1331
کد: 180120
01 مرداد 1397 - 12:02
بیشتر خانم ها از عفونت های گاه به گاه واژنی رنج می برند. بهتر است برای درمان ان از موادگیاهی و سنتی در خانه استفاده کنید.
بیشتر خانم ها از عفونت های گاه به گاه واژنی رنج می برند. بهتر است برای درمان ان از موادگیاهی و سنتی در خانه استفاده کنید که در ادامه روش درمان سنتی-چینی عفونت واژن را برایتان شرح می دهیم.

علل واژینیت
بسیاری از علل مختلف واژینیت وجود دارد.
واژینیت غیر عفونی
به التهاب واژن مربوط است که به علت تحریکات شیمیایی یا آلرژی ها است. اسپرمیسیدها، دوش واژن، مواد شوینده، نرم کننده های پارچه و کاندوم های لاتکس می توانند موجب تخریب واژن شوند. همچنین برخی از دستمال های بهداشتی می توانند باعث تحریک در ورودی واژن شوند.
واژینیت آتروفیک
این ممکن است بعد از یائسگی زن بروز کند. این نتیجه از سطوح پایین تر هورمون (استروژن) و نازک شدن دیواره واژن ناشی از آنها است. این باعث می شود واژن بیشتر در معرض تحریک قرار بگیرد.
واژینیت عفونی
ناشی از عفونت باکتری یا مخمر است. Trichomoniasis توسط یک انگل به نام Trichomonas vaginalis ایجاد می شود و از طریق رابطه جنسی محافظت نشده با یک شریک آلوده گسترش می یابد. انواع دیگر عفونت های واژن ممکن است در زمانی اتفاق افتد که یک زن فیستول داشته باشد یک عبور غیرطبیعی روده که به واژن وصل می شود. این به مدفوع اجازه می دهد تا وارد منطقه واژن شود به طوری که خطر عفونت را افزایش می دهد.
واژینوز باکتریایی
ممکن است ناشی از عدم تعادل بین باکتری های معمولی محافظت کننده از واژن و یک عفونت باشد. کشیدن سیگار، استفاده از دستگاه های داخل رحمی، دوش واژینال و داشتن شرکای جنسی متعدد نشان داده است که خطر ابتلا به عفونت را افزایش می دهد. با این حال، واژینوز باکتریایی عفونت منتقله از نظر جنسی نیست زیرا ممکن است در زنان مبتلا به مقاربت واژینال اتفاق بیفتد.
عفونت مخمر
همچنین به عنوان کاندیدیاز واژینال شناخته شده است و زمانی رخ می دهد که رشد بیش از حد مخمر به نام کاندیدا که به طور معمول در مهبل (واژن) زندگی می کند. عفونت های مخمری ممکن است در صورت استفاده از آنتی بیوتیک ها، سطح استروژن بالا (مثلا در دوران بارداری یا در صورت استفاده از قرص های ضد بارداری خوراکی)، دیابت کنترل نشده یا سرکوب سیستم ایمنی بدن ممکن است رخ دهد. هر چیزی که نوع و مقدار باکتریهایی که معمولاً در واژن وجود دارد مانند دوش یا تحریک با روانکاری واژینال ناکافی می تواند خطر را افزایش دهد. عفونت مخمر می تواند به صورت جنسی به ویژه از طریق تماس جنسی دهان و دندان انتقال یابد. با این حال، عفونت مخمر یک عفونت منتقله از نظر جنسی نیست زیرا در زنانی که از نظر جنسی فعال نیستند نیز رخ می دهد و قارچ Candida به طور طبیعی در مهبل وجود دارد.
نوزادان همچنین می توانند التهاب واژینال و ترشح را برای دو هفته اول زندگی، ناشی از قرار گرفتن در معرض استروژن مادر قبل از تولد داشته باشند.
هرپس واژینیت: 
عامل ایجاد این عفونت ویروس هرپس سیمپلکس است. زخم ها و زخم های تناسلی ظاهر می شود که موجب تحریک شدن در هنگام ادرار یا رابطه جنسی می شود. ترشح واژن در این حالت آبکی می شود.

درمان و پیشگیری عفونت واژن
درمان واژینیت بستگی عامل ایجاد کننده دارد.
واژینوز باکتریایی با کمک آنتی بیوتیک ها، به صورت قرص یا پماد یا هر دو مورد درمان می شود. این ها باید پس از تشخیص دقیق توسط دکتر تجویز شوند.
عفونت های مخمری به طور کلی با کمک داروهای ضد قارچی OTC درمان می شوند.
ترشح مونوسیت و آتروفی واژن توسط داروهای تجویز شده توسط دکتر (و نه پماد OTC) درمان می شوند.
برای شروع یک پروتکل درمان مناسب، نیاز به تشخیص درستی از علت واژینیت می باشد. برای جلوگیری از شروع واژینیت، می توانید از اقدامات پیشگیرانه زیر استفاده کنید:
منطقه تناسلی خود را تمیز و خشک نگه دارید.
اجتناب از پوشیدن لباس های تنگ ساخته شده از پارچه های مصنوعی.
همچنین از پوشیدن لباس مرطوب جلوگیری کنید.
مصرف شکر را محدود کنید.
سطح قند خون بالا به طور مستقیم با رشد عفونت در ناحیه واژن مرتبط است.
رابطه جنسی ایمن را تمرین کنید.
از گرفتن دوش واژن اجتناب کنید.
اگر در حال حاضر در معرض شرایطی هستید که می تواند سطح استروژن شما را کاهش دهد (یائسگی یا جراحی حذف تخمدان)، اطمینان حاصل کنید که با پزشک خود در مورد روان کننده واژن سالم صحبت کنید.
هر زنی که نشانه هایش پس از استفاده از آماده سازی OTC یا داروی نسخه ای در عرض 2 ماه ادامه یابد باید مراقبت های پزشکی را دنبال کند. استفاده غیر ضروری یا نامناسب از داروهای OTC رایج است و می تواند منجر به درمان با تاخیر برای سایر علل ولووواژینیت شود که احتمالاً باعث نتایج بالقوه بالینی می شود. مطالعات انجام شده در مورد زنان مبتلا به کاندیدیازیس میزان دقت 28٪ را نشان می دهد.

درمان های جایگزین
هورمون درمانی تنها گزینه برای زنان یائسه با واژینیت آتروفیک نیست. زنان که نمی توانند یا نمی خواهند هورمون مصرف کنند، ممکن است تصمیم به استفاده از درمان های غیر دارویی مانند گیاهان دارویی کنند. با این حال، اگر چه درمان های گیاهی به وسیله زنان به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند یک نظرسنجی توسط انجمن یائسگی آمریکای شمالی نشان می دهد که تا 10٪ از زنان از علائم یائسگی از گیاهان دارویی استفاده می کنند. آنها عمدتا توسط جامعه علمی مورد مطالعه قرار نگرفته اند. سه عامل که مورد مطالعه قرار گرفته اند دونگ کویی، کوهوش سیاه و ایزوفلاون هستند.

درمان سنتی-چینی عفونت واژن
دونگ quai
بسیاری از زنان در اروپا و ایالات متحده از علائم یائسگی دونگ کووی، گیاه سنتی چینی استخراج شده از ریشه Angelica sinensis استفاده کرده اند. گرچه زنان آمریکایی و اروپایی تنها از این گیاه استفاده می کنند درمان کنندگان چینی آن را با سایر گیاهان تجویز می کنند.
در مطالعه ای که در آن 71 خانم با گرگرفتگی دونگ کوای (روزانه 4.5 گرم) یا پلاسبو به مدت 6 ماه داده شد هیچ تفاوت در ضخامت اندومتر یا شاخص بلوغ واژن بین دو گروه مشاهده نشد. درماتیت ثانویه با حساسیت به نور، عوارض جانبی معمول این دارو است.
منبع: عصر خبر
مشاوره ویدیویی
ارسال نظر
*پر کردن قسمت هایی که ستاره دارد ضروری است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: