روش تربیتی مونتهسوری چیست و چه مزایایی دارد؟
روش تربیتی مونتهسوری یکی از شناختهشدهترین رویکردهای آموزشی کودکمحور در جهان است که توسط ماریا مونتهسوری، پزشک و آموزگار ایتالیایی، در اوایل قرن بیستم پایهگذاری شد. این روش بر اساس مشاهده علمی رفتار کودکان شکل گرفت و معتقد است کودک به طور طبیعی تمایل به یادگیری دارد و اگر در محیطی مناسب و ساختارمند قرار گیرد، میتواند با استقلال، تمرکز و انگیزه درونی رشد کند. در این رویکرد، نقش معلم از «آموزشدهنده مستقیم» به «راهنما و تسهیلگر» تغییر میکند.
فهرست مطالب
- فلسفه و مبانی نظری مونتهسوری
- ویژگیهای کلاس مونتهسوری
- حوزههای اصلی آموزش در مونتهسوری
- نقش معلم در روش مونتهسوری
- مزایای روش مونتهسوری
- چالشها و محدودیتهای روش مونتهسوری
- روش مونتهسوری برای چه کودکانی مناسب است؟
- روش تربیتی مونتسوری از چه سنی قابل اجراست؟
- ابزار مونتسوری چیست؟
- اجرای مونتهسوری در خانه
- سوالات متداول
فلسفه و مبانی نظری مونتهسوری
هسته اصلی این روش بر چند اصل اساسی استوار است:
۱. احترام به کودک
در مونتهسوری، کودک به عنوان فردی مستقل با ظرفیتهای بالقوه در نظر گرفته میشود. به نیازهای رشدی، ریتم یادگیری و علایق او احترام گذاشته میشود و مقایسه با دیگران جایگاهی ندارد.
۲. ذهن جذبکننده
مونتهسوری معتقد بود کودکان بهویژه در شش سال اول زندگی دارای «ذهن جذبکننده» هستند؛ یعنی بدون تلاش آگاهانه، اطلاعات محیط را جذب میکنند. به همین دلیل، کیفیت محیط آموزشی در این سنین بسیار تعیینکننده است.
بیشتر بخوانید: ویژگیهای یک مهدکودک خوب
۳. دورههای حساس رشد
کودکان در بازههای زمانی خاصی آمادگی بیشتری برای یادگیری مهارتهای مشخص دارند، مانند زبان، نظم، حرکت یا مهارتهای اجتماعی. اگر آموزش در این دورههای حساس ارائه شود، یادگیری عمیقتر و پایدارتر خواهد بود.
۴. استقلال و خودانضباطی
در این روش، هدف اصلی تربیت کودکانی مستقل، مسئول و دارای خودکنترلی است، نه کودکانی وابسته به تشویق یا تنبیه بیرونی.

به نقل از englishmontessorischool.com
Practical life activities, a core part of Montessori education, support independence by teaching children how to care for themselves and their environment. These activities strengthen fine and gross motor skills, improve concentration, and promote responsibility
فعالیتهای عملی زندگی، که بخش اصلی آموزش مونتهسوری هستند، با آموزش نحوه مراقبت از خود و محیط اطراف به کودکان، استقلال آنها را تقویت میکنند. این فعالیتها مهارتهای حرکتی ظریف و درشت را تقویت میکنند، تمرکز را بهبود میبخشند و مسئولیتپذیری را ارتقا میدهند.
ویژگیهای کلاس مونتهسوری
کلاسهای مونتهسوری ساختاری متفاوت از کلاسهای سنتی دارند:
- محیط از پیش آماده شده و متناسب با قد و توانایی کودک طراحی میشود.
- وسایل آموزشی واقعی و کاربردی هستند، نه صرفاً اسباببازی.
- کودکان در انتخاب فعالیت آزادند، اما این آزادی در چارچوب نظم و قوانین مشخص انجام میشود.
- گروههای سنی ترکیبی هستند (مثلاً ۳ تا ۶ سال)، تا یادگیری اجتماعی و همکاری تقویت شود.
- هر کودک با سرعت خودش پیش میرود و سیستم نمرهدهی رقابتی وجود ندارد.
حوزههای اصلی آموزش در مونتهسوری
فعالیتها در این روش معمولاً در پنج حوزه اصلی سازماندهی میشوند:
۱. مهارتهای زندگی عملی
فعالیتهایی مانند ریختن آب، بستن دکمه، جارو کردن یا آمادهسازی غذا که به تقویت تمرکز، هماهنگی حرکتی و استقلال کمک میکنند.
۲. آموزش حسی
ابزارهای خاصی برای تقویت حس بینایی، شنوایی، لامسه، بویایی و چشایی طراحی شدهاند تا کودک مفاهیم انتزاعی را از طریق تجربه ملموس درک کند.
۳. زبان
آموزش خواندن و نوشتن از طریق حروف برجسته، صداشناسی و داستانگویی انجام میشود و معمولاً کودکان زودتر از سیستم سنتی به سواد پایه دست مییابند.
۴. ریاضیات
مفاهیم ریاضی با ابزارهای عینی مانند مهرهها و میلههای عددی آموزش داده میشود تا کودک ابتدا مفهوم را لمس کند و سپس به نماد برسد.
۵. فرهنگ و علوم
شامل جغرافیا، زیستشناسی، هنر و موسیقی است که با رویکردی اکتشافی و عملی ارائه میشود.
نقش معلم در روش مونتهسوری
در این سیستم، معلم بیشتر نقش مشاهدهگر و هدایتکننده دارد. او محیط را آماده میکند، فعالیت مناسب را معرفی میکند و سپس به کودک اجازه میدهد به صورت مستقل کار کند. مداخله مستقیم فقط زمانی انجام میشود که ضروری باشد. این رویکرد باعث تقویت تمرکز و مسئولیتپذیری کودک میشود.

مزایای روش مونتهسوری
برخی از مزایای به کار گرفته شده در روش تربیتی مونته سوری عبارتند از:
- افزایش استقلال و اعتماد به نفس
- تقویت تمرکز و خودانضباطی
- رشد مهارتهای اجتماعی در گروههای سنی ترکیبی
- یادگیری عمیق و مفهومی به جای حفظ طوطیوار
- پرورش انگیزه درونی برای یادگیری
چالشها و محدودیتهای روش مونتهسوری
البته روش تربیتی مونتسوری چالشها و محدودیتهای نیز دارد که از مهمترین آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- نیاز به معلمان آموزشدیده و تخصصی
- هزینه بالاتر برخی مراکز مونتهسوری
- احتمال دشواری تطبیق کودک با سیستمهای آموزشی سنتی بعدی
- برداشتهای سطحی و اجرای ناقص این روش در برخی مراکز
روش مونتهسوری برای چه کودکانی مناسب است؟
این روش بهویژه برای کودکانی که کنجکاو، فعال و علاقهمند به یادگیری تجربی هستند بسیار مناسب است. همچنین برای کودکانی که نیاز به تقویت تمرکز یا استقلال دارند میتواند مفید باشد. با این حال، انتخاب این روش باید بر اساس ویژگیهای شخصیتی کودک، ارزشهای خانواده و کیفیت اجرای مرکز آموزشی انجام شود.
روش تربیتی مونتسوری از چه سنی قابل اجراست؟
روش مونتهسوری از بدو تولد قابل اجراست، اما نحوه اجرا در هر بازه سنی متفاوت و متناسب با نیازهای رشدی کودک طراحی میشود. این رویکرد یک سیستم یکپارچه از تولد تا حدود ۱۸ سالگی را پوشش میدهد، هرچند بیشترین تمرکز و شهرت آن مربوط به دوره پیشدبستانی است. هرچه اجرای اصول مونتهسوری در سنین پایینتر آغاز شود، تأثیر آن بر شکلگیری استقلال و الگوهای رفتاری کودک عمیقتر خواهد بود.
بیشتر بخوانید: بهترین سن برای مهدکودک
در ادامه تقسیمبندی سنی در مونتهسوری را دقیقتر میبینید:
از تولد تا ۳ سالگی
این مرحله پایهایترین دوره رشد است. تمرکز بر رشد حرکتی، زبان، نظم و استقلال اولیه است. محیط باید ایمن، ساده و در دسترس کودک باشد. فعالیتها شامل تقویت مهارتهای حرکتی ظریف و درشت، توسعه گفتار، و مشارکت در کارهای ساده روزمره است. در این سن، یادگیری کاملاً از طریق تجربه حسی و تعامل با محیط انجام میشود.

۳ تا ۶ سالگی
این دوره مشهورترین مرحله مونتهسوری است. کودک وارد کلاسهای ساختارمند مونتهسوری میشود و با ابزارهای ویژه در حوزههای زندگی عملی، حسی، زبان و ریاضیات کار میکند. استقلال، تمرکز عمیق و خودانضباطی در این سن به شکل چشمگیری رشد میکند.
۶ تا ۱۲ سالگی
در این مرحله تفکر منطقی و انتزاعی تقویت میشود. آموزشها پروژهمحور و اکتشافیتر میشوند. علوم، تاریخ، جغرافیا و ریاضیات پیشرفتهتر به صورت مفهومی آموزش داده میشوند.
۱۲ تا ۱۸ سالگی
تمرکز بر مسئولیتپذیری اجتماعی، کار گروهی، مهارتهای زندگی و آمادگی برای بزرگسالی است. در این دوره یادگیری بیشتر مبتنی بر پروژههای واقعی و تجربههای عملی در جامعه است.
ابزار مونتسوری چیست؟
در روش مونتهسوری، ابزار یا وسایل آموزشی به مجموعهای از وسایل طراحیشده گفته میشود که کودک با استفاده از آنها میتواند مفاهیم علمی، ریاضی، زبانی، حسی و مهارتهای عملی را به صورت تجربی و مستقل یاد بگیرد. این وسایل طوری ساخته شدهاند که کودک بتواند بدون توضیح مستقیم معلم، با آنها کار کند و خود متوجه اشتباهاتش شود. ویژگی اصلی این ابزارها ملموس بودن، جذابیت، هدفمند بودن و امکان تجربه حسی است، به طوری که کودک مفاهیم انتزاعی را ابتدا از طریق لمس و مشاهده درک کند.
ابزارهای مونتهسوری معمولاً در چند حوزه اصلی دستهبندی میشوند: وسایل زندگی عملی مانند جارو، ظرف و ابزار لباسپوشیدن برای تقویت استقلال و هماهنگی حرکتی؛ وسایل حسی مانند تختههای بافتدار، بلوکهای رنگی و جعبههای بویایی برای پرورش حواس پنجگانه؛ وسایل زبان و خواندن شامل حروف برجسته و کارتهای صدا برای آموزش نوشتن و خواندن؛ وسایل ریاضیات مانند مهرههای عددی و میلههای شمارش برای درک مفاهیم عدد و عملیات ریاضی؛ و وسایل علوم و فرهنگ مانند نقشههای جغرافیا، مدل حیوانات و ساعتهای آموزشی برای آشنایی با محیط و مفاهیم علمی و اجتماعی. این وسایل به کودک کمک میکنند تا یادگیری را به صورت فعال، مستقل و با انگیزه درونی تجربه کند..

اجرای مونتهسوری در خانه
والدین میتوانند اصول مونتهسوری را در خانه نیز پیاده کنند:
- ایجاد محیط منظم و در دسترس کودک
- دادن مسئولیتهای کوچک متناسب با سن
- محدود کردن اسباببازیهای اضافی و تمرکز بر کیفیت
- احترام به انتخابهای کودک در چارچوب قوانین خانه
- پرهیز از دخالت بیش از حد در فعالیتهای مستقل کودک
سخن پایانی
روش تربیتی مونتهسوری یک رویکرد علمی و کودکمحور است که بر استقلال، احترام و یادگیری تجربی تأکید دارد. در این سیستم، محیط آموزشی نقش کلیدی ایفا میکند و کودک با هدایت غیرمستقیم معلم، مسیر رشد خود را طی میکند. اگر به دنبال روشی هستید که علاوه بر آموزش مهارتهای علمی، شخصیت مستقل و مسئول در کودک پرورش دهد، مونتهسوری میتواند یکی از گزینههای قابل تأمل باشد.
برای ارسال نظر کلیک کنید
▼