انجام شود. آرام اما قاطع باشید. به آنها توضیح دهید که میخواهید تغییراتی را اجرا کنید و این تغییرات در درازمدت به نفع فرزندان خواهد بود.
قوانین واضح وضع کنید.
قانون اول این است که در مورد قوانین خودتان رک و بیپرده باشید. اگر قوانینتان مبهم باشند ممکن است که فرزندانتان گیج شوند. حد و مرزها را به طور واضح و صریح تعیین کنید. قوانین را اجرا کنید . برخی موقعیتها مستلزم آن است که قوانین را کمی نادیده بگیرید اما لازم است که به فرزندانتان توضیح دهید چرا چنین موقعیتهایی اجازه میدهند که قوانین نادیده گرفته شوند.
به رفتار خوب پاداش دهید.
هر بار که فرزندتان قوانین را رعایت میکند از ستایش کلامی بسیار استفاده کنید. همچنین میتوانید برای شرایط خاص محرکها و هدایای مادی به فرزندانتان بدهید.
در برابر گریه زاری های فرزندان مقاومت کنید.
این بدین معناست که هر بار که به فرزندتان نه میگویید منظورتان واقعاً نه باشد (و روی آن پافشاری کنید). یک بچه میتواند یاد بگیرد که از طریق کج خلقی، دیگران را به نفع خود به بازی بگیرد.
به فرزندتان یاد بدهید که بخشنده باشند و کمک کنند.
فرزندتان را تشویق کنید که کمک دست دیگران باشد. میتوانید از طریق اجازه دادن به او که در کارهای خانه کمک کند و یا با فرصت دادن به فرزندتان که چیزی را با دیگران تقسیم کند این کار را انجام دهید. مهمترین پیامی که لازم است فرزندتان دریافت کند این است که او یک حفرهی سیاه که همه چیز را درون خود میکشد نیست. فرزند شما قادر به بخشیدن هم هست.
اصلاح یک بچهی لوس کاری زمان بر و مستلزم صبر زیاد است. اما با داشتن تعهد قاطعانه برای اصلاح فرزند لوستان، قطعاً میتوانید موفق شوید.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼