اولین امتیازی که ماندن کودکان کنار پدر بزرگ و مادربزرگهایشان ایجاد میکند کاهش اضطراب جدایی از والدین است.
اغلب کودکان بخصوص در سنین بین یک تا ۴ سال هنگامی که برای اولین بار قرار است تنها در مهدکودک بمانند و شاهد دور شدن والدین خود هستند این اضطراب را تجربه خواهند کرد که در نهایت این اضطراب طی سنین بزرگسالی آنها نیز مشکلساز خواهدشد.
اهمیت ماندن کودکان کنار پدر بزرگ و مادربزرگها تنها کاهش این اضطراب نیست چون دستاورد دیگر این ارتباط میتوان استحکام و اهمیت توجه به کانون خانواده در بزرگسالی کودکان یعنی نسل آینده جامعه باشد.
حضور کودکان کنار پدربزرگها و مادربزرگها میتواند به کاهش سطوح مختلف افسردگی در میان هر دو گروه بیانجامد چون نه تنها کودکان در این شرایط احساس آرامش دارند بلکه مسنترها نیز از اینکه توانستهاند کاری مفید برای جامعه و خانواده خود انجام دهند خرسند خواهند بود.
هنگامی که کودکان در منزل پدربزرگ یا مادر بزرگشان هستند دائم مشغول صحبت با یکدیگرند اما نکته اصلی اینجاست که کودکان بیشتر شنونده تجارب و داستانهای زندگی واقعی پدربزرگ یا مادر بزرگشان هستند که غالبا با سئوالهایی از سوی کودکان مطرح شده است.
این اتفاق نقطهای طلایی در زندگی آتی کودکان است. قطعا شنیدن داستانهای پدربزرگ یا مادر بزرگ میتواند روشنگر راه آیند کودکان باشد تاجایی که کودکان در آینده میتوانند دقیقا از تجارب داستانهایی که شنیدهاند برای عبور و غلبه بر مشکلات استفاده کنند.
یکی از مهمترین دغدغههای والدین بخصوص در دوران بلوغ کودکان امنیت دلبندانشان است درحالی که تنهایی آنها به دلیل مشغله کاری والدین میتواند پاشنه آشیل مشکلاتی باشد که بعضا خانوادهها را درگیر کرده است. ارتباط گسترده کودکان با پدربزرگ و مادربزرگشان میتواند حریمی امن برای دوران نوجوانی آنها باشد.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼