107
کد: 197221
27 فروردين 1398 - 12:44
هنگام رو به رو شدن با مشکل نوزاد نارس، وقت و حوصله زیادی برای رسیدگی به کودک بزرگ باقی نمی ماند.

تولد نوزاد نارس یا بیمار زندگی خانواده را دچار اختلال می کند. با تولد این نوزاد و تا مدتی که نوزاد بیمار یا نارس در بیمارستان بستری است و مشکل پزشکی دارد بسیاری از برنامه های خانواده متوقف میشود.
در این شرایط والدین نگران سلامت نوزاد میشوند و تمام وقت و توجه خود را در اختیار او می گذارند. مادر ممکن است بخواهد بیشتر وقت خود را در بیمارستان و نزد نوزاد بگذراند و با پرستار و پزشکان درباره نارسایی او صحبت کند.
اگر بیمارستان دور از منزل باشد مساله رفت و آمد و وقتی که صرف آن می شود مشکل را چند برابر می کند و شاید مادر را مجبور کند که شب را نیز در بیمارستان به سر برد.
هنگام رو به رو شدن با مشکل نوزاد نارس ، وقت و حوصله زیادی برای رسیدگی به کودک بزرگ باقی نمی ماند. در این شرایط نگران کننده پدر و مادر نمیتوانند نیازهای عاطفی کودک را تامین کنند ولی در هر صورت باید این دوره را پشت سر بگذارند.
این مطلب راه های رویارویی با تنشها و مشکلات این دوره را به شما یاد می دهد و میتوانید ضمن رسیدگی به نوزاد نارس از کودک بزرگ هم به خوبی پرستاری و مراقبت کنید.
از دوستان و آشنایان خود کمک بخواهید. در این هنگام که به کمک دیگران نیاز دارید بهتر است از کسانی که آماده این کار هستند یاری بخواهید. دوستان و همسایگان اغلب مایل به همکاری هستندو میتوانند بعضی از کارهای منزل را مثل خریدهای جزیی برایتان انجام دهند.
مراقبت از کودک بزرگ خود را به یکی از دوستان یا آشنایان بسپارید و از او بخواهید که در غیاب شما او را سرگرم کند. کودک در غیاب شما میتواند دلگرم و دلخوش باشد و به آن دوست اطمینان کند و تنهایی خود را تعدیل نماید.
برای کودک وضع نوزاد را توضیح دهید حتی اگر او قبلا از وضع نوزاد با خبر شده باشد. تا اندازه ممکن واقعیت را به او بگویید ؛ ولی اگر در برابر سوال او جواب مناسبی ندارید بهتر است اظهار بی اطلاعی کنید. علت بیماری نوزاد را از کودک جویا شوید.
شاید او هم مثل بسیاری از کودکان خود را در این مورد مقصر بداند و تصور کند که چیزی گفته یا کاری کرده است که باعث بیماری نوزاد شدهاست. به او اطمینان دهید که در ین باره تقصیری ندارد.
اگر کودک به ناراحتی نوزاد اهمیتی نمی دهد نگران نباشید. در این شرایط معمولا بچه ها به خود می اندیشند و نگرانی آنها از تاثیری است که احتمالا بیماری نوزاد بر زندگی آنها می گذارد.
اگر کودک در مورد زنده ماندن نوزاد چیزی پرسید به او بگویید که پزشکان و پرستاران کوشش می کنند که او زودتر بهبود یابد. ولی به او قول ندهید که نوزاد خیلی زود خوب خواهد شد زیرا انتظار کشیدن حتی برای چند هفته هم برای کودک کار خیلی دشواری است.
بعد از این که نوزاد بهبودی نسبی پیدا کرد و وضع او از نظر پزشکی ثابت شد ، کودک را به ملاقات نوزاد ببرید. البته ممکن است بخش مراقبت های ویژه از نوزادان برای کودک خیلی عجیب و حتی ترسناک باشد. ولی اگر بیمارستان محدودیتی برای این ملاقات ندارد میتواند اثر مفیدی داشته باشد.
پرستاران میتوانند درباره مراقبت و نگهداری از نوزاد برای کودک توضیح دهند و به او اجازه دهند که دست خواهر یا برادر کوچولوی خود را بگیرد و او را نوازش کند. این ملاقات پیوندی بین خواهر و برادر به وجود می آورد و شروع خوبی برای یک دوستی و آشنایی بین آنهاست.
عکسی از نوزاد بگیرید و به کودک نشان دهید. برای او علت کوچک بودن و نارسی نوزاد را شرح دهید. درباره لوله ها و سیم ها و دستگاه هایی که به او وصل شده همچنین جعبه پلاستیکی یا چادری که نوزاد در آن خوابیده است توضیح دهید . یک عکس از کودک هم کنار تخت نوزاد بچسبانید.
مادامی که نوزاد در بیمارستان است سعی کنید در برنامه روزانه کودک تغییری به وجود نیاید. اگر مادر نزد نوزاد می ماند پدر باید هنگام خواب در منزل پیش کودک باشد تا در طول شب از او مراقبت کند. کودک در غیاب شما و برای جبران این دوری نیازی به برنامه فوق العاده ای ندارد. او اگر بتواند برنامه های جاری خود را ادامه دهد راضی خواهد بود.

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: