عوارض پستانک برای نوزادان
پستانک به سهولت آلوده می شود و شیرخوار را بیمار می کند،
رایج ترین و بدترین راه آرام کردن شیرخوار دادن پستانک به اوست.
مکیدن از نیازها و غرایز طبیعی کودک است
شیر خوار این نیاز خود را با مکیدن پستان مادر ارضا می کند و اگر انگشتان دستش را بمکد خیلی بهتراز وابسته شدن به پستانک است. پستانک به سهولت آلوده می شود و شیرخوار را بیمار می کند، تمیز کردن و ضدعفونی کردن آن ساده نیست، در بلند مدت به شکل و حالت فک ودهان و دندان های کودک لطمه می زند.
برخی از عوارض پستانک و سرشیشه عبارتند از:
سردر گمی شیرخوار درمکیدن و امتناع او از گرفتن پستان مادر، به دلیل عدم تمایل به مکیدن و تحریک پستان و کاهش برداشت شیر سبب کوتاه شدن طول مدت مکیدن در شبانه روز، مدت تغذیه انحصاری با شیر مادر و کل مدت تغذیه با شیر مادر و قطع شیردهی می گردد،افزایش احتمال حاملگی زودرس مادر و افزایش احتمال ماستیت و آبسه پستان در برخی مادران، عفونت گوش میانی(گوش درد)، عفونت قارچی دهان و برفک و پوسیدگی دندان و رشد دندانی نامناسب شیرخواران که برخی از این اثرات نامطلوب دائمی است و اصلاح پیامدهای آن در مراحل بعدی زندگی بی نهایت مشکل است.
کاهش دفعات تغذیه با شیرمادر و کندی افزایش وزن شیر خوار، اثر سوء بر هوش کودک،آثار زیانبار بر تکامل روانی اجتماعی و تکلم کودک، اثر سوء بر تمایل کودک برای تقلید صداها وهوشمندی او و باعث وابستگی مداوم می شود.
مکیدن از نیازها و غرایز طبیعی کودک است
شیر خوار این نیاز خود را با مکیدن پستان مادر ارضا می کند و اگر انگشتان دستش را بمکد خیلی بهتراز وابسته شدن به پستانک است. پستانک به سهولت آلوده می شود و شیرخوار را بیمار می کند، تمیز کردن و ضدعفونی کردن آن ساده نیست، در بلند مدت به شکل و حالت فک ودهان و دندان های کودک لطمه می زند.
برخی از عوارض پستانک و سرشیشه عبارتند از:
سردر گمی شیرخوار درمکیدن و امتناع او از گرفتن پستان مادر، به دلیل عدم تمایل به مکیدن و تحریک پستان و کاهش برداشت شیر سبب کوتاه شدن طول مدت مکیدن در شبانه روز، مدت تغذیه انحصاری با شیر مادر و کل مدت تغذیه با شیر مادر و قطع شیردهی می گردد،افزایش احتمال حاملگی زودرس مادر و افزایش احتمال ماستیت و آبسه پستان در برخی مادران، عفونت گوش میانی(گوش درد)، عفونت قارچی دهان و برفک و پوسیدگی دندان و رشد دندانی نامناسب شیرخواران که برخی از این اثرات نامطلوب دائمی است و اصلاح پیامدهای آن در مراحل بعدی زندگی بی نهایت مشکل است.
کاهش دفعات تغذیه با شیرمادر و کندی افزایش وزن شیر خوار، اثر سوء بر هوش کودک،آثار زیانبار بر تکامل روانی اجتماعی و تکلم کودک، اثر سوء بر تمایل کودک برای تقلید صداها وهوشمندی او و باعث وابستگی مداوم می شود.
منبع:
سلامت بانوان اوما