450
کد: 203348
20 تير 1398 - 15:16
علائم عفونت واژن مواردی همچون سوزش، خارش و بوی ناخوشایند هستند. درمان، به نوع عفونت بستگی دارد.

علائم عفونت واژن مواردی همچون سوزش، خارش و بوی ناخوشایند هستند. درمان، به نوع عفونت بستگی دارد. پس اولین قدم، شناسایی نوع عفونت است.
واژینیت یا عفونت واژن شرایط ایجاد کننده‌ی عفونت یا التهاب واژن را توصیف می‌کند. ما در این مقاله به بررسی علائم عفونت واژن، انواع آن و نحوه تشخیص و درمان عفونت واژن می‌ پردازیم.

عفونت‌های واژن یا واژینت
عفونت واژن رایج‌ترین نوع عفونت در زنان در سنین باروری است. واژینیت یک التهاب واژن است که می‌تواند باعث تخریب، خارش و درد شود. علت عفونت واژن معمولاً تغییر در تعادل طبیعی باکتری واژن است. کاهش میزان استروژن پس از یائسگی و برخی از اختلالات پوست نیز می‌تواند باعث واژینیت شود.

انواع عفونت واژن
شایع‌ترین انواع واژینیت عبارت‌اند از:
- عفونت باکتریایی یا واژینوز باکتریایی که نوعی تغییر در فلور باکتریایی طبیعی واژن است که لاکتو باسیل‌ها از بین می‌روند و باکتری‌های بی‌هوازی رشد بیش از حد در آنجا پیدا می‌کنند.
- عفونت‌های مخمری که معمولاً توسط یک قارچ طبیعی به نام Candida albicans ایجاد می‌شود.
- عفونت های انگلی Trichomoniasis که ناشی از انگل است و به طور معمول توسط مقاربت جنسی منتقل می‌شود.
اگر باکتری‌ها، قارچ‌ها یا ویروس‌ها در داخل و اطراف واژن رشد کنند، می‌توانند باعث عفونت واژن شوند. برخی از باکتری‌ها در داخل واژن زندگی می‌کنند (فلور واژن)، دیگر انواع باکتری‌ها، ویروس‌ها و قارچ‌ها نباید در واژن وجود داشته باشند.

علائم عفونت واژن
برخی از عفونت‌های واژن ممکن است نشانه‌ای ایجاد نکنند. شایع‌ترین علائم عفونت واژن عبارت‌اند از:
- خارش واژن
- تغییر مقدار ترشحات واژن
- تغییر رنگ ترشحات واژن
- درد یا سوزش در هنگام ادرار کردن
- درد در هنگام مقاربت
- خونریزی واژینال یا لکه بینی
علائم عفونت واژن نیز بر اساس علت عفونت شما متفاوت است:
- عفونت‌های باکتری معمولاً باعث ترشحات خاکستری، سفید یا زرد رنگ می‌شوند. این ترشحات ممکن است یک بوی ماهی مانند داشته باشند.
- عفونت‌های مخمر معمولاً خارش ایجاد می‌کنند. اگر ترشحات وجود داشته باشد، ممکن است غلیظ و سفید رنگ، شبیه پنیر باشد.
- Trichomoniasis می‌تواند خارش و بوی بد واژن را ایجاد کند. ترشحات این عفونت معمولاً سبز مایل به زرد است و ممکن است کثیف باشد.
- عفونت واژن در شرایط تهدید کننده زندگی نیست. با این حال، شما باید به متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید اگر:
قبلاً عفونت واژن داشته‌اید
- عفونت واژن داشته‌اید اما علائم جدیدی را تجربه می‌کنید
- تب دارید
اگر احساس سوزش واژن دارید و در گذشته عفونت‌های مخمر را تشخیص داده‌اید، احتمالا نیاز به مراجعه به پزشک ندارید. عفونت‌های مخمری را می‌توان در خانه با داروهای ضد قارچی واژینال درمان کرد. با این حال، اگر مطمئن نیستید که یک عفونت مخمر دارید، به متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید.

علل عفونت واژن
عفونت واژن می‌تواند علل زیادی داشته باشد، پزشک عفونت را بر اساس علت آن تشخیص داده و درمان می‌کند. علل رایج عفونت واژن عبارت‌اند از:
عفونت‌های باکتریایی
بعضی از باکتری‌ها معمولاً در واژن شما یافت می‌شوند. رشد بیش از حد باکتری‌های غیر فلور می‌تواند باعث واژینوز باکتریایی شود.
عفونت‌های مخمری
عفونت‌های مخمری معمولاً توسط یک قارچ به نام Candida albicans ایجاد می‌شود. بسیاری از موارد، از جمله آنتی بیوتیک‌ها، می‌توانند تعداد باکتری‌ها و قارچ را در واژن کاهش دهند. این کاهش می‌تواند منجر به رشد بیش از حد مخمر و ایجاد عفونت شود.
عفونت های انگلی
Trichomoniasis این عفونت واژن ناشی از یک انگل پروتوزایی است که می‌تواند از طریق مقاربت جنسی منتقل شود.
آتروفی واژن
این حالت معمولاً بعد از یائسگی اتفاق می‌افتد. همچنین زمانی که میزان استروژن شما کاهش می‌یابد (مانند زمان شیردهی)، کاهش سطح هورمون باعث نازک شدن و خشکی واژن می‌شود. این امر منجر به التهاب مهبل (واژن) می‌شود.
سایر موارد
صابون‌ها، شستشوی بدن، عطرها و واکسن‌های واژینال همه می‌توانند واژن را تحریک کنند و باعث التهاب شوند.

عفونت واژن چگونه تشخیص داده می‌شود
برای تشخیص عفونت واژن، پزشک از شما درباره سابقه بیماری سؤال خواهد کرد. آنها درباره تعداد فعلی شریک جنسی شما و سابقه عفونت‌های واژن قبلی یا عفونت‌های منتقله از راه جنسی (STI) می‌پرسند. پزشک شما همچنین ممکن است امتحان لگن را انجام دهد. در طی این امتحان، پزشک ممکن است نمونه‌ای از تخلیه واژن را جمع آوری کند. آنها این نمونه را برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه ارسال می‌کنند. این می‌تواند به پزشک شما کمک کند تا علت عفونت شما را پیدا کند.

عفونت واژن چگونه درمان می‌شود
درمان عفونت واژن به علت عفونت بستگی دارد. مثلاً:
- قرص مترونیدازول، کرم مترونیدازول یا ژل، یا کرم کولینامایسین یا ژل ممکن است برای عفونت باکتریایی تجویز شود.
کرم یا ضد قارچ ممکن است برای عفونت مخمر تجویز شود.
- قرص‌های مترونیدازول یا تینیدازول ممکن است برای تریکومونیا تجویز شوند.
- کرم‌ها یا قرص‌های استروئیدی ممکن است برای آتروفی واژینال تجویز شوند.
- اگر عفونت شما ناشی از سایر موارد، مانند صابون است، پزشک شما یک محصول دیگر را توصیه می‌کند تا باعث تحریک نشود.
- درمان عفونت واژن به طور کلی بسیار مؤثر است. تشخیص مناسب علائم عفونت واژن، باعث می‌شود تا شما درمان مناسبی را دریافت کنید.

چگونه می‌توان از عفونت واژن جلوگیری کرد؟
از همه عفونت‌های واژن نمی‌توان جلوگیری کرد. استفاده از کاندوم در طی مقاربت جنسی موجب جلوگیری از گسترش STI ها خواهد شد. همچنین خطر ابتلا به آن را کاهش می‌دهد. بهداشت مناسب می‌تواند به جلوگیری از عفونت‌های واژن کمک کند. در صورت امکان، شما باید لباس زیر پنبه ای و جوراب شلواری با نخ پنبه داشته باشید. این امر می‌تواند خطر ابتلا به التهاب واژن و تحریک واژن را کاهش دهد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنم؟
اگر ناراحتی ناخواسته در واژن احساس می‌کنید و علائم عفونت واژن که در بالا ذکر شد را در خود تشخیص داده‌اید، فوراً به متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید.

عوامل خطر
عواملی که خطر ابتلا به عفونت واژن را افزایش می‌دهند عبارت‌اند از:
- تغییرات هورمونی، مانند موارد مرتبط با بارداری، قرص‌های ضد بارداری یا یائسگی
- فعالیت جنسی
- داشتن یک عفونت منتقله از راه جنسی
- داروها، مانند آنتی بیوتیک‌ها و استروئید‌ها
- استفاده از spermicides برای کنترل زایمان
- دیابت کنترل نشده
- استفاده از محصولات بهداشتی غیر استاندارد
- استفاده از لباس‌های زیر مرطوب یا تنگ
- استفاده از دستگاه داخل رحمی (IUD) برای کنترل بارداری

عوارض جانبی
زنان مبتلا به تریکومونیاز یا واژینوز باکتریایی در معرض خطر بیشتری از ابتلا به عفونت‌های منتقله از راه جنسی به دلیل التهاب ناشی از این اختلالات هستند. در زنان باردار، واژینوز باکتریایی علامت دار و ترشومنیازیس با زایمان زودرس و نوزادان کم وزن همراه است.

جلوگیری
بهداشت خوب ممکن است از برخی از انواع این عفونت جلوگیری کند و برخی از علائم عفونت واژن را تسکین دهد، از جمله:
- اجتناب از حمام‌های داغ و عمومی.
- اجتناب از تحریک‌کنندگان شامل تامپون های عطر، پد و صابون‌های معطر
- خشک کردن ناحیه تناسلی بعد از ادرار کردن
- لباس زیر پنبه ای
- اجتناب از پوشیدن لباس‌های مرطوب

مشاوره ویدیویی
ارسال نظر
*پر کردن قسمت هایی که ستاره دارد ضروری است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: