هنگام گفتگو با همسرتان از کلمات دوپهلو و قضاوتگر استفاده نکنید؛ منظور تکهپرانی و متلکگویی است: «هیچ تلاشی نمیکنی»، «رفتارت بچگانه است»، «بیفکرتر از تو ندیدم»، «حرف مفت میزنی»، «چرند نگو».
برچسب نزنید؛ از کلماتی مثل «تنبل»، «بیعرضه»، «خودخواه»، «بیمصرف» اجتناب کنید. توجه کنید که نوک پیکان حمله بهسوی رفتار همسرتان نیست، بلکه متوجه شخصیت اوست. پیامی که این کلمات منتقل میکنند، این است که همسرتان آدم بدی است.
از سرزنشکردن و اتهامزدن درقالب «تو» بپرهیزید. عصارۀ گفتن کلمه «تو»به زبان ساده این است: «من در رنجم و باعث آن تو هستی.» «چون این کار را با من کردی، آدم بد و ظالمی هستی.».
گذشتههایی را که هرگز بازنمیگردد، مدام مرور نکنید. این قاعدۀ کلی را آویزۀ گوش کنید که وقتی عصبانی هستید، هرگز گذشتههای دور را زنده نکنید. خشم باعث میشود از گذشته، نه بهعنوان منبعی برای بهترکردن اوضاع کنونی، بلکه بهعنوان یک چماق استفاده کنید.
همسرتان را با دیگران مقایسه نکنید. مقایسهکردن نهتنها چیزی را حل نمیکند، بلکه با این کار، شما رسماً به همسرتان حمله میکند.
از تهدیدکردن همسرتان بپرهیزید. تهدید اساساً این پیام را منتقل میکند: «تو بدی و من میخواهم تو را مجازات کنم.».
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼