علت ایجاد واریکوسل چیست؟

به بزرگ شدن وریدهای موجود در کیسه‌ ی بیضه (کیسه‌ ی پوستی گشاد حاوی بیضه ‌ها) واریکوسل می ‌گویند.

به بزرگ شدن وریدهای موجود در کیسه‌ ی بیضه (کیسه‌ ی پوستی گشاد حاوی بیضه ‌ها) واریکوسل می ‌گویند. این بیماری مشابه عروق واریسی‌ هستند که ممکن است در پای خود مشاهده کنید.
واریکوسل از علل شایع کاهش تعداد و کیفیت اسپرم می ‌باشد؛ این مشکل می ‌تواند منجر به ناباروری شود. البته همه‌ی موارد واریکوسل هم بر تولید اسپرم تأثیر نمی ‌گذارند. این بیماری همچنین می ‌تواند مانع تکامل طبیعی بیضه ‌ها یا موجب کوچک شدن آن ‌ها شود.
بیشتر واریکوسل ‌ها به‌تدریج و در طول زمان ایجاد می ‌شوند. خوشبختانه تشخیص بیشتر موارد این بیماری ساده است و اغلب آن‌ها نیازی به درمان ندارند. اگر علایمی به همراه داشته ‌باشد، غالباً می‌ توان آن را با جراحی معالجه کرد.

علایم
واریکوسل اغلب علامتی ایجاد نمی ‌کند؛ ولی در موارد نادر ممکن است دردناک باشد. این درد ممکن است ویژگی ‌های زیر را داشته ‌باشد:
تیز یا مبهم باشد
در حالت ایستاده یا با انجام فعالیت فیزیکی، به‌ خصوص برای زمان‌ های طولانی، تشدید شود.
در طول روز به ‌تدریج تشدید شود
وقتی به پشت دراز بکشید، کاهش یابد
در باروری فرد اختلال ایجاد کند
با گذشت زمان، ممکن است علایم بیماری بزرگ‌تر و واضح‌تر شود. این بیماری را بصورت “کیسه‌ای پر از کرم” هم توصیف می ‌کنند. این مشکل ممکن است موجب ورم بیضه (تقریباً همیشه بیضه‌ی سمت چپ) شود.

زمان مراجعه به پزشک
از آنجا که واریکوسل معمولاً علامتی ایجاد نمی‌کند، غالباً نیازی به درمان ندارد. این بیماری ممکن است در حین تست‌ باروری یا معاینات روتین تشخیص داده‌شود.
اگر بیضه ‌تان درد گرفت یا ورم کرد، توده‌ای در کیسه ‌ی بیضه‌ ی خود مشاهده کردید، اندازه ‌ی بیضه‌ هایتان با یکدیگر متفاوت بود، در جوانی دچار واریکوسل شدید و یا دچار مشکلات باروری شدید، به پزشک مراجعه کنید. بعضی از بیماری‌ ها می‌ توانند موجب درد بیضه یا ایجاد توده‌ای در کیسه ‌ی بیضه شوند که تعدادی از آن‌ها را باید فوراً معالجه کرد.

علل ایجاد واریکوسل
طناب اسپرماتیک بیضه ‌ها را خونرسانی می ‌کند. علت ایجاد واریکوسل هنوز بطور قطعی مشخص نشده ‌است.
البته بسیاری از متخصصان بر این عقیده‌اند که واریکوسل زمانی ایجاد می‌شود که دریچه‌های وریدهای موجود در طناب اسپرماتیک، مانع جریان یافتن مناسب خون شوند. تجمع خون ناشی از این امر، موجب اتساع وریدها می‌شود. این وضعیت ممکن است به بیضه‌ها آسیب بزند و باروری را کاهش دهد.
واریکوسل معمولاً در دوران بلوغ ایجاد می‌شود و به دلیل موقعیت ورید تستیکولار چپ، غالباً بیضه‌ی چپ را درگیر می‌کند.

ریسک ‌فاکتورها
این بیماری ممکن است عوارض زیر را به دنبال داشته‌باشد:
کوچک شدن (آتروفی) بیضه‌ی مبتلا. بیضه از لوله‌های اسپرم‌ساز تشکیل شده‌است و وقتی مثلاً بر اثر واریکوسل آسیب ببیند، کوچک و نرم می‌شود. آنچه موجب کوچک شدن بیضه می‌شود، مشخص نیست. دریچه‌های معیوب وریدی موجب تجمع خون در وریدها می‌شوند؛ این امر باعث می‌شود فشار خون وریدها افزایش یابد و بافت‌ها در معرض سموم خون قرار گیرند؛ درنتیجه ممکن است بیضه آسیب ببیند.
ناباروری. واریکوسل ممکن است موجب بالا رفتن دمای داخل یا اطراف بیضه شود؛ این امر تولید، تحرک و عملکرد اسپرم‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

منبع: محب