115
کد: 199351
26 ارديبهشت 1398 - 14:30
اگر کودک شما خجالتی است، می توانید به درمان او کمک کنید تا با این احساس خود به گونه ای مثبت مقابله کند.

اگر کودک شما خجالتی است، می توانید به درمان او کمک کنید تا با این احساس خود به گونه ای مثبت مقابله کند. در اینجا چند روش ساده برای درمان کم رویی کودکان ارائه شده است.
آیا می خواهید سرخ شدن فرزند ۵ یا ۶ ساله تان را در اثر خجالت ببینید؟ کافیست به او بگویید که او چقدر خوش تیپ است یا او را به رئیس خود معرفی کنید که البته اینها واقعاً موارد پیش پا افتاده ای به نظر می رسند.
الونورا ویلگاس-ریمرز، استاد دانشگاه بوستون می گوید: ” اگر چه حس خجالت تا اواخر سال های کودکی (۸ الی ۱۲ سال) به اوج خود نمی رسد، اما اینگونه احساسات در سنین ۵ تا ۶ سالگی نیز رخ می دهند. کودکان در این سن بر روی هماهنگی با همسالان و چگونگی نگاه آنها به خود متمرکز می شوند، بنابراین هر گونه تفاوتی می تواند باعث ناراحتی شود.”
رفتن به مدرسه با قوانین و وظایف جدید همراه است و بعضی از بچه ها وقتی در این قبال اشتباه می کنند، حس شرمندگی پیدا می کنند.
با اینکه احساس خجالت می تواند به لحاظ رشد استانداردهای شخصی نشانه ای مثبت باشد، اما یک کودک خجالتی باید یاد بگیرد برای درمان خود چگونه با آن روبرو شود.

اولین چالش ذهنی کودک، من چه موجودی هستم؟
چند سال پیش بچه شما احتمالاً مثل یک ماشین عمل می کرد. او همواره در حال اجرای چیزی بود که در ذهنش می گذشت. از بدون لباس بودن و یا نشان دادن بدن خود به دیگران ابایی نداشت، اما اکنون او کمی بزرگتر شده و بیشتر متوجه حریم خصوصی خود شده است.
او اکنون نسبت به عملکرد اندام مختلفش بدنش آگاه است. اگر باد در دادن او برای خودش هم مثل شما خنده دار بود، اکنون دیگر اینگونه نیست.
کودکان در این سن می دانند که پسران و دختران اندام متفاوتی دارند و اکنون توجه بیشتری به سایر تفاوت های بدنی مانند قد، وزن، شکل و اندازه چشم ها، بینی ها و گوش دارند.
این مقایسه ها عادی است، اما اگر یک کودک ببیند که به نوعی با دیگران متفاوت است، مثلاً اضافه وزن دارد، باید عینک بزند و یا بینی او بزرگ است، ممکن است در مورد آن احساس خجالت داشته باشد.
برای کمک به بچه خود به او یاد دهید که بدن هر کس منحصر به فرد است و البته به خود او تعلق دارد، لذا او حق دارد که برایش حریم خصوصی قائل باشد.
اجازه دهید او هنگام تعویض لباس در را ببندد و هرگز به او فشار نیاورید تا با کسی که نمی خواهد روبوسی کند (مانند عمه، خاله و …).
در مورد کارکرد اندام های بدن قضیه را سخت نگیرید. توضیح دهید که همه انسان ها گاز معده دارند، آروغ می زنند و مواردی از این دست طبیعی است.

انگار تمام نگاهها به من دوخته شده اند
وقتی شما دختر خود را به همکارانتان معرفی می کنید، چه اتفاقی می افتد؟ او به زمین نگاه می کند، پشت شما پنهان می شود و یا گویا چیزی او را حیرت زده کرده است.
دکتر ویلگاس می گوید در مرکز توجه بودن برای بسیاری از کودکان ناراحت کننده است زیرا آن ها نمی دانند که در این وضعیت چه کاری باید انجام دهند و نگران هستند که مبادا کار بدی انجام ندهند.
بگذارید او حس کند که معرفی او دیگران را از دیدار او هیجان زده می کند. همچنین می توانید در مورد چیزهایی که می تواند انجام دهد و یا شعرهایی که بخواند صحبت کنید. به عنوان مثال اسباب بازی های مورد علاقه او و یا تصویری که نقاشی کرده است را به همکارانتان نشان دهید. اگر او همیشه خجالتی است، قبل از آن به دوستان تان بسپارید که او را غافلگیر نکنند.

قرار گرفتن کودک در شرایط خجالتی تر و چگونگی درمان و تسهیل آنها
سوتی دادن آنها
فرض کنید فرزندتان در بوفه مدرسه به زمین می خورد و یا خوراکی از دستش می افتد و یا توپ را به درون دروازه خودشان می زند. او تا هر وقت که بزرگ شود می خواهد آن را پنهان کند.
یک اشتباه در مقابل همسالان برای بچه های ۵ و ۶ ساله ها تحقیر آمیز و جبران ناپذیر است، زیرا آنها تلاش می کنند تا همواره دوستان جدیدی پیدا کنند و تصور دارند این گونه سوتی ها بچه های دیگر را از آن ها دور خواهد کرد.
به فرزندتان بگویید که خنده دیگران به آنها اشکالی ندارد. در حالی که اولین واکنش او ممکن است گریه کردن یا عصبانی شدن باشد، می توانید در ذهن او خنده دیگران را یک شوخی جا بیندازید. او خودش به مرور تفاوت استهزا را از خنده حاصل از بروز اتفاقات خواهد شناخت.
کارهایی که آنها نمی توانند مشابه همسالانشان انجام دهند
اگر دوست فرزند شما آدرس کامل خانه خود را می داند، بچه شما نیز باید بداند. اگر خواهرش خوب می رقصد، او هم باید آن را امتحان کند. اگر همکلاسی او اسکی روی یخ می رود، فرزند شما نیز از شما می خواهد که او را در کلاس مربوطه ثبت نام کنید.
در ذهن او هر کسی که کاری را بتواند انجام دهد یک مساله و چالش بزرگ است. کودکان در این گروه سنی نگران توانایی هایشان و مقایسه آن با دیگران هستند. اگر یک کودک نتواند چیزی را که همسن و سالانش انجام می دهند، انجام دهد ممکن است احساس شرمندگی کند.
آرامش و تمرکز را به فرزند خود بازگردانید. به او بگویید او خودش بهترین کارها را انجام می دهد و به چیزهایی که او می تواند به خوبی انجام دهد، تأکید کنید. سپس توضیح دهید که هر کس دارای استعدادهای متفاوت است و او اگر نمی تواند کاری را به همان مهارت دوستش انجام دهد نباید احساس بدی داشته باشد.
اما به او کمک کنید تا در مورد چگونگی یادگیری یا بهبود مهارتهای عمومی مورد نیازش فکر کند. به عنوان مثال اگر او ناراحت است چون نمی تواند بند کفش خود را ببندد، شما به او یاد دهید. این کار به او کمک خواهد کرد تا متوجه شود که می تواند هر چیزی که لازم است را انجام دهد.

تقابل پسران با دختران
آیا پسر شما با دختر همسایه بازی می کند، اما زمانی که پسر بچه های دیگر در اطرافش هستند این کار را انکار می کند؟ شاید او به طور مداوم درباره آن دختر سخن می گوید، اما به دوستان هم جنسش می گوید که او برایش ناخوشایند است.
تمایل نشان دادن به بازی با جنس مخالف چیز خاص و عجیبی در کودکان نیست، اما اظهار این تمایل در مقابل کودکان همجنس گاهی مایه خجالت آنهاست. بسیاری از بچه ها هنوز احساس می کنند که پسران باید با پسران و دختران هم باید با دختران بازی کنند.
در وهله اول خودتان تصور نکنید که علاقه بازی با یک دختر به این معنی است که پسرتان او را ورای دوستان هم جنس خود دوست دارد. او هنوز درکی از تفاوت جنسیت ندارد. به او توضیح دهید که مشکلی نیست و می تواند با هم سن و سالانش فارغ از هر جنسی که هستند بازی کند، اما هرگاه که تمایل داشت در مورد آن صحبت کند، به او فضای لازم را بدهید.

منبع: سرسره
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: