470
کد: 202214
04 تير 1398 - 16:17
جفت سر راهی یا جفت پایین در بارداری زمانی رخ می دهد که جفت نزدیک به سوراخ داخلی سرویکس یا بر روی آن قرار گرفته باشد.

جفت سر راهی یا جفت پایین در بارداری زمانی رخ می دهد که جفت نزدیک به سوراخ داخلی سرویکس یا بر روی آن قرار گرفته باشد. این ناهنجاری شامل چهار درجه جفت سر راهی کامل، جفت سر راهی ناقص، سر راهی مارژینال و جفت دارای قرار پایین می باشد.

چه عواملی باعث بروز جفت سر راهی می شوند؟
افزایش سن مادر
مولتی پاریته (5 زایمان یا بیشتر)
حاملگی های چندقلویی
سزارین قبلی: هر چه تعداد سزارین افزایش یابد، خطر جفت سر راهی هم افزایش خواهد یافت. با افزایش پاریته و تعداد سزارین های قبلی، خطر جفت سر راهی به طور پیشرونده ای زیاد می شود. در پاریته بالای 4 و سابقه بیش از 4 بار زایمان احتمال جفت سر راهی بیش از 8 برابر افزایش می یابد. یقینا انسیزیون قبلی سزارین و جفت سر راهی، میزان بروز سزارین هیستروکتومی را افزایش می دهد.
سیگار کشیدن
سقط القا شده
عروقی شدن ناقص دسیدوا
جفت بزرگ
سابقه جفت سر راهی
جفت به طور طبیعی توسط لایه ای فیبرینی به نام فیبرینوئید یا لایه نیتاباخ از میومتر جدا می شوند. در مواردی که دسیدوا بازالیس به طور جزئی یا کامل وجود نداشته باشد و لایه نیتاباخ به طور کامل تکامل نیابد حالات زیر ممکن است بوجود آیند:
پرزهای جفت به میومتر متصل شوند.
پرزهای جفت به میومتر نفوذ کنند.
پرزهای جفت به صفاق برسند.

تشخیص و درمان جفت سرراهی
تشخیص براساس یافته های زیر است:
یافته های بالینی
سونوگرافی
یافته های بالینی
علامت اصلی جفت سر راهی، خونریزی بدون درد است که معمولا تا اواخر سه ماهه دوم یا بعد از آن آشکار نمی شود. معمولا اولین اپیزود خونریزی بعد از هفته 28 حاملگی شروع می شود. ماهیت بدون درد بودن این خونریزی آن است که به دلیل استقرار جفت در قسمت پایین رحم، همه خون به بیرون از رحم راه یافته و لخته ای در پشتجفت تشکیل نمی شود، به این دلیل درد تظاهر بالینی جفت سر راهی نیست.
خونریزی در محل جفت سر راهی اغلب بدون هر گونه هشداری آغاز می شود و خوشبختانه خونریزی اولیه به ندرت به حدی شدید است که سبب مرگ شود. این خونریزی، معمولا خودبخود متوقف می شود اما ممکن است عود کننده باشد. مقدار خونریزی واژینال متغیر است و می تواند خفیف، متوسط یا شدید باشد که ربطی به فعالیت مادر ندارد و ممکن است در حال استراحت هم اتفاق بیفتد.
سونوگرافی
اولین، ساده ترین و دقیق ترین راه تعیین محل جفت، استفاده از سونوگرافی شکمی است که تا 98 درصد می تواند دقت داشته باشد. نتایج مثبت کاذب، اغلب از اتساع مثانه ناشی می شود. بنابراین در صورت وجود نتیجه مثبت، سونوگرافی باید یکبار دیگر با مثانه خالی تکرار شود. گاه در موارد جفت بزرگ نیز ممکن است نتیجه مثبت کاذب به دست آید.
استفاده از سونوگرافی ترانس واژینال، به مقدار قابل توجهی دقت تشخیصی جفت سر راهی یا جفت پایین در بارداری را افزایش می دهد. اگرچه ممکن است چنین به نظر برسد که قرار دادن پروب سونوگرافی در داخل واژن زنان مبتلا به جفت سر راهی خطرناک است اما نشان داده شده است که این تکنیک بی خطر است.
اگرچه از تصویربرداری با MRI برای مشاهده اختلالات جفت از جمله جفت سر راهی استفاده شده اما بعید است این روش بتواند جای سونوگرافی را بگیرد.

نتیجه گیری
در این مقاله به بررسی عوامل ایجاد کننده جفت سر راهی و روش های تشخیص آن با استفاده از یافته های بالینی و سونوگرافی پرداختیم.

مشاوره ویدیویی
ارسال نظر
*پر کردن قسمت هایی که ستاره دارد ضروری است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: