- حساسیت به این دارو یا سایر استاتین ها
- بیماری کبدی فعال
- بیماران مبتلا به میوپاتی ناشی از استاتین
- بارداری و شیردهی
احتیاط های خاص باید در شرایط زیر انجام شود:
اختلال کبدی: آزمایش های عملکرد کبدی باید قبل از شروع درمان و به صورت دوره ای در طول درمان انجام شود. لازم است این آزمایش ها هر دو هفته در شروع درمان انجام شود. اگر سطح آنزیم های کبدی ( AST و ALT) سه برابر بالاتر از حد معمول باشد، درمان باید قطع شود. بیمارانی که مقدار زیادی الکل مصرف می کنند، خطر ابتلا به آسیب کبدی را افزایش می دهند.
سکته مغزی: بیماران در معرض سکته مغزی باید این دارو را با دقت مورد استفاده قرار دهند زیرا آزمایشات بالینی نشان داده اند که آتورواستاتین کمی خطر سکته مغزی را در این بیماران افزایش می دهد.
آسیب عضلات اسکلتی: افراد دچار آسیب عضلانی اسکلتی همانند دیگر مهارکننده های HMG CoA ردوکتاز نیز باید در مصرف آتورواستاتین احتیاط کنند زیرا می تواند به عضلات اسکلتی آسیب برساند که پس از آن منجر به آسیب کلیوی می شود. اگر متوجه تغییرات عضلانی (التهاب عضلانی، درد عضلانی، ضعف عضلانی یا گرفتگی عضلانی) شدید، بلافاصله به پزشک اطلاع دهید.
کم کاری تیروئید: استفاده از استاتین ها در بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید خطرناک است، زیرا این بیماران بیشتر به آسیب عضلانی مبتلا هستند.
بیماران بالای ۶۵ سال: خطر آسیب عضلانی و کبد در بیماران مسن بالاتر است، بنابراین مصرف آترواستاتین در این بیماران باید محتاطانه انجام شود.
آتورواستاتین، بارداری و تغذیه با شیر مادر
آتورواستاتین در دوران بارداری منع مصرف دارد زیرا مطالعات نشان داده اند که برخی از نارسایی های مادرزادی ناشی از استفاده از استاتین ها ممکن است رخ دهد.
همچنین مصرف آتورواستاتین در طول شیردهی ممنوع است. هنگام استفاده از این دارو باید تغذیه با شیر مادر را متوقف کنید.
دوز توصیه شده
دوز معمول ۱۰ میلی گرم یکبار در روز است. این دوز در اکثر بیماران مؤثر است، اما گاهی لازم است
دوز را برای رسیدن به اثر مورد نظر افزایش دهیم. حداکثر دوز روزانه ۸۰ میلیگرم است، اما باید در موارد نادر مورد استفاده قرار گیرند، در صورتی که کاهش شدید چربی خون ضروری باشد.
آتورواستاتین می تواند در کودکان بالای ۱۰ سال استفاده شود.
قرص را بدون نیاز به غذا و در هر لحظه از روز، می توانید مصرف کنید.
معمولا دوره مصرف آتورواستاتین ۱۴ روز طول می کشد، در حالی که حداکثر پس از ۴ هفته درمان اثر قابل مشاهده است.
آنتی بیوتیکها (مثلا تلیترومایسین ، آزیترومایسین ، روکسی ترومایسین ، کلاریترومایسین ، اریترومایسین) این داروها آنزیم CYP۳A۴ را متوقف می کند که متابولیزه کننده آن آتورواستاتین است، یعنی این داروها غلظت آتورواستاتین را در خون افزایش می دهد و این می تواند منجر به ایجاد عوارض جانبی شود.
داروهای ضد قارچی (وریکونازول ، پوساکونازول ، کتوکونازول ، فلوکونازول و ایتراکونازول) آنزیم CYP3A4 را نیز مهار می کنند.
آنتاگونیست های کلسیم (مثلا دیلتیازیم و وراپامیل) همچنین مهارکننده های آنزیم CYP۳A۴ هستند.
داروهای مورد استفاده برای درمان HIV (به عنوان مثال افاویرنز ) افاویرنز همچنین القا کننده آنزیم CYP۳A۴ است.
سایر داروهای کاهش چربی: مصرف همزمان با سایر داروهای کاهش دهنده چربی خطر آسیب کبد و عضلات را افزایش می دهد.
- التهاب مخاطی بینی
- التهاب ریه
- ترومبوسیتوپنی
- هیپرگلیسمی
- هیپوگلیسمی
- بیخوابی
- سردرد
- هیپو شتی
- دیسگوزیته
- اختلالات گوارشی
- آلوپسی
- درماتیت بلوز
- نکرولیز اپیدرمی سمی
- آلرژی
اطلاعات در این وبسایت فقط برای مقاصد آموزشی ارائه می شوند و برای مشاوره، تشخیص و درمان پزشکی در نظر گرفته نشده است. اگر در مورد سلامتی خود نگرانی یا سوالی دارید، باید همیشه با یک پزشک یا سایر متخصصان مراقبت های بهداشتی مشورت کنید.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼