96
کد: 214224
27 آبان 1398 - 22:47
اختلال کم توجهی-بیش فعالی یک اختلال ذهنی است که می‌تواند موجب افزایش بیش از حد فعالیت، بدون تفکر قبلی شود.

اختلال کم توجهی-بیش فعالی یک اختلال ذهنی است که می‌تواند موجب افزایش بیش از حد فعالیت، بدون تفکر قبلی شود. افراد مبتلا به این اختلال همچنین دارای یک سری علائم هستند که در ادامه به بررسی آن ها خواهیم پرداخت.
طبق گزارش انجمن اختلالات نقص توجه 5٪ از بزرگسالان یا 11 میلیون نفر از آمریکایی‌ها مبتلا به ADHD هستند که مخفف کلمه ی Attention-deficit hyperactivity disorder است. مطالعه JAMA در سال 2018 نشان می‌دهد که تعداد موارد مبتلا بهADHD در 20 سال گذشته افزایش یافته است، که بخشی از آن به دلیل افزایش آگاهی در مورد این شرایط پیچیده است. محققان دریافتند که در حدود 10٪ از کودکان و نوجوانان در سال 2015-2016 به ADHD مبتلا شده اند که در مقایسه با سال‌های 1997-1998 که میزان آن 6% افزایش یافته است. دکتر Elisa Muniz استادیار دانشکده پزشکی آلبرت انیشتین شهر نیویورک می‌گوید: افزایش آگاهی‌ ها نسبت به این اختلال، به طور شگفت انگیزی در تشخیص این اختلال موثر است. ایشان همچنین گفتند که: "این روزها، در دنیای جدید و مدرن، افراد زیادی وجود دارند که احساس می‌کنند نمی‌ توانند به خوبی تمرکز کنند، اما این احساس عدم تمرکز لزوماً نشان دهنده ابتلا به ADHD نیست؛ از طرفی افرادی هستند که به اختلال ADHD مبتلا هستند اما برای درمان اقدامی انجام نمی‌دهند. درمان ADHD از طریق روش های رفتار‌ شناختی و دارویی انجام می‌پذیرد.
چطور بفهمید که به این اختلال دچار شده اید و به درمان نیاز دارید یا اینکه این رفتار‌ها فقط ناشی از مشکلات روزمره‌ ای است و برای رفع آن‌ها می‌توان از کلاس‌های یوگا استفاده کرد؟
Muniz می‌گوید: " روش ایجاد تمایز دادن رفتار های ناشی از اختلال ADHD و رفتار های که ناشی از بیماری نیستند، از طریق تاثیر‌ گذاری آن‌ ها بر زندگی است."

علائم اختلال ADHD چیست؟
تمرکز زیاد یا عدم تمرکز:
یک مشکل کلاسیک که همواره با ADHD همراه است، عدم تمرکز بری روی فعالیت‌های طولانی مدت است، به همین دلیل افراد این فعالیت ها را ترک می‌کنند، یکی دیگر از مشکلات این اختلال تمرکز بیش از حد است، Debora Pearson استاد روانشناسی و رفتار شناسی بیان می کند که: "بعضی از والدین به من می‌گویند که فرزندمان نمی‌تواند مبتلا به اختلال ADHD باشد چرا که او می‌تواند زمان زیادی با بازی های ویدیویی مشغول شود و تمرکز بالایی نیز داشته باشد. این افراد ممکن است اتمام ‌کار‌ها و وظایفشان برایشان دشوار باشد، کارهایی همچون تمیز کردن خانه، پرداخت صورت حساب، کار در مدرسه و غیره اما شرکت در پروژه هایی که به ان علاقه دارند برایشان جذاب است و دوست دارند در آن شرکت کنند. در این شرایط تشخیص ADHD برای پزشک می تواند دشوار باشد تا درمان را آغاز کند.
بی احتیاطی
رفتار معمول کودکان بیش‌ فعال مبتلا به ADHD در کلاس درس، عدم توانایی در نشستن به شکلی آرام بر روی صندلی است، اما یک علامت و رفتار که ممکن است نادیده گرفته شود، بی احتیاطی فرد بیش فعال است. بی احتیاطی، که بیشتر در دختران شایع است، بیشتر از همه برای تشخیص ADHD نادیده گرفته می‌شوند، زیرا این رفتار، علائم کلاسیک را نشان نمی‌دهند. بی احتیاطی می‌تواند از نظر عملکرد نیز به همان اندازه ویران کننده باشد و نشان دهنده نوعی اختلال کمبود بیش فعالی است.
بی انگیزگی و انجام رفتارهای بی پروا
همه ما چنین دوستی داریم: فردی که فقط آنچه را که در ذهنش است بروز می دهد. اگرچه بعضی اوقات ممکن است یک ویژگی تحسین برانگیز باشد. ممکن است فکر کنید، ای کاش من می‌توانستم چنین رفتار و گفتاری را داشته باشم. گاهی‌ اوقات این اتفاق می‌تواند در مسیر زندگی شما رخ بدهد و حتی در برخی موارد منجر به نتایج خطرناک شود.
دکتر Dr Pearson می گوید:" تحریک پذیری می‌ تواند برای زندگی شخصی شما بسیار مضر باشد، مانند این که مثلاً بدون فکر کردن عملی را انجام دهید که ممکن است برای شما خطرناک باشد."
بیش فعالی
شاید مشهورترین علامت ADHD بیش فعالی باشد. اتفاق کلاسیک "بچه ای که به دور کلاس درس می‌دود". دکتر پیرسون می‌گوید: علت این واکنش و عمل غیرقابل درک است. او همچنین می‌گوید: " این واکنش، یک عمل و بدرفتاری عمدی نیست." تصور کنید که باید شش ساعت روی یک پا بایستید، این یک کار دشوار است اما این دقیقا همان چیزی است که یک کودک بیش‌ فعالی که به مدرسه می‌رود دوست دارد که آن را انجام بدهد". من می‌خواهم به مردم یادآوری کنم که این یک بیماری عصبی است که که دارای علت بیولوژیکی و ژنتیکی است و در صورت عدم درمان آن می‌تواند زندگی و توانایی عملکرد شخصی در مدرسه و سایر مکان‌ها را به طور جدی تخریب کند. بیش فعالی در کودکان یک مسئله بسیار مهم است اما به راحتی می‌توان‌ آن را درمان کرد.
بی قراری
دکتر پیرسون می‌گوید: "با رسیدن سن شخص به نوجوانی ممکن است ، بیش فعالی مرتبط با ADHD از بین برود، اما بیش‌ فعالی ادامه داشته باشد. او همچنین ادامه داد: "ما 40 سال پیش فکر می‌کردیم که وقتی علائم بیش فعالی ناپدید می‌شوند، این سندرم از بین می‌رود اما این سندرم به شکل دیگری ادامه پیدا می‌کند و چنین چیزی در بسیاری از افراد صحیح نیست، تنها این بیش‌ فعالی به شکل دیگری بروز می‌کند و مشکلات دیگری را ایجاد می‌نماید,".
مسائل مربوط به مدرسه
دکتر مونیز می‌گوید: مدرسه می‌تواند برای کودکان مبتلا به اختلال ADHD درمان نشده چالش برانگیز باشد، و بعضی اوقات این مسائل ممکن است تا بزرگ سالی ادامه یابد. وی می‌گوید: "معمولاً افراد مبتلا به اختلال ADHD که دارای اختلال ADHD غیرقابل درمان هستند، توانایی این افراد به خاطر علائم رفتاری ایشان تحت تاثیر قرار می‌گیرد." بنابراین، ممکن است شما دانشگاه را آغاز کنید اما موفق به پایان رسانیدن آن نشوید و تحصیلات خود را به دلیل شرایط به وجود آمده به پایان نرسانید."
بی ثباتی شغلی
امروزه تغیر شغل به نسبت نسل های گذشته آسان‌ تر است. دکتر مونیز می‌گوید: اما بی ثباتی شغلی مداوم می‌تواند نشان دهنده ابتلا به اختلال ADHD درمان نشده باشد. او می‌گوید: "بزرگسالان مبتلا به اختلال ADHD درمان نشده، اغلب با ثبات کاری مشکل دارند.
مشکلات روابط
یکی دیگر از علائم بیماری ADHD درمان نشده ناپایداری در روابط مانند روابط عاشقانه است. دکتر مونیز می‌گوید: "ممکن است آن ها به راحتی دوست پیدا کنند، اما آن ها اغلب دوستان خود را به همان راحتی از دست می‌دهند."

مشاوره ویدیویی
ارسال نظر
*پر کردن قسمت هایی که ستاره دارد ضروری است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: