بیماری اوتیسم در کودکان، تاثیر رژیم های غذایی پرقند
طی بررسیهای جدید در موشها، شاخص قند خون در رژیم غذایی میتواند تاثیر قابلتوجهی بر نشانههای اختلالات طیف اوتیسم داشته باشد.
یک دکترای روانشناسی کودک و نوجوان با اشاره به اینکه در بررسیهای پیشین انسانی روی مادران و کودکان مبتلا به اوتیسم، فعالشدن سیستم ایمنی بدن ثابت شده است گفت: هرچند این بررسیها به جای یک رژیمغذایی با شاخص گلیسمی بالا که ممکن است موجب التهاب مزمن در سطوح کم شود، بیشتر بر نقش عفونتها تمرکز داشته اند که باعث حملات التهابی ناگهانی (sudden bouts of inflammation) میشوند.
دکتر محمدزارع نیستانک گفت: طی بررسیهای جدید در موشها، شاخص قند خون در رژیم غذایی میتواند تاثیر قابلتوجهی بر نشانههای اختلالات طیف اوتیسم داشته باشد.
وی با اشاره به تحقیقات انجام شده در این باره گفت: محققان دریافته اند که مصرف یک رژیم غذایی پر قند (گلوکز)، منجر به تعداد بالاتر سلولهای ایمنی فعال شده در مغز و افزایش ژنهای مرتبط با التهاب (Gene associated with inflammation) میشود که ممکن است یکی از علل بالقوه در مجموعهی اختلالات تکامل عصبی باشد.
نیستانک گفت: شاخص گلیسمی (Glycemic index)، شکلی از رتبهبندی مواد غذایی محتوی کربوهیدرات طبق تاثیر کلی آنها بر سطح قند خون است. هر چه جذب مواد غذایی سریعتر باشد، شاخص گلیسمی آنها بالاتر است.
این دکترای روانشناسی کودک و نوجوان یادآور شد: بسیاری از غذاهای معمول در رژیم غذایی غربی مانند نان، غلات و غذاهای پردازش شده با شکر منجر به افزایش و سپس کاهش سریع میزان قند خون میشوند. هضم این غذاها سریع است و بنابراین به طور معمول شاخص گلیسمی بالایی دارند.
نیستانک گفت: محققان بررسی کرده اند که آیا کاهش سطح یک محصول جانبی خاص متابولیسم قند، موجب کاهش شناسههای اوتیسم مانند (autism-like symptoms) در موشهای با تولیدمثل ویژه میشود یا خیر. برای ارزیابی این مسئله، دو گروه موش باردار و فرزندان آنها با رژیمهای غذایی با گلوکز بالا و یا پایین تغذیه شدند و مقدار کالری یکسانی مصرف کردند. پس از آن که موشهای نوزاد از شیر گرفته شدند، پس از انجام آزمایشهای رفتاری و بیوشیمیایی آنها دریافتند که موشهای تحت یک رژیم غذایی با شاخص گلیسمی بالا، نشانههای مورد انتظار اوتیسم، اختلال تعاملات اجتماعی، اعمال تکراری بدون هدف آشکار و خودآرایی گسترده را به نمایش میگذاشتند.
وی اضافه کرد: با اینحال تغییراتی که محققان در مغز موشهای تحت رژیم غذایی با شاخص گلیسمی بالا مشاهده کردند چشمگیرتر از این بود. این موشها در مقایسه با موشهای تحت رژیم غذایی با شاخص گلیسمیپایین در مغز خود و به ویژه مناطقی که با حافظه مرتبط است، doublecortin کمتری داشتند که یک شاخص پروتئینی نورونهای درحال تکوین است.
نیستانک گفت: مـوشهای تحت رژیــم غذایی با شاخص گلیسمی بالا نیز در مقایسه با موشهای تحت رژیمغذایی با شاخص گلیسمی پایین، تعداد بالاتری سلولهای ایمنی فعال شده در مغز خود داشتند و ژنهای مرتبط با التهاب بیشتری را ظاهر کردند.
این دکترای روانشناسی کودک و نوجوان یادآور شد: در بررسیهای پیشین انسانی روی مادران و کودکان مبتلا به اوتیسم، فعال شدن سیستم ایمنی بدن ثابت شده بود. هر چند این بررسیها به جای یک رژیم غذایی با شاخص گلیسمی بالا که ممکن است موجب التهاب مزمن در سطوح کم شود، بیشتر بر نقش عفونتها تمرکز داشته اند که باعث حملات التهابی ناگهانی (sudden bouts of inflammation) میشوند.
نیستانک تاکید کرد: رژیمغذایی با شاخص گلیسمی بالا ممکن است میکروبیوم روده (جمعیت میکروبی روده) را تغییر دهد و محققان هم با یافتن شواهدی در خون دریافته اند که این تغییـرات نـاشی از تجزیه نشـاستههای مرکب توسط باکتریها در روده بزرگ است.
وی در پایان گفت: به دنبال یافتههای این بررسی، این گروه پژوهش در حال حاضر روی تاثیر باکتریهای ایجادکنندهی التهاب و اینکه التهاب چگونه به طور مستقیم و بیواسطه سیر تکاملی نورونهای مغز را مختل می کنند، هستند. آنها همچنین به دنبال یافتن زمان لازم برای مواجهه با این رژیمهای غذایی خاص (رژیمهای غذایی با شاخص گلیسمی بالا و پایین) برای بروز این تغییرات هستند.
دکتر محمدزارع نیستانک گفت: طی بررسیهای جدید در موشها، شاخص قند خون در رژیم غذایی میتواند تاثیر قابلتوجهی بر نشانههای اختلالات طیف اوتیسم داشته باشد.
وی با اشاره به تحقیقات انجام شده در این باره گفت: محققان دریافته اند که مصرف یک رژیم غذایی پر قند (گلوکز)، منجر به تعداد بالاتر سلولهای ایمنی فعال شده در مغز و افزایش ژنهای مرتبط با التهاب (Gene associated with inflammation) میشود که ممکن است یکی از علل بالقوه در مجموعهی اختلالات تکامل عصبی باشد.
نیستانک گفت: شاخص گلیسمی (Glycemic index)، شکلی از رتبهبندی مواد غذایی محتوی کربوهیدرات طبق تاثیر کلی آنها بر سطح قند خون است. هر چه جذب مواد غذایی سریعتر باشد، شاخص گلیسمی آنها بالاتر است.
این دکترای روانشناسی کودک و نوجوان یادآور شد: بسیاری از غذاهای معمول در رژیم غذایی غربی مانند نان، غلات و غذاهای پردازش شده با شکر منجر به افزایش و سپس کاهش سریع میزان قند خون میشوند. هضم این غذاها سریع است و بنابراین به طور معمول شاخص گلیسمی بالایی دارند.
نیستانک گفت: محققان بررسی کرده اند که آیا کاهش سطح یک محصول جانبی خاص متابولیسم قند، موجب کاهش شناسههای اوتیسم مانند (autism-like symptoms) در موشهای با تولیدمثل ویژه میشود یا خیر. برای ارزیابی این مسئله، دو گروه موش باردار و فرزندان آنها با رژیمهای غذایی با گلوکز بالا و یا پایین تغذیه شدند و مقدار کالری یکسانی مصرف کردند. پس از آن که موشهای نوزاد از شیر گرفته شدند، پس از انجام آزمایشهای رفتاری و بیوشیمیایی آنها دریافتند که موشهای تحت یک رژیم غذایی با شاخص گلیسمی بالا، نشانههای مورد انتظار اوتیسم، اختلال تعاملات اجتماعی، اعمال تکراری بدون هدف آشکار و خودآرایی گسترده را به نمایش میگذاشتند.
وی اضافه کرد: با اینحال تغییراتی که محققان در مغز موشهای تحت رژیم غذایی با شاخص گلیسمی بالا مشاهده کردند چشمگیرتر از این بود. این موشها در مقایسه با موشهای تحت رژیم غذایی با شاخص گلیسمیپایین در مغز خود و به ویژه مناطقی که با حافظه مرتبط است، doublecortin کمتری داشتند که یک شاخص پروتئینی نورونهای درحال تکوین است.
نیستانک گفت: مـوشهای تحت رژیــم غذایی با شاخص گلیسمی بالا نیز در مقایسه با موشهای تحت رژیمغذایی با شاخص گلیسمی پایین، تعداد بالاتری سلولهای ایمنی فعال شده در مغز خود داشتند و ژنهای مرتبط با التهاب بیشتری را ظاهر کردند.
این دکترای روانشناسی کودک و نوجوان یادآور شد: در بررسیهای پیشین انسانی روی مادران و کودکان مبتلا به اوتیسم، فعال شدن سیستم ایمنی بدن ثابت شده بود. هر چند این بررسیها به جای یک رژیم غذایی با شاخص گلیسمی بالا که ممکن است موجب التهاب مزمن در سطوح کم شود، بیشتر بر نقش عفونتها تمرکز داشته اند که باعث حملات التهابی ناگهانی (sudden bouts of inflammation) میشوند.
نیستانک تاکید کرد: رژیمغذایی با شاخص گلیسمی بالا ممکن است میکروبیوم روده (جمعیت میکروبی روده) را تغییر دهد و محققان هم با یافتن شواهدی در خون دریافته اند که این تغییـرات نـاشی از تجزیه نشـاستههای مرکب توسط باکتریها در روده بزرگ است.
وی در پایان گفت: به دنبال یافتههای این بررسی، این گروه پژوهش در حال حاضر روی تاثیر باکتریهای ایجادکنندهی التهاب و اینکه التهاب چگونه به طور مستقیم و بیواسطه سیر تکاملی نورونهای مغز را مختل می کنند، هستند. آنها همچنین به دنبال یافتن زمان لازم برای مواجهه با این رژیمهای غذایی خاص (رژیمهای غذایی با شاخص گلیسمی بالا و پایین) برای بروز این تغییرات هستند.
منبع:
ایسنا