177
کد: 203515
20 تير 1398 - 09:25
اکثر عمل‌های برجسته‌سازی سینه و پروتز سینه معمولاً مشکل خاصی ایجاد نمی‌کنند به جز در مواردی نادر که عوارضی را در بر دارند.

اکثر عمل‌های برجسته‌سازی سینه و پروتز سینه معمولاً مشکل خاصی ایجاد نمی‌کنند به جز در مواردی نادر که عوارضی را در بر دارند. با این حال داوطلبان باید از پروتز سینه و عوارض آن و همچنین خطرات احتمالی عمل پروتز سینه کاملاً آگاه باشند. طبق اظهارات انجمن جراحان پلاستیک آمریکا (ASPS) عوارض بالقوه عمل پروتز سینه شامل عفونت، خونریزی، مشکلات ناشی از بیهوشی، هماتوم، موج‌دار شدن پروتز و به وجود آمدن اِسکارهای غیرطبیعی می‌باشد. البته عوارض دیگری نیز وجود دارند. طبق گفته‌های متخصصانی که با آن‌ها صحبت کردیم بدشکلی سینه‌ها، انقباض کپسولی، موج‌دار شدن پروتز سینه و جابجایی آن از مشکلات عدیده‌ای هستند که ممکن است پس از این عمل رخ دهند. لازم به ذکر است علیرغم جنجال زیادی که در مورد امکان وقوع نوعی سرطان سینه با نام لنفوم سلول بزرگ انعطاف پذیر (ALCL) در رسانه‌ها شده، باید بدانید که احتمال ابتلا به این بیماری در اثر پروتز سینه بسیار کم است، اما احتمال وقوع آن در اثر استفاده از پروتز سینه بافت‌دار بیشتر است.

انقباض کپسولی
انقباض کپسولی از شایع‌ترین عوارض ناشی از پروتز سینه است. نرخ بروز انقباض کپسولی چیزی بین ۱۵ الی ۴۵ درصد است. به بافت اِسکاری که اطراف پروتز سینه شکل می‌گیرد کپسول می‌گویند. هنگامی که بافت اِسکار دور کسپول را می‌گیرد، سفت شده و تغییر شکل می‌دهد. به این عارضه انقباض کپسولی می‌گویند که موجب درد شدید سینه‌ها می‌گردد. البته احتمال بروز انقباض کپسولی که بر روی نتایج حاصل از عمل تاثیر بگذارد یا موجب درد شدید شود کم است (چیزی حدود ۳ الی ۹ درصد در یک دوره زمانی ۱۰ ساله). اما انقباض کپسولی هنوز هم عارضه‌ای است که جراحان پلاستیک بسیار آن را جدی می‌گیرند و توصیه‌هایی را در مورد آن به بیماران خود ارائه می‌دهند چراکه در صورت وقوع درمان آن بسیار سخت است. اگر این عارضه به درستی درمان نشود احتمال بازگشت آن ۸۰ الی ۱۰۰ درصد است.
برای درمان انقباض کپسولی باید پروتز سینه را برداشته و کپسولکتومی به صورت کامل انجام شود، پس از آن می‌توان پروتز سینه جدیدی را جایگزین کرد یا همان پروتز سینه قبلی را سر جای خودش گذاشت.
باید خاطرنشان کرد که احتمال وقوع انقباض کپسولی در پروتز سینه آب‌نمکی نسبت به پروتز سینه سیلیکونی کمتر است. اگر پروتز سینه در زیر ماهیچه سینه قرار داده شود خطر ابتلا به انقباض کپسولی کاهش خواهد یافت و اگر در زیر بافت سینه قرار بگیرد خطر ابتلا به این عارضه افزایش می‌یابد. برای درمان انقباض کپسولی باید پروتز سینه را برداشته و کپسولکتومی به صورت کامل انجام شود.

بدشکلی سینه‌ها
این عارضه که با نام حباب دوگانه نیز شناخته می‌شود متداول‌ترین عارضه‌ای است که در اثر پروتز سینه رخ می‌دهد. این مشکل زمانی رخ می‌دهد که پروتز سینه در موقعیت بالای دیواره قفسه سینه قرار گرفته و بافت سینه در زیر آن قرار بگیرد. این مشکل می‌تواند در اثر انقباض کپسولی و یا تصمیم‌گیری ضعیف پزشک یا بیمار اتفاق بیافتد. برای مثال ممکن است داوطلبی که هم به لیفت سینه و هم به پروتز سینه نیاز دارد جهت جلوگیری از بروز اِسکار ابتدا لیفت سینه را انجام دهد. این امر باعث می‌شود که پروتز در موقعیت بسیار بالایی در سینه قرار گرفته و بافت سینه در زیر آن آویزان شود. به مرور زمان و در اثر بارداری بافت سینه شُل و آویزان می‌شود اما پروتز سینه در جای خود باقی می‌ماند. این مشکلی است که حتی در صورت جایگذاری بدون نقص پروتز سینه، بسیاری از خانم‌ها در دراز مدت با آن مواجه خواهند شد. جهت درمان بدشکلی سینه‌ها می‌توان پروتز فعلی را برداشت و پروتز سینه جدیدی را جایگزین آن کرد و یا عمل لیفت سینه را انجام داد.
بدشکلی سینه‌ها زمانی رخ می‌دهد که پروتز سینه در موقعیت بالای دیواره قفسه سینه قرار گرفته و بافت سینه در زیر آن قرار بگیرد.
اگر مقصر اصلی بروز این عارضه انقباض کپسولی باشد اکثر خانم‌هایی که دچار بدشکلی سینه شده‌اند اصلاً نیازی به لیفت سینه نخواهند داشت. در چنین مواردی از بین بردن کپسول و تعویض پروتزها تنها کاری است که باید انجام شود. نوع نادری از «حباب دوگانه» وجود دارد که در آن پروتز سینه به جای ایجاد برآمدگی و جلو آمدن در زیر خط سینه قرار می‌گیرد. این امر موجب ایجاد خطی در قسمت پایینی سینه می‌شود. خوشبختانه این مشکل بسیار غیرمتداول است و امکان بروز آن بسیار کم است. می‌توان بدشکلی سینه‌ها را به روش‌های مختلفی درمان کرد. یکی از راه‌های درمان آن آزاد کردن کپسول قرار گرفته در زیر پروتز سینه و ایجاد یک پاکت سینه جدید برای پروتز می‌باشد. برای مثال اگر پروتز قبلاً در زیر ماهیچه سینه قرار گرفته می‌توان آن را در بالای آن قرار داد یا بالعکس.

موج‌دار شدن پروتز سینه
نشانه این عارضه موج‌دار شدن سطح پروتز سینه است و زمانی رخ می‌دهد که بافت روی پروتز به آن بچسبد. این مشکل معمولاً در قسمت جانبی و درونی سینه رخ می‌دهد. پوشش ناکافی بافت سینه، بیش از حد پُر کردن و یا کمتر پُر کردن پروتز سینه عواملی هستند که می‌تواند موجب موج‌دار شدن پروتز سینه شوند. این مشکل معمولاً در مورد پروتزهای آب‌نمکی و آن‌هایی که در زیر غده شیری (روی ماهیچه سینه) قرار می‌گیرند رخ می‌دهد.
موج‌دار شدن پروتز پس از عمل برجسته‌سازی سینه امری رایج است و بیشتر در مواردی رخ می‌دهد که پروتزها بافت‌دار یا آب‌نمکی بوده و یا بافت سینه داوطلب بسیار نازک و یا کم باشد که با لمس پروتز سینه می‌توان متوجه آن شد. در هر صورت بهترین درمان انجام جراحی اصلاحی سینه است. می‌توان این عارضه را با تعویض پروتزها و کار گذاشتن پروتزهای بزرگتر، سیلیکونی و یا نرم‌تر درمان کرد. با استفاده از عمل پیوند چربی نیز می‌توان اختلالات و بی‌نظمی‌های ایجاد شده بر روی پروتز را کاهش داد.

جابجایی پروتز سینه (در رفتن پروتز از زیر سینه)
این عارضه زمانی رخ می‌دهد که پروتز به سمت قسمت پایینی سینه حرکت کرده و فاصله میان نوک پستان و خط زیر سینه را زیاد کند. در نتیجه نوک پستان در موقعیت بالاتری از سینه قرار گرفته، قسمت بالای سینه حالتی تخت پیدا کرده و تمامی برجستگی به قسمت پایینی سینه منتقل می‌شود.
افرادی که قابلیت ارتجاعی پوستشان ضعیف است بیشتر در معرض ابتلا به این عارضه قرار دارند. این مشکل زمانی حادتر می‌شود که با موج‌دار شدن پروتز همراه شود. استفاده از پروتزهای بسیار بزرگ سینه نیز احتمال ابتلا به این عارضه را افزایش می‌دهند. ضعیف بودن قابلیت ارتجاعی پوست می‌تواند در بارداری، شیردهی، کاهش وزن شدید، میزان زیاد چربی سینه، مصرف داروهای خاص و … ریشه داشته باشد. در رفتن پروتز از زیر سینه نیز مانند دیگر جابجایی‌های پروتز سینه به وسیله عمل جراحی درمان می‌شود. در این عمل قسمت پایینی کیسه پروتز به صورت افق بخیه زده می‌شود تا فاصله بین نوک پستان و خط زیر سینه کم شود. احتمال در رفتن پروتز از زیر سینه نسبت به دیگر مشکلات و عوارض پروتز سینه بسیار کمتر است.

پاره شدن پروتز سینه
پاره شدن پروتز سینه یعنی پوسته سیلیکونی پروتز پاره می‌شود. این عارضه هم در پروتزهای آب‌نمکی (سالین) و هم پروتزهای سیلیکونی رخ می‌دهد. در صورتی که پروتزهای آب‌نمکی پاره شوند اکثر متوجه آن می‌شوید چراکه محلول آب‌نمک درون آن خالی شده و پروتز تخت می‌شود. درست است که این موضوع کمی ترسناک به نظر می‌رسد اما مطمئن باشید هیچ مشکلی برایتان ایجاد نخواهد کرد.
کاملاً مشخص است که پروتزها باید تعویض شوند. اگر زمان کافی برای انجام جراحی ندارید می‌توان پروتز دیگر را هم خالی کرد تا تقارن سینه‌ها برقرار شود. این کار در مطب دکتر، تحت بی‌حسی موضعی و با استفاده از یک سوزن انجام می‌شود. پس از این کار هر زمان که آماده بودید می‌توانید برای تعویض پروتزها مراجعه کنید.
درحالیکه پاره شدن پروتزهای آب‌نمکی کاملاً مشهود می‌شود اما تشخیص پارگی پروتزهای سیلیکونی راحت نیست. از آنجایی که محتوای پروتزهای سیلیکونی چسبندگی بیشتری دارند و سریعاً توسط بدن جذب نمی‌شوند نمی‌توان پارگی آن‌ها را به راحتی تشخیص داد. ممکن است فقط از طریق ماموگرافی بتوان پارگی پروتز سینه سیلیکونی را تشخیص داد.
اگر پارگی درون کپسولی باشد (یعنی داخل دیواره بافت اِسکار اطراف پروتز رخ داده باشد) و به انقباض کپسولی نیز مبتلا نشده باشید، نمی‌توان پارگی را تشخیص داد. اما از طریق MRI می‌توان به پارگی پروتزهای سیلیکونی پی برد. پاره شدن پروتزهای سیلیکونی می‌تواند موجب ایجاد درد و تغییر شکل سینه‌ها شود. البته متخصصان می‌گویند که پاره شدن پروتز سینه، چه آب‌نمکی باشد و چه سیلیکونی، خطرناک نیست. سیلیکون در سر تا سر بدن نشت پیدا نمی‌کند و آب‌نمک هم که طبیعتاً توسط بدن جذب می‌شود. رفع این مشکل حالت اضطراری و اورژانسی ندارد اما در اولین فرصت باید پروتزهای سینه پاره شده را برداشته، کیسه پروتز را تمیز کرده و پروتزهای جدیدی را جایگزین کرد. برداشتن کامل پروتزهای سیلیکونی کمی سخت است. گذاشتن یک کیسه جدید در سینه احتمال بروز مشکلات دیگری نظیر عفونت و انقباض کپسولی را کاهش می‌دهد.

سیماستیا
زمانی که یکی یا هر دوی پروتزها به قدری در خط وسط سینه به یکدیگر نزدیک می‌شوند که با یکدیگر برخورد می‌کنند به آن سیماستیا می‌گویند. این عارضه زمانی رخ می‌دهد که کپسول‌هایی که طبیعتاً اطراف پروتز را شکل می‌دهند بسیار به خط وسط سینه نزدیک باشند. دو عامل است که احتمال ابتلا به سیماستیا را در فرد بالا می‌برد: زمانی که پروتزها خیلی بزرگ یا عریض باشند، و زمانی که دیواره سینه حالت برجسته و دندانه‌دار داشته باشد (سینه قیفی شکل). در هر دو صورت معمولاً سیماستیا به دلیل جداسازی بیش از حد قسمت داخلی کیسه پروتز توسط جراح رخ می‌دهد. سیماستیا به اندازه دیگر مشکلات پروتز سینه دردناک نیست اما درمان آن سخت است. برای درمان این عارضه باید عمل جراحی دیگری انجام داد و از آنجایی که در این عمل نیاز به ایجاد برش‌های بزرگ و جدید نیست باید از بخیه‌های داخلی برای جدا کردن کیسه‌های پروتز استفاده کرد. در نتیجه باید سایز پروتزهای سینه را نیز کاهش داد چون کیسه‌های پروتز کوچک‌تر می‌شوند. در چنین شرایطی معمولاً کپسول‌ها بسیار نازک هستند و قدرت بافت هم به مقداری نیست که بتواند بخیه‌ها را نگاه دارد. به همین دلیل برخی جراحان ترجیح می‌دهند تا کیسه جدیدی بسازند.

جلوگیری از بروز عوارض پروتز سینه
همه جراحی‌ها صرفنظر از اقدامات احتیاطی خطرات و عوارضی را به دنبال دارند. انتخاب یک تیم جراحی ماهر و با تجربه بهترین راه برای به حداقل رساندن عوارض بالقوه است. طبق اظهارات انجمن جراحان پلاستیک آمریکا ۲۹۰٫۰۰۰ نفر در سال ۲۰۱۶ عمل پروتز سینه را انجام داده‌اند که این باعث شده تا پروتز سینه بیشترین عمل جراحی انجام شده تا به امروز باشد. این یعنی تیم‌های پزشکی حرفه‌ای زیادی در دسترس هستند.
بسیار مهم است که جهت محدود کردن خطرات و به حداقل رساندن عوارض، نگرانی‌های خود را با دکتر در میان گذاشته و کاملاً از دستورالعمل‌های او پیروی نمایید.

مشاوره ویدیویی
ارسال نظر
*پر کردن قسمت هایی که ستاره دارد ضروری است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: