عدم اعتماد به نفس در کودکان، چه نشانه هایی دارد؟

پرسش: دخترم 7 سال دارد. امسال کلاس اول و ابتدا خدمتتون کمی از خصوصیات اخلاقی دخترم خدمتتون عرض می کنم. بعد سوالم را مطرح می کنم. دختر من تک فرزند است و از نظر احساسی خیلی حساسه و نسبت بی کم محلی و یا بی محلی اطرافیان به خصوص دوستانش خیلی حساس است. به عنوان مثال امسال من با او این مشکل را دارم وقتی یکی از دوستانش را چند بار صدا می کند و او جواب نمی دهد حالا به دلیل اینکه مثلا حواسش نیست یا با دخترم قهره یا دلایلی که بچه برای خودشان دارند، دختر من خیلی ناراحت می شود و گاهی اوقات به گریه می افتد که چرا هرچی صدا می زنم یا تو بازی هرچی صداش می کنم فلانی جواب نمی دهد و یا اگه یکی از دوستانش وسط بازی یا صحبت اونو ول کنه بره طرف یه همکلاسی دیگه و اونو تنها بگذاره نارحت می شه و گله می کنه.

دختر من فوق العاده اجتماعیه و دوست با بچه ها گرم بگیره با هکلاسی هاش دوست باشه ولی میگه بچه همه اش با هم قهر می کنند. سر جا تو صف من و یا بچه های دیگه رو هل میدن که جا بگیرن و مورد دیگه اینکه به یکی از بچه های کلاس خیلی علاقه داره و می خواد با اون دوست باشه ولی می ‌گه هرچی می گم منم می خوام با تو دوست باشم اون می گه نمی خوام.

پاسخ: این حساسیت نیست، ضعف در اعتماد به نفس هست و اینکه انتظار نابجا داشتن مشکل فرزندتان است! اینکه نمی شود همیشه در همه جا او مورد توجه باشد. نمی شود همیشه همه افراد بخواهند با او بازی کنند و گوش بزنگ او باشند.

مثلا وقتی دخترتان می گوید با من بازی نکرد،‌‌به او بگویید،‌ اولا چه شد که او چنین تصمیمی گرفت؟ بعد اینکه آیا او دوستانش را انتخاب نمی کند؟ مگر دوست او چنین حقی ندارد؟ آیا گزینه های دیگری نیست که او بخواهد با آن ها دوست بشود؟ در حقیقت باید افکار و فکر منطقی در او را قوی کنید تا آنقدر مسائل را بزرگ نکند و احساس نکند، فاجعه اتفاق افتاده است.