نحوه تربیت کودکان، آزارش میدهید؟

پرسش: پسری دارم که ۱۵ ماهه است. به نظر می رسه پسر باهوشی باشه. هر چیزی رو که براش توضیح می دهیم متوجه می شه و معمولا رعایت می کنه. اما در مورد ماشین و صندلی ماشین وضع فرق می کنه. از 10 ماهگی توی صندلی ماشین گذاشتیمش. بار اول ۱.۵ ساعت گریه کرد تا به خواب رفت. بار دوم یک ساعت و ۱۰ دقیقه. گریه کردن ها همینطور هر بار کمتر شد تا بالاخره نسبتا خوب شد. یعنی یه چیزی حدود ۵ تا ۱۰ دقیقه بعضی وقت ها گریه می کرد تا به خواب بره. البته وقتی که از خواب بیدار می شد باز هم به شدت گریه می کرد. اما از زمانی که ماشینمون رو عوض کردیم(حدود ۱.۵ ماه) اصلا هیچ جوری آروم نمی گیره. حتی اگر به شدت خواب آلود هم باشه نمی خوابه. آیا راهی هست که بشه پسرم رو به صندلی ماشین عادت بدیم؟

پاسخ: ایجاد عادت در کودک خوب است اما نه به قیمت آزار و اذیت کودک توجه کنید ما باید ببینیم هدف از ایجاد یک عادت در کودکمان چیست؟ آیا این تغییر رفتاری است که در رشد و رسش کودک نقش اساسی دارد یا از تبعات زندگی امروزی است؟ مثلا برای ترک شیشه یا پستان مادر، تربیت توالت و ... تا حدی اعمال فشار و جدیت ضرورت دارد چون کودک ما باید بزرگ شود و عادات درست را بیاموزد اما برخی از رفتارها مثل نشستن در صندلی ماشین تغییری شگرف در کودک ایجاد نمی کند.

اگر کودک شما این قدر برای نشستن در صندلی ماشین مقاومت می کند و گریه می کند او را آزار ندهید. از روش های دیگر برای حفظ امینت وی استفاده کنید مثلا حتما کودک در عقب ماشین بنشیند و از وسایل کمکی دیگر (مثل کمربندهایی که به کمربند والدین بسته می شود) برای حفظ سلامت وی استفاده شود. این قدر بر صندلی کودک اصرار نکنید چون من تصور می کنم کودک شما در این صندلی احساس آرامش ندارد لذا بیش از این موجبات ناراحتی کودکتان را مهیا نکنید.

در هفت سال اول زندگی کودک، تا جایی که در تربیت و سلامت اخلاقی و سلامت جسمانی وی خللی وارد نشود باید گوش به فرمان کودک بود. ضمنا کودک ۱۵ ماهه هم توضیحات ما در زمینه حفظ سلامت و ... را متوجه نمی شود. او دوست دارد کاری را بکند که خودش دوست دارد.