63253
کد: 127391
07 ارديبهشت 1399 - 10:14
برای این که بتوانید زانوی پرانتزی را تشخیص دهید، باید از فرد بخواهید به صورت طاقباز روی کمر خود دراز بکشد.

به طور طبیعی هر کودک به دلیل طرز قرارگیری در رحم مادر با پای پرانتزی به دنیا میآیند و تا یک سالگی کمی حالت پرانتزی به میزان حداکثر ١٥درجه را دارند، این زاویه در حدود یک سالگی پنج درجه کاهش یافته و به ده درجه میرسد؛ و بعد از آن کم کم به حالت نرمال تغییر شکل میدهد، اما این تغییر ادامه یافته و پای کودک به حالت ضربدری درمی‌آید. تا در حدود بیست تا سی ماهگی عمر کودک پا‌های او به صورت نرمال رسیده، به طوری که در حدود ۳ سالگی کودک می‌بایست حالت طبیعی پا شکل گیرد.

مسیر تکامل پای کودک

اول پرانتزی (با انحنای حداکثر ۱۵ درجهای) بعد نرمال بعد ضربدری و پس از آن به حالت نرمال بازمیگردد. کل این پروسه تا سن دو و نیم الی سه سالگی باید طی شود. در غیر این صورت اگر هر کدام از این بیماری‌ها یعنی زانوی پرانتزی و ضربدری بعد از این سن ماندگار بود حتما باید سیر درمانی ابتدا به صورت غیرجراحی و در موارد خاص حتی جراحی باید پیش گرفته شود.

در موارد خاصی در صورتی که زاویه بیش از حد ۱۵ درجه باشد و تشخیص وجود بیماری زانوی پرانتزی و یا زانوی ضربدری داده شود، می‌توان اقدامات درمانی را حتی در زیر سن سه سالگی انجام داد. در کشور‌های پیشرفته امروزه ابتدا روش‌های کم خطر و کم عارضه در نظر گرفته می‌شود و در صورت عدم موفقیت این روش‌های درمانی درنهایت به سراغ درمان‌های تهاجمی و جراحی می‌روند.

میزان انحراف و فاصله میانگین ۲ تا ۴ سانت بین دو زانوی کودک را پای پرانتزی بدون عارضه میخوانیم (هرچند در بعضی موارد در افراد بزرگسال و حتی نوجوانان همین انحراف اندک با درد همراه می‌شود). در کودکان به دلیل غضروفی بودن مفاصل و عدم خشکی معمولاً درد حس نمی‌شود. بهتر است قبل از اینکه حس درد به وجود بیاید اقدامات کافی انجام گیرد، بر همین اساس لازم است شما والدین محترم، با مراقبت و بررسی دقیق پا‌های کودک خود هنگام مشاهده فاصله و انحراف بیش از مقادیر ذکر شده در هر دوره از حیات فرزند دلبندتان سریعاً نسبت به مراجعه به مراکز ارتوپدی فنی، جهت معاینه و شروع مراحل درمانی اقدامات لازم را آغاز نمایید.

عوامل ایجاد زانوی پرانتزی یا ضربدری

  1. جوینت لکسیتی یا کمبود ویتامین دی
  2. ژنتیک یا وراثت
  3. چاقی زیاد و اضافه وزن
  4. راه رفتن زود هنگام
  5. استفاده از پوشک بزرگ‌تر از سایز کودک
  6. آسیب‌ها (شکستگی استخوانی در بالا و پایین یا خود مفصل زانو یا پارگی رباط‌های طرفی زانو و یا کوتاهی عضلات همسترینگ داخلی) 
  7. بیماری‌های خاص مانند سی پی و یا بیماری‌هایی که بالانس عضلانی را به هم می‌زنند و ...

عوارض این بیماری

  • تخریب مفصل و ساییدگی
  • آرتروز زودرس
  • کاهش ارتفاع اندام تحتانی و کوتاهی قد
  • اختلال در هنگام راه‌رفتن
  • چرخش مچ
  • عدم توزیع وزن نرمال روی کف پا (معمولا ساییدگی لبه خارجی کف کفش)
  • از بین رفتن و تخریب کندیل داخلی زانو
  • آسیب منیسک‌ها و رباط‌ها
  • آسیب‌های روحی و روانی ناشی از عوارض فوق را نیز نباید فراموش نمود، به خصوص اینکه عوارض ظاهری این بیماری گاه بسیار شدید بوده، و باعث عدم اعتماد بنفس در آینده زندگی وی می‌شود.

تشخیص زانوی پرانتزی

برای این که بتوانید زانوی پرانتزی را تشخیص دهید، باید از فرد بخواهید به صورت طاقباز روی کمر خود دراز بکشد. سپس هر دو پا را در حالت آزاد، کنار هم قرار داده تا بتوانید فاصله دو کندیل داخلی ران‌ها را اندازه‌گیری کنید.تشخیص زانوی پرانتزی برای کسی که اطلاعات درستی از این ناهنجاری ندارد سخت‌تر است؛ مگر این که این تغییرشکل آن قدر زیاد شده باشد که حتی افراد غیرمتخصص نیز بتوانند زانوی پرانتزی را از زانوی سالم تشخیص دهند.

تشخیص پای پرانتزی در کودکان، علت و درمان

فاصله دو کندیل داخلی ران در
زانوی پرانتزی درجه‌های مختلفی دارد. در درجه اول این ناهنجاری، فاصله دو کندیل داخلی ران به 2.5 سانتی‌متر می‌رسد.در درجه دوم این فاصله 2/5 تا 5 سانتی‌متر بوده و اگر همین فاصله بیشتر از 5 تا 7.5 سانتی‌متر باشد، زانوی پرانتزی وارد درجه سوم خود می‌شود. در درجه چهارم، فاصله دو کندیل داخلی ران از 7/5 سانتی‌متر نیز می‌گذرد. حتی در صورتی که میزان فاصله دو کندیل داخلی ران کم باشد، تغییرشکل در این ناحیه توسط متخصص پزشکی ـ ورزشی قابل تشخیص است.

مشاوره ویدیویی
ارسال نظر
*پر کردن قسمت هایی که ستاره دارد ضروری است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: