3202
کد: 168847
25 بهمن 1396 - 12:21
هیدروسل (ورم بیضه) یک کیسه پر از مایع است که داخل کیسه بیضه مردان قرار دارد، اساسا پشتیبانی است برای مایع موجود در اطراف هر دو بیضه.
هیدروسل (ورم بیضه) یک کیسه پر از مایع است که داخل کیسه بیضه مردان قرار دارد، اساسا پشتیبانی است برای مایع موجود در اطراف هر دو بیضه. این وضعیت نسبتا رایج است، با تخمین ۱ تا ۲ درصد از کودکان متولد شده در آمریکا. در بیشتر موارد، هیدروسل ها مضر نیستند و به خودی خود، بدون درمان، از بین می روند اما تورم کیسه بیضه باید توسط ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی ارزیابی شود تا دلایل دیگر رد شود. درمان هیدروسل مداوم معمولا به جراحی نیاز دارد، اگر چه برخی درمان های خانگی نیز ممکن است کمک کند.
 
درک و مقابله با هیدروسل ها
۱- علائم و نشانه ها را تشخیص دهید
اولین نشانه هیدروسل تورم بدون درد یا بزرگ شدن کیسه بیضه است که نشان دهنده تجمع مایع در اطراف یک یا هر دو بیضه است. نوزادان به ندرت عوارض ناشی از هیدروسل را دارند و اکثریت قریب به اتفاق قبل از سن یک سالگی بدون درمان از بین می روند. در مقابل، مردان مبتلا به هیدروسل ممکن است در نهایت هنگامی که کیسه بیضه ورم کرده و سنگین می شود، ناراحتی را تجربه کنند. این موضوع می تواند در موارد شدید نشستن یا راه رفتن/دویدن را مشکل کند.
    درد یا ناراحتی ناشی از هیدروسل به طور کلی به اندازه ی آن بستگی دارد. هر چه بزرگ تر شود، بیشتر احتمال دارد که آن را احساس کنید.
    هیدروسل ها در صبح (بعد از بیداری) کوچک تر شده و همانطور که روز جلوتر می رود، متورم تر می شوند. زور زدن ممکن است باعث افزایش اندازه هیدروسل ها شود.
    نوزادانی که زودتر از موعود بدنیا می آیند، در معرض خطر بیشتری برای داشتن هیدورسل ها قرار می گیرند.
۲- در مورد هیدروسل صبور باشید
در اکثریت قریب به اتفاق بچه ها، نوجوانان و مردان، هیدروسل ها بدون هیچ درمانی به خودی خود از بین می روند. انسداد یا تراکم در نزدیکی بیضه (ها) به خودی خود حل شده و هیدورسل تخلیه شده و به بدن جذب می شود. بنابراین، اگر متوجه شدید که کیسه بیضه تان بزرگ شده و دردناک نیست و یا هنگام ادرار یا رابطه جنسی مشکلی برایتان ایجاد نمی کند، زمان داده تا خودش درست شود.
    برای پسر بچه ها، هیدروسل ها معمولا تا یک سال از زمان تولد، خودشان از بین می روند.
    برای مردان، هیدروسل ها اغلب به تدریج در عرض شش ماه، بسته به علت، از بین می رود. هیدروسل های بزرگ تر ممکن است زمان بیشتری برای از بین رفتن بگیرند، اما بدون مداخله پزشکی نباید از یک سال بیشتر شود.
    با این حال، هیدروسل در کودک و نوجوانان می تواند به علت عفونت، آسیب، پیچش بیضه یا تومور ایجاد شود، بنابراین این شرایط باید توسط معاینه پزشک بررسی شود.
    هیدروسل ها مشابه غدد لنفاوی پر از مایع هستند که در نزدیکی مفاصل به شکل غلاف تاندون تشکیل شده و سپس به تدریج ناپدید می شوند.
۳- حمام نمک اپسوم را امتحان کنید
اگر تورمی دردناک در بیضه (ها)/کیسه بیضه تان حس کردید، حمام بسیار گرمی با چند فنجان نمک اپسوم اضافه شده بگیرید. برای بین ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در وان ریلکس کرده و پاهایتان را کمی از هم باز کنید تا آب کیسه بیضه تان را در بر بگیرد. گرمای آب می تواند حرکت مایع بدن را تحریک کرده (اینکار ممکن است باعث باز شدن یک انسداد شود) و نمک می تواند از طریق پوست تان مایع را خارج کرده و تورم را کاهش دهد. نمک اپسوم منبع غنی از منیزیم نیز است که کمک می کند ماهیچه/تاندون ها ریلکس شده و هر دردی را آرام می کند.
    اگر همراه با هیدرسل درد داشتید، گذاشتن کیسه بیضه تان در آب گرم (یا هرگونه منبع گرما) ممکن است التهاب ایجاد کرده و علائم تان را بدتر کند.
    حمام را بیش از حد گرم نکنید (برای جلوگیری از سوزش) و برای مدت زمان طولانی در وان ننشینید (برای جلوگیری از کم آبی بدن)
۴- از آسیب رساندن به بیضه ها و STD (بیماری های آمیزشی) جلوگیری کنید
علت هیدروسل در پسران نوزاد نامشخص است، اگر چه به نظر می رسد که پشتیبانی برای مایع در گردش خون ضعیف به دلیل موقعیت نوزاد در رحم است. با این حال در کودکان بزرگتر و مردان، علت معمولا ناشی از آسیب به کیسه بیضه یا عفونت است. آسیب می تواند به علت کشتی، هنرهای رزمی، دوچرخه سواری و فعالیت های جنسی مختلف باشد. عفونت در بیضه ها/کیسه بیضه معمولا مرتبط با فعالیت های جنسی مختلف است. بنابراین بیضه هایتان را از آسیب مراقبت کنید و رابطه جنسی سالم داشته باشید.
    اگر ورزش های تماسی می کنید، همیشه یک بیضه بند پلاستیکی به عنوان محافظ ورزشی بپوشید تا از آسیب رسیدن به کیسه بیضه تان جلوگیری کنید.
    همیشه موقع رابطه جنسی، به منظور کاهش خطر ابتلاء به عفونت، از کاندوم جدید استفاده کنید. STD ها معمولا بیضه ها را عفونی نمی کنند، اما این نیز غیر معمول نیست.
۵- بدانید چه زمانی به دنبال درمان پزشکی باشید
اگر بعد از یک سال تورم بیضه پسر بچه تان از بین نرفت، یا به بزرگ تر شدن ادامه داد، باید برای او به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. اگر هیدروسل مردان بیشتر از شش ماه ادامه پیدا کرد، یا به قدری بزرگ شد که موجب درد/ناراحتی شده یا از شکل افتاد، باید به دکترشان مراجعه کنند.
    عفونت بیضه همانند هیدروسل نیست، اما ممکن است باعث آن شود. عفونت بیضه بسیار دردناک بوده و باید درمان شود چرا که ریسک ناباروی تان را افزایش می دهد. اگر در معرض تورم کیسه بیضه و تب قرار گرفتید، همیشه به دنبال درمان پزشکی باشید.
    اگر هیدروسل در نحوه دویدن، راه رفتن یا نشستن تان تاثیر گذاشت، وقت آن است که به دیدن دکترتان بروید.
    هیدروسل بر باروری تاثیر نمی گذارد.
 
به دنبال درمان پزشکی باشید
۱- برای معاینه به دکترتان مراجعه کنید
اگر هیدروسل طولانی تر از حد معمول ادامه داشت یا باعث درد و علائم دیگر شد، برای انجام معاینه ای به پزشک خود مراجعه کنید. هیدروسل ها خطرناک نیستند، اما پزشک تان می خواهد شرایط نسبتا جدی دیگری را که ممکن است مشابه به نظر برسد، مانند فتق وریدی، واریکوسل، عفونت، تومور خوش خیم یا سرطان بیضه را رد کند. هنگامی که تشخیص داده شد هیدروسل است، گزینه هایتان اساسا همگی جراحی هستند. دارو موثر نخواهد بود.
    دکترتان ممکن است از سونوگرافی تشخیصی، MRI یا CT اسکن استفاده کند تا آنچه داخل کیسه بیضه اتفاق می افتد را بهتر ببیند.
    تاباندن نوری درخشان از کیسه بیضه می تواند بیان کند که آیا مایع شفاف بوده (نشان دهنده هیدروسل) یا تیره است، که در اینصورت ممکن است خون و یا چرک باشد.
    آزمایش خون و ادرار برای جلوگیری کردن از عفونت مفید است، مانند اپیدیدیمیت، اوریون یا STD های مختلف دیگر.
۲- مایع را بردارید
هنگامی که هیدروسل تشخیص داده شد، حداقل روش تهاجمی این است که توسط یک سوزن، که آسپیرواسیون نامیده می شود، این مایع از کیسه بیضه تخلیه شود. هنگامی که یک بیهوشی موضعی اعمال شد، سوزنی وارد کیسه بیضه شده تا به هیدروسل نفوذ کند، سپس مایع شفاف تخلیه خواهد شد. اگر مایع خونی یا پر از چرک شده باشد، این موضوع نشان دهنده آسیب، عفونت یا شاید هم سرطان است. این عمل بسیار سریع بوده و نیاز به زمان بازیابی طولانی ندارد – معمولا یک روز یا بیشتر.
    تخلیه سوزنی هیدروسل اینقدرا هم انجام نمی شود چرا که مایعات معمولا دوباره تجمع شده و نیاز به درمان بیشتری خواهند داشت.
    گاهی اوقات در صورتی که هیدروسل در کیسه بیضه بیشتر شده یا بخشی از آن خارج شده باشد، سوزن باید از طریق ناحیه وابسته به کشاله ران وارد شود.
۳- کل هیدروسل را از طریق جراحی بردارید
شایع ترین و موثرترین راه مقابله با هیدروسل مداوم و یا نشانه های حاکی از هیدورسل، این است که کیسه هیدروسل را همراه با مایع، که هیدروسلتومی نامیده می شود، بردارید. به این ترتیب، فقط احتمال ۱ درصد وجود دارد که هیدروسل دوباره رشد پیدا کند. این عمل یا با یک چاقوی کوچک جراحی یا با یک لاپاروسکوپ، که دوربین کوچکی متصل به دستگاه برش دارد، انجام می شود. عمل جراحی هیدروسل معمولا در یک کلینیک سرپایی تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. احیاء ممکن است به یک هفته یا بیشتر، بسته به اینکه اگر دیواره شکمی نیاز به برداشته شدن داشته باشد یا نه، ادامه پیدا کند.
    برای نوزادان، جراحان معمولا کشاله ران (ناحیه وابسته به کشاله ران) را بریده تا مایع را تخلیه کرده و کیسه را بردارند. سپس بخیه ها برای تقویت دیواره ماهیچه استفاده می شود، که اساسا همانند عمل جراحی اصلاح فتق است.
    در بزرگسالان، جراحان معمولا کیسه بیضه را بریده تا مایع را تخلیه کرده و کیسه هیدورسل را بردارند.
    پس از هیدروسلکتومی، ممکن است به لوله ای نیاز داشته باشید تا وارد کیسه بیضه تان شده و هرگونه مایع اضافی را برای مدت چند روز تخلیه کند.
    بسته به نوع هیدروسل، به منظور کاهش خطر فتق در ناحیه ای که از منبع خون قطع شده است، ممکن است اصلاح جراحی توصیه شود.
۴- هنگام بازیابی آرام بگیرید
بازیابی از یک عمل جراحی هیدروسل در اکثر موارد نسبتا سریع است. درغیر اینصورت، مردان سالم معمولا چند ساعت بعد از عمل می توانند به خانه شان بروند، به ندرت نیاز به این دارد که یک شب در بیمارستان بمانید. کودکان باید فعالیت شان را محدود کنند (کارهای خشن نکنند) و برای مدت ۴۸ ساعت یا بیشتر بعد از جراحی، زمان بیشتری در تخت بوده و استراحت کنند. مردان نیز باید همین توصیه ها را دنبال کنند و فعالیت های جنسی شان را بری مدت یک هفته به عقب بیاندازند تا در امنیت باشند.
    در بیشتر بیماران پس از عمل هیدروسل، فعالیت های طبیعی می تواند پس از چهار تا هفت روز دوباره راه اندازی شود.
    عوارض احتمالی جراحی که باید مراقب شان باشید عبارتند از: واکنش آلرژیک به بیهوشی (مشکلات تنفسی)، خونریزی در داخل یا خارج از کیسه بیضه که متوقف نمی شود، و عفونت احتمالی.
    علائم عفونت های باکتریایی شامل درد کشاله ران، التهاب، قرمزی، بوی بد و احتمالا تب خفیف است.
مشاوره ویدیویی
ارسال نظر
*پر کردن قسمت هایی که ستاره دارد ضروری است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: