2705
کد: 120089
18 بهمن 1396 - 09:44
در زمان پیگیری نوزادان پرخطر، میزان تغذیه باید دقیقا بررسی شود.
برنامه پیگیری نوزادان پرخطر باید از اصول هر NICU باشد. بهتر است همان پزشک مسئول مراقبت و درمان نوزاد در طول بستری پیگیری نوزاد را (حداقل برای چند ماه) انجام داده و در صورت لزوم با سایر پزشکان (اعصاب، تکامل و ...) مشاوره نماید، این امر باعث اطمینان خاطر بیشتر خانواده می‌گردد.
 
نوزاد نارس
با توجه به گستره پیگیری نوزادان پرخطر، اگر چه برخی نوزادان بستری در NICU را پرخطر تلقی نموده و توصیه بر پیگیری آنان می‌نمایند ولی با رعایت مشکلات خانواده و هزینه‌های اجتناب‌ناپذیر، محدوده نوزادان پرخطر که باید پیگیری شوند به: نوزادان با وزن تولد کمتر از 1500 گرم، سن حاملگی کمتر از 32 هفته، نوزادان با سابقه PPHN , MAS , Sepsis و فتق دیافراگم محدود گردیده است و لذا توصیه می‌گردد در خلاصه پرونده تمامی نوزادان بستری در بخش NICU موارد ذیل حتما قید گردد،
 
1- تاریخ تولد، وزن تولد، سن حاملگی، آپگار، نکات مهم دوره بارداری و زایمان
2- مدت بستری، شدت بیماری تنفسی، نوع و مدت تهویه مکانیکی، علائم عصبی مهم، جراحی
3- واکسیناسیون، مشکلات باقیمانده، داروهای مصرفی بعد از ترخیص، نیاز به فیزیوتراپی، کاردرمانی گفتاردرمانی و تجهیزات مورد نیاز در خانه اما حداقل مورد نیازبرای ارزیابی بالینی در پیگیری نوزادان پرخطر ارزیابی رشد و تکامل عصبی – حسی در 2 سال اول می‌باشد.
 
الف) تغذیه:
در زمان پیگیری نوزادان پرخطر، میزان تغذیه باید دقیقا بررسی شود و با توجه به سابقه نوزاد و مشکلات فعلی، رشد مورد انتظار تعیین گردد، رشد مناسب علامت سلامت نوزاد ( شیرخوار ) بوده و اختلال در رشد بیانگر وجود مشکلات تغذیه‌ای، تغذیه ناکافی، بیماری مزمن و یا اشکالات اجتماعی احساسی خانواده است و لذا باید توجه ویژه در مورد تغذیه و مقدار کالری دریافتی صورت گیرد .
 
مهم‌ترین مشکل تغذیه‌ای نوزادان پرخطر به دلیل تاخیر در شروع تغذیه دهانی با توجه به اقدامات تهاجمی (لوله تراشه و معده، ساکشن کردن) و بیماری‌های نوزاد (GERD, CLD) می‌باشد که در این شرایط استفاده از مکیدن غیر تغذیه ای (NON NUTRITIVE SUCKING ) اهمیت ویژه ای برای تغذیه نوزاد در آینده دارد .
 
ب) معاینه چشم از نظر رتینو پاتی‌ پرمچوریتی(ROP)
1– تمامی نوزادان نارس با وزن تولد کمتر از 1500 گرم، سن حاملگی کمتر از 28 هفته و یا وزن تولد کمتر از 2000 گرم با مشکلات مهم، باید از نظر ROP بررسی شوند.
2 – زمان اولین معاینه چشم از نظر ROP بین 6-4 هفته بعد از تولد و یا سن حاملگی 33-31 هفته (هرکدام دیرتر باشد) پیشنهاد می‌گردد.
3- انجام معاینات بعدی بر اساس نظر چشم پزشک می‌باشد .
4- چنانچه بهردلیلی فقط امکان یک بار معاینه چشم از نظر ROP وجود دارد بهتر است در سن 9-7 هفته بعد از تولد صورت گیرد .
 
ج) سنجش شنوائی:
خطر کاهش و از دست دادن شنوائی در نوزادان پرخطر بدلیل هیپوکسی، زردی، عفونت، فشار خون متغیر، صدای محیط و داروهای مصرفی (به‌خصوص آمینوگلیکوزاید و لازیکس) در نوزادان بستری در بخش NICU وجود دارد، در یک مطالعه نشان داده شده که 3-1 درصد نوزادان نارس دچار از دست دادن شنوائی گردیده‌اند و لذا سنجش شنوائی برای تمامی نوزادان بستری در NICU توصیه گردد، زمان انجام این مهم قبل از ترخیص نوزاد از NICU و یا حداکثر تا 3 ماهگی پیشنهاد می‌شود. مطالعات متعدد نشان داده است که نوزادان با کاهش متوسط تا شدید شنوائی در خطر دیر حرف زدن می‌باشند.
 
د- علائم اولیه معلولیت:
بسیاری از مشکلات نوزادان بر اساس شرح حال، مراقبت دوره بارداری، نوع و کیفیت زایمان و معاینه بالینی نوزاد قابل تشخیص و پیش آگهی شدت معلولیت در آنها امکان پذیر است، به طور کلی حداقل بر اساس شرایط دوره نوزادی و شیرخواری علائم اولیه مهم معلولیت شدید را می‌توان به شرح ذیل خلاصه نمود؛
 ناهنجاری مهم که مانع فعالیت کمی و کیفی متناسب با سن باشد.
 تنفس وابسته به اکسیژن (تهویه مکانیکی)
 تغذیه با لوله و یا سرم (TPN )
 رشد وزن یا قد کمتر از 3 استاندارد متوسط برای سن نوزاد ( شیرخوار )
 کوری یا دید بسیار ضعیف
 تشنج‌های مکرر علیرغم درمان
 اختلال شنوائی علیرغم درمان
 عدم کنترل سر، تاخیر در نشستن و ایستادن
 عدم توانائی صحبت کردن
 نیاز به دیالیز
 عدم توانائی تغذیه با دست
 کاهش قدرت تشخیص و ذهنی (I.Q )
 هیدروسفال
 انواع شدیدCEREBRAL PALSY
 
در صورت وجود هر یک از علائم فوق، طبیعی است که نوزاد ( شیرخوار ) دارای معلولیت مهم بوده که مسئولیت پیگیری این گروه از نوزادان پرخطر در قالب یک تیم پزشکی ( پزشک معالج، مدد کاری، کاردرمانی، فیزیوتراپی و پزشکان فوق تخصص مربوط ) می‌باشد.
 
لازم به ذکر است که اغلب مشکلات عصبی در سال اول زندگی از بین می‌روند و در سال دوم عوامل محیطی مانند تحصیلات والدین و طبقه اجتماعی نقش اساسی خود را در تکامل کودک نشان می‌دهند، در سال سوم توانائی حرف زدن، در 4 سالگی اختلالات رفتاری و در سن مدرسه مشکلات یادگیری، بینائی و ... قابل ارزیابی بوده که این موارد بیشتر احتیاج به پیگیری روانشناسی دارند تا پزشکی.
 
بطور کلی توانائی فعالیت کودک در هر سن مهم تر از تشخیص بیماریهای عصبی و یا ضریب هوشی (I.Q) اوست، اختلال عصبی – تکاملی به کودکی اطلاق می‌شود که دارای ناهنجاری مهم یا ضریب هوشی کمتر از 70 و یا هر دو را داشته باشد.
مشاوره ویدیویی
ارسال نظر
*پر کردن قسمت هایی که ستاره دارد ضروری است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: