86387
کد: 138044
07 فروردين 1399 - 09:26
اگر سزارین قبل از هفته ۳۹ و بعد از هفته ۴۰ بارداری انجام شود، احتمال به دنیا آمدن نوزاد با مشکلات تنفسی افزایش می یابد.
نوزاد معمولا بین هفته های ۳۷ تا ۴۲ بارداری به دنیا می آید. در اکثر موارد، زایمان در هفته ۴۰ بارداری اتفاق می افتد. این ۴۰ هفته از آخرین تاریخ عادت ماهیانه محاسبه می شود.
پزشک برای زنانی که می خواهند سزارین شوند، هفته ۴۰ بارداری را برای انجام عمل سزارین تعیین می کند. به این زنان توصیه می شود که کمتر از هفته ۳۹ بارداری، سزارین نشوند، زیرا ممکن است جنین به خوبی رشد نکرده باشد و پس از انجام عمل سزارین، به مراقبت های ویژه در بخش NICUبیمارستان نیاز پیدا کند.

بهترین زمان برای سزارین هفته چندم بارداری است؟
 
سزارین بعد از هفته چهلم، آیا خطرناکه؟
نکته مهمی که والدین باید به آن توجه کنند این است که جنین طی ۴۰ هفته بارداری، به بلوغ کامل می‌رسد و می‌تواند بدون دستگاه و مراقبت خاصی، در خارج از رحم مادر زندگی کند. بنابراین بی دلیل قبل از هفته ۴۰ بارداری، اقدام به انجام عمل سزارین نکنید و بگذارید جنین تا ۴۰ هفتگی در رحم مادر به رشد خود ادامه دهد تا بتواند بدون مشکل خاصی، زندگی خود را شروع کند.
هم چنین به این دسته از مادران توصیه می شود که بعد از گذشت هفته ۴۰ بارداری نیز سزارین نکنند، زیرا باز هم ممکن است خطرات و مشکلاتی را برای جنین به همراه داشته باشد.
خطرات احتمالی انجام عمل سزارین بعد از هفته ۴۰ بارداری شامل موارد زیر می باشد:
یکی از مشکلات مهم مادرانی که به دیابت بارداری مبتلا می شوند، این است که دوره بهبودی شان طولانی می شود و ترمیم زخم هایشان به کندی صورت می گیرد.
 
چه زمانی زایمان سزارین توصیه میشود
۱- پارگی
معمولا پزشکان به مادرانی که در زایمان های قبلی سابقه انجام عمل سزارین داشته اند، توصیه می کنند که زایمان های بعدی را نیز با انجام عمل سزارین انجام دهند.
این گونه افراد اگر زایمان خود را به بعد از هفته ۴۰ بارداری موکول کنند، خطر پارگی (شکم) برایشان وجود دارد.
۲- مشکلات تنفسی و تغذیه ای
بر اساس مطالعات مشخص شده که اگر سزارین قبل از هفته ۳۹ و بعد از هفته ۴۰ بارداری انجام شود، احتمال به دنیا آمدن نوزاد با مشکلات تنفسی افزایش می یابد.
از طرف دیگر پس از گذشت هفته ۴۰ بارداری، کیفیت جفت افت پیدا می کند و مشکلات تغذیه ای را برای جنینی که بوسیله آن تغذیه می شود، به وجود می آورد. این مطالعه در ۱۹ مرکز دانشگاه علوم پزشکی انجام گرفت و نتایج مذکور به دست آمد.
در کل نوزادانی که با عمل سزارین به دنیا می‌آیند، در مقایسه با نوزادانی که با زایمان طبیعی متولد می‌شوند، بیشتر دچار مشکلات تنفسی خواهند شد.
۳- دیابت بارداری
برخی از زنان تا قبل از بارداری، هیچ گونه علامتی از ابتلا به دیابت را نشان نمی دهند، اما با تغییر سطح هورمون ها در زمان بارداری ممکن است به دیابت دوران بارداری مبتلا شوند.
وقتی خانمی در زمان بارداری به دیابت دوران بارداری مبتلا می شود به این معنا می باشد که در معرض سطح بالایی از هورمون انسولین قرار دارد و اگر بارداری بیش از هفته ۴۰ به طول بینجامد، احتمال در معرض خطر قرار گرفتن جنین افزایش پیدا می کند. این دسته از نوزادان معمولا با وزنی بیشتر از حد طبیعی به دنیا می آیند.
بنابراین به مادرانی که به دیابت بارداری مبتلا می شوند، توصیه می شود که زایمان سزارین داشته باشند، زیرا زایمان طبیعی برایشان سخت و دشوار خواهد بود.
یکی از مشکلات مهم مادرانی که به دیابت بارداری مبتلا می شوند، این است که دوره بهبودی شان طولانی می شود و ترمیم زخم هایشان به کندی صورت می گیرد.
معمولا در حدود هفته ۲۴ بارداری، برخی از زنانی که هیچ گونه سابقه ابتلا به بیماری دیابت را ندارند، به بیماری دیابت دوران بارداری مبتلا می شوند.
به این دسته از مادران توصیه می شود که توصیه های پزشک خود را در مورد کنترل قند خون جدی بگیرند، زیرا دیابت بارداری احتمال تولد نــوزاد نــارس، درشت، افت قند خون در  نوزاد، مرده زایی و افزایش فشار خون (پره اکلامپسی) را افزایش می دهد.
ساده ترین تست برای تشخیص دیابت حاملگی، تست تحمل گلوکز می باشد. بعد از دو بار آزمایش در صورتی که میزان گلوکز موجود در خون فرد ناشتا، بالاتر از ۱۲۶ میلیگرم در دسی لیتر باشد، فرد مبتلا به دیابت است.
در دیابت بارداری، قند خون بلافاصله پس از زایمان به حالت عادی باز می گردد، اما مشخص شده کسانی که به دیابت دوران بارداری مبتلا می شوند، احتمال دارد در آینده به دیابت نوع ۲ نیز مبتلا شوند. بنابراین در صورتی که در زمان بارداری به دیابت مبتلا شدید، حتما قند خون خود را به طور مرتب چک کنید.
۴- مرده زایی
یکی از بزرگ ترین خطرات سزارین بعد از هفته ۴۰ بارداری، به دنیا آمدن نوزاد مرده می باشد.
۵- درماندگی جنین
نوزادانی که پس از هفته ۴۰ بارداری و توسط عمل سزارین به دنیا می آیند، در مایع آمنیوتیک (مایعی که درون رحم مادر، جنین را احاطه کرده است) اطرافشان، مکونیوم وجود دارد.
مکونیوم اولین مدفوع نوزاد پس از تولد می باشد که اگر زایمان طول بکشد، مکونیوم قبل از تولد خارج می شود. بنابراین وجود مکونیوم در مایع آمنیوتیک، نشانه ای از درماندگی جنین می باشد.
 
 بهترین زمان برای سزارین هفته چندم بارداری است؟
 
سزارین چه تاثیری بر توانایی تنفسی نوزاد دارد؟
در کل بارداری هفته به هفته جنین پس از خروج از فضای مایع شکم، وارد هوای آزاد می شود که باید تنفس کند. ریه های پر از مایع باید خالی شوند.  دلایل زیادی وجود دارد که نوزادی که از طریق سزارین به دنیا می آید بیشتر در معرض خطر تاخیر در تنفس هوا است. اولین عامل کوتاه تر بودن زمان بارداری است. در سه ماهه آخر بارداری هر هفته مهم است. فرزند هفته 37 خیلی بیشتر در معرض خطر تنفسی است تا فرزند هفته 39 بارداری.
در هنگام زایمان مادر هورمون های استرس قدرتمندی ترشح می کند. این هورمون ها بر جنین تاثیر می گذارد. هورمون ها دو تاثیر بر ریه جنین دارد. آن ها سرعت جذب آب را افزایش میدهند و موادی که به پاک کردن مایعات در ریه کمک می کنند را سریع تر دفع می کنند.
در هنگام زایمان طبیعی، هنگامی که درد شروع می شود و زمان مناسب زایمان فرا می رسد، جنین کاملا بالغ و کامل شده است. اما در هنگام سزارین، به زمان آخرین قاعدگی مادر و نشانه های سونوگرافی توجه می شود و گاهی این نشانه ها دقیق و درست نیستند.
- حدود یک سوم زایمان ها در امریکا به روش سزارین انجام می شود. در دهه اخیر هفته سزارین از هفته 40 بارداری به هفته 39 بارداری رسیده است.
- از طرفی سزارین در هفته 39 بارداری احتمال زایمان بچه مرده را کاهش می دهد اما از طرف دیگر خطرات دیگری نیز برای مادر و فرزند دارد.
- مطالعات نشان میدهد هیچ گاه ثابت نشده است که سزارین برای مادر امن تر است.
- پزشکان توصیه می کنند خانم هایی که مایل به سزارین هستند تا هفته 39 بارداری منتظر بمانند.
سزارین هفته 39 بارداری مناسب است اما برای هفته 38 بارداری باید خیلی ملاحظه کرد. هنگامی که زایمان طبیعی در هفته 38 بارداری اتفاق می افتد خیلی متفاوت است با سزارین در هفته 38 بارداری. بنابراین برای مادری که با زایمان طبیعی مشکلی ندارد، بهتر است پیش از تصمیم گیری مطالعات لازم را درباره هر دو روش انجام دهد.

مهم‌ترین مطالب در این‌باره:
سزارین نوعی زایمان غیر طبیعی است که در گذشته، در صورت بروز مشکل برای مادر و عدم امکان زایمان طبیعی انجام می‌شد. سزارین عملی است که طی آن متخصص زنان و زایمان برشی روی شکم و رحم داده تا نوزاد را خارج کنند، سزارین عمده ترین جراحی مهمی است که زنان دارند.

سزارین برنامه ریزی شده و اورژانسی چه تفاوتی دارند؟
سزارین برنامه ریزی شده (انتخابی) به شکلی زمان بندی شده که قبل از شروع زایمان انجام شود، بیشتر درصد زایمان های سزارین ، برنامه ریزی شده هستند. سزارین اورژانسی برنامه ریزی شده نیست و در موارد زیر اتفاق می افتد:
- برای سزارین برنامه داشتید اما کیسه آب تان پاره شده یا پیش از رفتن به اتاق عمل، زایمان شروع شده باشد، یا برای زایمان طبیعی قصد داشته اید اما زایمان تان به تعویق افتاده یا بسیار کند پیش می رود، اگر شما و نوزادتان خوب باشید سزارین در طی چند ساعت با موفقیت پیش خواهد رفت.
- شما یا نوزادتان در طی بارداری یا زایمان مشکلات جدی داشته باشید اما این مشکل تهدید کننده حیات هیچ کدام از شما نباشد، این حالت اضطراری تر بوده و بسته به مشکل در طی حدود ۷۵ دقیقه باید تصمیم به عمل سزارین گرفته شود.
- شما یا نوزادتان مشکلی در زمان بارداری یا زایمان داشتید که این مشکل به شدت تهدید کننده حیات است، در این حالت نوزادتان باید هر چه سریع تر به دنیا آمده و بسته به مشکل باید در عرض نیم ساعت یا کمتر تصمیم به سزارین گرفته شود.
- بسیاری از سزارین ها برنامه ریزی شده نیستند اما در دسته دوم قرار می گیرند بنابراین در واقع اورژانسی نیستند، اگر سزارین بدون برنامه دارید، شما، همسر و کارکنان مرکز زایمان باید وقت کافی جهت آماده شدن برای عمل داشته باشید.

قبل از سزارین چه کارهایی صورت می گیرد؟
پزشک یا ماما باید به شما توضیح دهند که عمل سزارین برای شما چه توجیهی دارد و در طی عمل چه کارهایی صورت می گیرد، آن ها در مورد خطرات عدم انجام سزارین و همین طور خطرات احتمالی جراحی را با شما صحبت خواهند کرد.
از شما برای انجام جراحی اجازه گرفته خواهد شد که این حق را دارید که قبول نکنید، قبل از عمل نیاز است که روپوش و لباس مخصوص بیمارستان را بپوشید و همه زیورآلات را از دست و گردن خود باز کنید، هرچند انگشتر می تواند برداشته نشود.
همچنین باید آرایش و لاک ناخن را پاک کنید تا وضعیت بدن از طریق رنگ پوست در زمان عمل کنترل شود، اگر لاک ناخن دارید باید با استون برداشته شود، نمی توانید در حین عمل لنزهای تماسی داشته باشید، اگر عینک می زنید آن را به همسرتان یا ماما بدهید تا بعد از عمل بتوانید نوزادتان را ببینید.
در بیشتر موارد همسرتان می تواند در زمان سزارین با شما باشد اما باید لباس کتانی ظریف مخصوص اتاق عمل بپوشد، ماسک بزند و کلاه و کفش مخصوص بپوشد.
روی میز جراحی دراز خواهید کشید که کمی شیب دارد، این به این خاطر است که وزن رحم باعث کاهش جریان خون به ریه ها نشود و فشار خون افت نکند.

بهترین زمان برای سزارین هفته چندم بارداری است؟
 
کارهایی که در اتاق سزارین انجام می شود
- نمونه خون گرفته شده تا چک شود که آنمی (کم خونی) نداشته باشید، در صورت داشتن آنمی قادر به تحمل خونریزی سزارین نخواهید بود.
- سرم به ورید دست وارد شده تا از طریق آن مایعات و داروهایی داده شود که از افت فشار خون ممانعت به عمل آورد.
- بی حسی ناحیه ای که نیمه پشتی بدن را بی حس می کند به صورت نخاعی یا اپیدورال تجویز می شود.
- لوله باریک (کاتتر یا سوند) از طریق پیش آبراه وارد مثانه می شود، بی حسی نخاعی یا اپیدورال می تواند از کارکرد درست مثانه جلوگیری کند، بنابراین سوند مثانه را تخلیه کرده و برای عمل سزارین آماده می کند، بخاطر ضد دردهای استفاده شده در زمان کارگذاری سوند دردی را احساس نخواهید کرد.
- ناحیه ای که باید برش داده شود، تراشیده شده و با ضد عفونی کننده (بتادین) تمیز می شود.
- پوشیدن جوراب ساق بلند سفید، تجویز مایعات اضافی و تزریق های ریز عروقی برای کاهش ریسک تشکیل لخته در ورید یکی از پاها انجام می شود.
- پوششی روی دست تان برای اندازه گیری فشار خون بسته می شود و الکترودها برای کنترل ضربان قلب روی سینه قرار می گیرد، ممکن است کنترلگر نبض انگشتان هم داشته باشید.
- پلاک پلاستیکی چسبنده به عنوان اتصال به زمین برای کاهش خطر در زمان استفاده از تجهیزات الکترونیکی به پا وصل می شود.
- آنتی بیوتیک برای پیشگیری از عفونت تزریق می شود.
- داروی ضد تهوع برای پیشگیری از استفراغ تزریق می شود.
- در زمان نیاز به بیهوشی داروهایی مانند ضد اسیدها برای کاهش خطر پنومونی تجویز می شود
- ضد دردهای قوی در حین و بلافاصله پس از عمل سزارین و همین طور برای دردهای ماندگار در هفته های بعد تجویز می شود.
- اگر نوزاد سختی در تنفس دارد از ماسک اکسیژن استفاده می شود.

اطلاعاتی درباره سزارین
حداقل شش ساعت پیش از زمان زایمان سزارین باید از خوردن و نوشیدن پرهیز کنید و از قبل درباره ی مصرف داروهای روزانه تان با پزشک خود مشورت کرده باشید. 
دو ساعت پیش از برنامه ی زمانی در بیمارستان حضور یابید. شما باید پیشتر مراحل پر کردن برگه ها و پذیرش را طی کرده باشید تا در روز عمل فقط بر زایمان تمرکز کنید. 
برای گذراندن مراحل پذیرش و بستری در بیمارستان از قبل با تیم پزشکی خود هماهنگ شوید.
پس از پذیرش در بیمارستان برای زایمان سزارین، شما را به بخش زنان می برند تا در اتاقتان مستقر شوید. کادر پرستاری علایم حیاتی شما (فشار خون و ضربان قلب) می سنجد و برگه های پذیرش را پر می کنند. 
پر کردن این برگه ها برای اطلاع از وضعیت سلامت شما و سوابق مصرف دارویی الزامی است. آن گاه اگر خودتان موهای ناحیه ی شرمگاهی را نتراشیده باشید، در بیمارستان این کار را برایتان انجام می دهند. 
در آخر، بدون پوشیدن لباس زیر، روپوش بیمارستانی را به تن شما می کنند.

اگر قصد سزارین دارید، حتما بخوانید
پیش از بی حسی ستون فقرات، سرم می گیرید. این کار در بخش یا در اتاق عمل انجام می شود. 
بهتر است تزریق سرم در دست غیر غالب شما باشد (اگر راست دست هستید، دست چپ شما و یا برعکس) به این ترتیب، برای مراقبت از نوزاد تسلط بیشتری دارید.
ده دقیقه پیش از زمان برنامه ریزی شده برای زایمان سزارین، با چرخ دستی به محل انتظار اتاق عمل برده می شوید.
اینک وقت رفتن به اتاق عمل برای زایمان سزارین است. با پنبه ای آغشته به محلول ضد میکروب پشت شما پاک می کنند و بعد متخصص بی هوشی دست به کار می شود تا ستون فقرات شما را بی حس کند. 
برای این کار، بی حرکت بنشینید و پشت خود را به سمت متخصص بی هوشی خم کنید. البته این کار با داشتن شکمی بزرگ چندان ساده نیست، پس می توانید هنگام تزریق سوزن به نرس یا دستیار اتاق عمل تکیه دهید. 
حدود ده تا پانزده دقیقه طول می کشد تا مسکن تاثیر کند، گرچه تقریباً فوراً آن را احساس خواهید کرد.
پس از این تزریق، کتتری (لوله باریکی) به داخل مثانه ی شما فرستاده می شود. اکنون داروی مسکن پایین تنه ی شما را بی حس کرده است، بنابراین وقتی کتتر وارد مثانه می شود، دردی احاس نخواهید کرد. 
هنوز هر حرکات یا فشار و احتمالاً سوزن سوزن و مور مور شدن را احساس می کنید که این بسیار عادی است.
برای زایمان سزارین با محلول ضد عفونی کننده شکمتان را پاک می کنند و پس از آن، با روکش های استریل رویتان را می پوشانند. 
برخی از پزشکان زنان و زایمان پرده ای بین شما و شکمتان قرار می دهند و عده ای نیز با روکشی استریل بدنتان را می پوشانند تا نواحی دیگر را پاکیزه و مصون نگه دارند.
احتمالاً برش جراحی را نخواهید دید، زیرا شکمتان یا پرده ی استریل مانع دید شما می شود، اما وقتی جراح برای اجرای برش به سمت پایین فشار می آورد، فشار را احساس کنید. 
چنین احساس می شود که زیپ شما باز شده است، اما دردی وجود ندارد.

باز هم درباره سزارین
به عنوان بخشی از جراحی زایمان سزارین، متخصص زنان و زایمان باید بریدگی هایی ایجاد کند. معمول ترین بریدگی های سزارین، برش بیکینی در زیر شکم است. 
با این شیوه، زخم بهتر التیام می یابد و در مراحل بهبودی کمتر اذیت می کند. برش عمودی یا کلاسیک معمولاً فقط در سزارین اورژانسی حقیقی اجرا می شود. بریدن لایه های پوست، چربی و جدا کردن ماهیچه ها به اطراف کشیده می شود، کشیدگی زیادی را احساس می کنید. 
هر رگ خونی سوزانده می شود تا از خونریزی پیشگیری شود. احتمالاً بوی بسیار غریب و ناخوشایندی به مشام می رسد و شاید کمی دود ببینید بنابراین، آماده باشید و نترسید.
پس از بریدگی در رحم، کیسه آب پاره می شود و باز هم دردی احساس نخواهید کرد، فقط صدای شر شر یا قل قل می شنوید، زیرا مایع خارج می شود.
مشاوره ویدیویی
ارسال نظر
*پر کردن قسمت هایی که ستاره دارد ضروری است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: