استایلی شوخ طبع و بیخیال با کمی چاشنی اغراق!

بررسی استایل و طراحی لباس فیلم کمدی «خرچنگ»
نقش سعید، با بازی حامد آهنگی، ترکیبی از استایلهای آشنای طبقه متوسط شهری و چاشنی طنز بصری است.
فیلم «خرچنگ» با بازی حامد آهنگی و کارگردانی مصطفی شایسته، یک کمدی اجتماعی است که با ترکیب طنز و روایتهای موقعیتمحور، فضایی متفاوت درسینمای ایران خلق کرده است. از آنجایی که این فیلم حال و هوای کلیپمحوردارد، طراحی لباس و استایل کاراکترها هم بیشتر به جنبههای بصری وشخصیتپردازی نمایشی متکی است تا واقعگرایی مطلق.
استایل حامد آهنگی (سعید)؛ ترکیبی از تناقض و اغراق
نقش سعید، با بازی حامد آهنگی، ترکیبی از استایلهای آشنای طبقه متوسط شهری و چاشنی طنز بصری است. لباسهای او معمولاً رنگهای تند و طرحهایشلوغ دارند که کاملاً با شخصیت بیخیال و شوخطبعش هماهنگ است. در بعضی از سکانسها هم، ظاهر او انگار قرار است استایل مردان میانسالی را که هنوز به مُد جوانپسند علاقه دارند، با کمی اغراق به نمایش بگذارد و درعینحال شوخیای هم با این تیپها بکند!
استایل گوهر خیراندیش (پری)؛ ترکیب کلاسیک و کمدی
شخصیت پری در فیلم، تصویری از یک بانوی سالخورده اما خوشپوش و سنتی را ارائه میدهد. او مانتوهای مجلسی، روسریهای طرحدار و اکسسوریهای درخشان به تن دارد که حس جا افتادگی و اقتدار را به کاراکترش اضافه میکند. البته، در برخی صحنهها تغییراتی در ظاهر او ایجاد میشود که نشاندهنده پیچیدگی شخصیتش و مسیر داستانی اوست.
چرا استایلها در این فیلم مهماند؟
در فیلمی که ساختارش ترکیبی از موقعیتهای طنز است، لباس و گریم نقش مهمی در تعریف شخصیتها دارند. طراحی استایلها نه تنها با جنس کمدی فیلم هماهنگ است، بلکه ویژگیهای شخصیتها را هم پررنگتر میکند. اغراق دربعضی از عناصر ظاهری، بازی با رنگهای تند و ایجاد تضادهای بصری، باعث میشود حتی در سکانسهایی که فیلم انسجام روایی کمتری دارد، باز هم کاراکترها هویت مشخص خودشان را حفظ کنند.«خرچنگ» از نظر طراحی استایل، نمونهای از ترکیب عناصر واقعگرایانه و اغراقشده در سینمای کمدی ایران است. لباسهای شخصیتها شاید مطابق مد روز نباشند، اما کاملاً در خدمت فضای طنز فیلم عمل میکنند. این انتخاب، هم شخصیتها را عمیقتر میکند و هم تجربهای بصری جذاب برای مخاطب میسازد.
مریم محمودخواه
فشن ژورنالیست و تحلیلگر مد و استایل
تماشای خرچنگ از اینجا